FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   Home      WYCIECZKI DALEKIE      Wycieczka do Girony i Figueres


Costa Brava - spacer po starym mieście (barii vell) w Gironie  oraz zwiedzanie muzeum Salvadora Dali w Figueres.
                                                                                                                            Wycieczka z dnia 8 września 2015r.
 
    
 
Jadąc do Hiszpanii głównym naszym celem turystycznym było zwiedzenie stolicy Katalonii Barcelony z jej muzeami, słynną ulicą Las Ramblas, dzielnicą gotycką, budowlami Antoniego Gaudiego z najbardziej rozpoznawalnym kościołem Sagrada Familia.  Fotorelacje z wycieczek po Barcelonie można obejrzeć wchodząc na stronę główną - dział podróże dalekie.  
 
Będąc w Barcelonie warto także poznać inne miasta Katalonii do których można dojechać pociągiem lub autobusem. My udaliśmy się do Girony - stolicy prowincji i dalej na północ do miejscowości Figueres w której znajduje się Muzeum Dali.
 
Wyjazd mikrobusem nastąpił z pod hotelu w Satanta Susanna w składzie 7 osób plus przewodniczka.  Koszt tak zorganizowanej wycieczki to 45 euro od osoby (z biletami wstępu)
 
 
Z Santa Susanna odległość do Girony to ok. 44 km a do Figueres - 84 km.  Po ok. 30 minutach byliśmy na dużym parkingu zlokalizowanym przy rondzie z którego było widać dwie najokazalsze budowle Girony tj. kościół Świętego Feliksa (Esglesia de Sant Feliu) i Katedrę Najświętszej Marii Panny (Catedral de Santa Maria).       Dla orientacji poniżej planik z naniesioną trasą spaceru i zaznaczonymi obiektami.
 
      
       1. Domy nad rzeką Onyar (Casas de Onyar)      2. Lwica La Lleona     3. Bazylika Sant Feliu     4.Palau de Justicia     5. Katedra de Sant Maria
       6. Punkty widokowe     7. Muzeum Historii Żydowskiej       8. Muzeum Archeologiczne       9. Muzeum Sztuki
 
Z parkingu idziemy zachodnim brzegiem rzeki Onyar po której to stronie ulokowana jest przeważająca część Girony. Większość turystów, również i my odwiedzimy starszą część tzw. barii vell leżącą po wschodniej stronie rzeki.
 
Dochodzimy do pierwszego mostu, a właściwie do kładki dla pieszych (Pont de Sant Fieliu) z którego doskonale widać na przeciwległym brzegu pierwszą atrakcję Girony - słynne kolorowe domy z końca XIX wieku.
 
 
Kładka prowadzi wprost na plac św. Feliksa (Plaça de Sant Feliu)  przy której znajduje się kościół Świętego Feliksa (Esglesia de Sant Feliu). 
 
Kolorowe domy nad rzeką Onyar (Cassas de Onyar) budowane od XVII wieku, z tym że większość powstała w wieku XX zostały wybudowane na linii dawnych murów miejskich.
 
Dziś są obiektem najczęściej fotografowanym przez turystów udających się do starszej części miasta. Na dolnym zdjęciu widać drugą kładkę nad przez rzekę Onyar (Pont d'en Gómez).
 
      
 
Na placu Sant Feliu dominującą budowlą jest kościół Świętego Feliksa (Esglesia de Sant Feliu). 
 
Pierwszy kościół w tym miejscu wg udokumentowanych źródeł istniał już w 817 roku. Obecna świątynia została zbudowana w XIV -XV wieku.
 
Od 31 maja 2011 roku kościół został wyniesiony przez papieża Benedykta XVI do roli Bazyliki Mniejszej.
 
Na zewnątrz  świątyni można zobaczyć kamienną replikę sarkofagu, zachowanego wewnątrz kościoła. Z przodu sarkofagu znajdują się dwa anioły trzymające słońce.
 
 
Bazylika Mniejsza św.Feliksa nie jest jedyną atrakcją turystyczną na placu, po jej prawej stronie stoi kolumna z XII wieku na którą wspina się kamienna lwica (Cul de Girona).
 
Napis na pamiątkowej tablicy "Qui besa el cul de la lleona retorna Girona" związany jest z legendą o lwicy. W tłumaczeniu to: kto pocałuje w d...  lwicę powróci do Girony.
 
My chcemy kiedyś tu powrócić aby dokładniej zwiedzić miasto więc nie pozostaje nic innego jak wspiąć się po schodkach i całować.
 
 
Robię pamiątkowe zdjęcie naszej kameralnej grupy słuchającej legendy o lwicy opowiadanej przez sympatyczną przewodniczkę. Mieszkająca ponad dwadzieścia lat w Barcelonie polka  - Margarita Zawora jest licencjonowanym przewodnikiem o dużej znajomości Katalonii.    Kontakt: margaritazaw@gmail.com
 
 
Pokonujemy kilka krótkich uliczek i przez plac Placeta pujada de Sant Feliu podchodzimy pod wysokie schody prowadzące do Katedry Najświętszej Marii Panny (Catedral de Santa Maria).
 
         
 
         
 
 
Katedra Najświętszej Marii Panny (Catedral de Santa Maria) góruje nad okolicą gdyż jest ogromna a na dodatek została wybudowana na wzgórzu.
Już w czasach rzymskich był tu ośrodek kultu, później stał tu meczet, a w roku 1038 ufundowano katedrę. Duża część dzisiejszej katedry pochodzi z XIV - XV wieku. Fasada widoczna na zdjęciach pochodzi z XVII wieku, charakteryzuje się bogactwem dekoracji - rzeźb twarzy, herbów.
 
 
Aby ją zwiedzić trzeba w ostatnim etapie podejścia pokonać 93 schody. Pierwsze plany przewidywały budowę kościoła trójnawowego wzorowanego na katedrze barcelońskiej.
 
Brak funduszy przerwał budowę i po zmianie planów postanowiono wybudować kościół jednonawowy.
 
Wnętrza katedry, skarbiec i krużganki  można zwiedzać  po wykupieniu biletu wstępu w kasie znajdującej się w budynku po lewej stronie po wejścia na schody.
 
 
 
Uwagi praktyczne:
  • wstęp do katedry,muzeum i na krużganki bilet normalny 7 euro;
         bilet ulgowy 5 euro (studenci i seniorzy ponad 65 lat)
  • w niedziele wstęp wolny przez cały dzień, z tym że klasztor i skarbiec w godzinach od 1000 do 1400
  • dzieci do 7 lat bezpłatnie
  • godziny otwarcia:     kwiecień - październik od 1000 do 2000
                                                  listopad - marzec  od 1000  do 1900
  • ostatnie bilety sprzedawane są na 30 minut przed zamknięciem
  • nieczynne w Boże Narodzenia, Nowy Rok, 6 stycznia i Niedzielę Wielkanocną
Do katedry wchodzi się przez muzeum katedralne  Tresor Capitular - (kapitularz-skarbiec) w którym zgromadzono eksponaty sztuki sakralnej między innymi świetnie zachowaną tkaninę o intensywnych barwach ukazująca miesiące i pory roku, a także żywioły ziemi tzw. tapiseria z XI - XII wieku.(stworzenie świata)

 
 
           
 
 
                     
 
Po wejściu do katedry - duże wrażenie. Jest tylko jedna nawa ze sklepieniem o rozpiętości 22 metrów, 35 metrów wysokości  - jedna z największych  na świecie. Po wybudowaniu była wzorem dla projektantów innych świątyń jednonawowych.
 
 
 
  
 
Po bokach znajdują się boczne kaplice. Również za ołtarzem głównym w tzw. ambicie jest rozmieszczonych dziewięć kaplic.
 
Cała kończąca nawę gotycka absyda z XIV wieku była pierwotnie przeznaczona dla kościoła trójnawowego. Dzisiaj służy jako przejście za ołtarzem.
 
Przechodzimy do romańskich krużganków z XII wieku. Wokół krużganków znajdowały się pomieszczenia zakonników: sala kapituły,sypialnie.Było z nich wejście do piwnicy i schodami na piętro do biblioteki. W krużgankach byli również chowani zmarli zakonnicy.
 
         
 
 
Wychodzimy z katedry, z jej prawej strony znajduje się Plac Apostołów (Plaça dels Apostolos) ze znajdującą się na nim studnią z XVI wieku. Bok katedry ozdobiony tzw. Bramą Apostołów.
 
          
 
 
 
Gotycką Bramę  Apostołów rozpoczęto budować około 1370 roku, a górna część została ukończona dopiero w 1975 roku.
 
Pierwotnie w niszach bramy znajdowały się rzeźby dwunastu apostołów - pozostały po nich jedynie mocowania.
 
Dziesięć z nich została bezpowrotnie zniszczona w 1936 roku, zaś dwie ocalałe figury św.Piotra i św. Pawła znajdują się we wnętrzu katedry przy wejściu do sali kapituły.
 
Przy Placu Apostołów w budynku Pałacu Biskupów znajduje się  Muzeum Sztuki (Museu d'Art) z kolekcją dzieł sztuki od średniowiecza do współczesności.
 
My mając limit czasu na spacer po starej Gironie udajemy się bramą po lewej stronie Muzeum Sztuki na trasę prowadzącą na stare mury okalające Gironę.

                  
 
           
 
Przed nami wejście w murze  z ładnym portalem. Wejście wprowadza do ogrodu  . Z tego miejsca dobrze widoczna absyda katedry z charakterystycznymi gargulcami odprowadzającymi wodę z dachu.
 
 
 
 
 
 
 
 
Przez ogród Jardins de la Francesa oraz następne wąskie schodki docieramy na trasę spacerową po koronie starych murów obronnych otaczających barii vell .
Tu słyszymy od przewodniczki  następną legendę związaną z katedrą wyjaśniającą istnienie jednego gargulca odprowadzającego wodę w formie kobiety której w czasie deszczu z ust wypływa  woda. Pozostałe gargulce są w formie roślin lub zwierząt.

Według tej legendy kobieta z Girony zajmująca się czarami, obrzucała kościół i uczestników procesji kamieniami. Za te czyny podczas procesji Bożego Ciała tajemniczy głos zamienił ją w kamień który został wmurowany w katedrę. Od tej pory  zamiast przekleństw z ust płynie woda.
 
 
Legenda jest legendą, ale wspaniałe widoki z tej części murów obronnych zamienionych na atrakcję turystyczną są rzeczywistością którą mamy okazję oglądać. Doskonale widać część miasta oraz katedrę.
 
 
 
 
 
 
           
 
 
 
Spacer murami obronnymi to dla turysty sama przyjemność -liczne schodki, furtki, zakręty,malownicze zaułki i wspaniałe widoki na bliższe i dalsze otoczenie.
 
          
 
          
 
Nasza wycieczka murami dobiegła do końca, labiryntem brukowanych uliczek wracamy (tym razem z górki) w kierunku katedry i dzielnicy żydowskiej El Call.
 
 
El Call to największa dzielnica żydowska w Katalonii leżąca w rejonie uliczki Carrer de la Forca. Powstała i rozwijała się w IX wieku kiedy to do Girony przybyli pierwsi wyznawcy wiary mojżeszowej. Trzy wieki później, w okresie największej prosperity miasteczka żyło w nim 1000 żydów.
 
                    
 
Jak widać na zdjęciach dzielnica żydowska to labirynt wąskich uliczek pomiędzy wysokimi budynkami z dużą ilością schodów gdyż położona jest na wzgórzu. My jesteśmy z przewodnikiem - zwiedzając indywidualnie dobrze jest mieć planik Girony który można dostać w punkcie informacyjnym zlokalizowanym przy wiadukcie kolejowym niedaleko parkingu (początek naszego spaceru).
 
Władcy Hiszpanii cenili przedsiębiorczość Żydów w dziedzinie medycyny, finansach a szczególnie udzielanych przez nich pożyczkach. Nie uchroniło to Żydów od prześladowań wygnanych w 1492 roku z Hiszpanii.  
Robię ostatnie zdjęcie naszej małej grupy w wąskiej uliczce i podążamy w kierunku parkingu.
 
 
Po drodze mijamy Muzeum Historii Żydów znajdujące się przy ulicy Carrer de la Força nr 8 w którym można się szerzej zapoznać z historią i kulturą żydowskiej społeczności. My zaglądamy jedynie na dziedziniec tej placówki gdyż musimy dojechać do Figueres na określoną godzinę celem zwiedzenia muzeum Dalego.
 
          
 
Wracamy przez ulicę Ramla de la Llibertat, wzorowaną na słynnym barcelońskim deptaku. Pełno to sklepików, kawiarni itp. - dobra na wieczorny spacer.
 
 
 
 
 
Przez most Pont de Sant Augusti przedostajemy się na drugi brzeg rzeki Onyar i wzdłuż jej brzegu docieramy na parking, kończąc spacer po Gironie. Po pół godzinie jazdy jesteśmy w Figueres oddalonej od Girony o ok. 37 km.
 
 
Jesteśmy w Północnej Katalonii, blisko granicy z Francją w miejscowości Figueres - to tu urodził się i umarł Salvadore Dali. Odwiedzimy Muzeum zwane Teatro-Museu Dalí de Figueres. Już sam budynek zaprojektowany przez Dalego oraz otoczenie wokół niego mogą być eksponatami.
 
 
Muzeum mieści się w budynku teatru miejskiego w którym Dali jako czternastolatek miał pierwszą swoją wystawę. Stary teatr został spalony w czasie wojny domowej w Hiszpanii i stał w ruinie przez dziesięciolecia. W 1960 roku burmistrz Figueres postanowił odbudować go i uruchomić muzeum poświęcone najsłynniejszemu mieszkańcowi jakim był Dali. W 1968 roku Rada Miasta zatwierdziła plan i budowa ruszyła.
 
Dawny teatr przebudowany przez Dalego ma "malinowe" elewacje i jest przykryty olbrzymią, metalową kopułą, na skraju dachów i wieży ogromne surrealistyczne jajka.  Plac i fasadę ozdabiają oszałamiające rzeźby i posągi.
 
                  
 
          
 
Muzeum (Teatre Museu Dali) zostało otwarte w 28 września 1974 roku a w skład kolekcji wchodzi około 4000 eksponatów takich jak rzeźby, obrazy, biżuteria, grafiki, hologramy, fotografie i urządzenia mechaniczne. Na kolekcję składają się dzieła samego Salvadora Dali jak i zaprzyjaźnionych z nim artystów. Obecnie budynkiem i zbiorami zarządza Fundacja Gali i Salvadora.
 
Wchodzimy na duży dziedziniec (dawniejsza teatralna widownia) na którym plac i ściany ozdabiają surrealistyczne rzeźby, kompozycje, w oknach manekiny gotowe do skoku. Na samym środku słynny deszczowy cadillac - wrzucając monetę zaczyna w nim padać deszcz stwarzając wilgotność dla żyjących w nim ślimaków. Poniżej kilka zdjęć z dziedzińca muzeum.
 
           
 
        

Są tu przedziwne maszkary, totemy, królowa Persji z dużym biustem stojąca na cadillacu. W środku nad wszystkim góruje słup ułożony z opon samochodowych na którym zamocowana jest łódź Gali i jej parasolka.
 
                                                     
 
          
 
Salvador Dali urodził się w Figueres w 1904 roku i już jako czternastolatek miał swoją pierwszą wystawę. Zmarł w 23 stycznia 1989 roku i został pochowany w krypcie pod dawną sceną teatru. Dzisiaj nad sceną znajduje się ogromna szklana kopuła wyróżniająca budynek od zewnątrz i wewnątrz a na dawnej scenie marmurowa płyta nad kryptą.
 
           
 
            
 
     
W sali pod kopułą znajduje się na ścianie gigantyczny portret Gali i obraz o zdawało by się na pierwszy rzut oka bezwładnej mieszaninie kolorów. Patrząc przez znajdujący się przed nim odwrócony teleskop widzimy portret  Abrahama Lincolna.
 
 
 
 
 
Będącą o 10 lat starszą od siebie Galę czyli Helenę Diakonovą artysta poznał w 1929 roku. Była wtedy żoną poety Paula Eluarda.  Gala odeszła od męża a po otrzymaniu rozwodu,  w 1934 roku wzięła z Dalím ślub cywilny w Paryżu, a w 1958 r. ślub kościelny. Stała się jego towarzyszką, muzą, miłością, modelką, opiekowała się również finansami artysty. Portrety Gali będą bardzo często motywem rzeźb, obrazów, biżuterii wykonywanej przez Dalego.
 
                                                
 
         
Patrząc na portret Gali, po prawej stronie sceny schody prowadzą na piętro.Prosto ze schodów sala nr 11, gdzie można obejrzeć instalację Mae West. Patrząc na pokój nie widać nic szczególnego - po prostu obrazy, sofa w kształcie ust.
 
                      
Jednak wchodząc na fantazyjne podwyższenie i spojrzenie przez zamocowane tam lustro ukazuje portret aktorki Mae West z jej olbrzymim nosem , czerwonymi wargami. Mae West była amerykańską aktorką filmową i teatralną, której szczyt popularności przypadł na lata 30. Słynęła ze skandalizujących ról i swobodnego trybu życia. W swoich sztukach teatralnych przełamywała tematy tabu, odważnie poruszała kwestie dotyczące seksualności.
 
 
W jednej z wystawowych sal, sufit zdominowany jest malowidłem, przedstawiającym olbrzymie stopy Salvadora Dali i jego żony i muzy Gali.
 
 
                                                   
W innej sali oglądamy sypialnię w której stoi niezwykły mebel zaprojektowany przez Salvadora Dali - łóżko wsparte na rybich ogonach.
 
W muzeum oprócz prac Salvadora Dali znajdują się prace innych artystów takich jak: El Greco, Maria Fortuny, Modest Urgella, Ernesta Meissoniera, Marcela Duchampa, Wolfa Vostella, Antoniego Pitxot, Evarist Valles i innych.
 
W wielu miejscach odnajdujemy portrety i rzeźby głównych bohaterów bez których nie było by tego muzeum - Gali i Salvadora Dali. Oto kilka z nich.
 
                    
 
                                                
Kto się zmęczył biegając po korytarzach, salach, piętrach może na koniec chwilę odpocząć na wewnętrznym dziedzińcu pośród drzew i zieleni.
 
             
 
 
 
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
 
 
 
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl