FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      WYCIECZKI DALEKIE      Włochy - Cremona.
 

Fragment Cremony.Włochy - Cremona.

Wycieczka z dnia 8 maja 2018 r.
W tej fotorelacji pokażę zdjęcia ze spaceru ulicami historycznego centrum Cremony. Poniżej planik Cremony z zaznaczonym na czerwono historycznym centrum.
 
      Historyczne centrum Cremony zaznaczone na planie kolorem czerwonym.
 
Cremona licząca ok. 75 tys. mieszkańców jest miastem w północnych Włoszech, w rejonie Lombardii, nad lewym brzegiem rzeki Pad - jest stolicą prowincji Cremona.
 
Budynek Muzeum skrzypiec w Cremonie.
Tak jak większość miast w północnych Włoszech ma bogatą historię - około 400 p.n.e  w tym rejonie mieszkało plemię Cenomanów (Galów z Galii Przedalpejskiej).
 
Miasto zostało założone w 218 p.n.e wraz z miastem Placentia (współczesna Piacenta) przez rzymian - jako obóz  strzegący granic imperium.
 
Było to więc jedno z najwcześniejszych miast założonych przez rzymian - inne powstawały ponad 100 lat później.
 
W wiekach od XII do XV miasto było prężnym ośrodkiem wytwórczo-handlowym kojarzonym głównie z produkcji barchanu.
 
Jednak dopiero w XVI i XVII wieku swój światowy rozgłos zyskało dzięki działającym w mieście warsztatom lutniczych, a w szczególności trzech rodzin włoskich lutników: Amati, Guarneri, Stradivari.
 
Dzisiaj najważniejszym i najbardziej znanym mieszkańcem Cremony jest z pewnością Antonio Stradivari - lutnik żyjący w XVII wieku.
 
Ma w Cremonie wiele pomników, muzeum, a jego imieniem nazywane są ulice, place, hotele, sklepy, restauracje, a nawet drinki i podawane w restauracjach potrawy. 
 
Był wytwórcą skrzypiec,altówek i wiolonczeli których ceny dzisiaj dochodzą do kilku a nawet kilkunastu milionów euro, a zabiegają o nie najbardziej znani artyści muzyki klasycznej. W Cremonie odbywają się największe na świecie targi instrumentów muzycznych - Cremona Mondomusica.

Proponuję spacer po tym pięknym mieście i tradycyjnie załączam planik z zaznaczonymi ważniejszymi obiektami godnymi zobaczenia.
 
 
Zaczynamy spacer z placu Piazza della Libeta - na planie oznaczony nr 1. W czasach średniowiecznych było to miejsce jednego z największych targowisk usytuowane przy nieistniejącej dziś bramie tzw. Porta Wenezia, ponieważ od niej biegła droga do Wenecji.
 
Plac Piazza della Libeta w Cremonie - miejsce dawnej bramy w kier. Wenecji. 
 
Dzisiejsza ulica Corso Giacomo Matteotti (rzymska dekumanus maximus).Była to jedna z czterech bram do miasta. Rzymianie zakładając obóz (castra Romanum) zawsze wyznaczali dwie najważniejsze ulice które biegły ze wschodu na zachód tzw. dekumanus maximus, oraz z północy na południe tzw. cardo maximus.
 
Dzisiejsza ulica Corso Giacomo Matteotti (rzymska dekumanus maximus).
 
W miejscu przecięcia tych dwóch prostopadłych ulic zakładali centrum miasta. Dzisiejsza ulica Corso Giacomo Matteotti którą właśnie idziemy - to dawna rzymska ulica dekumanus maximus - na planie oznaczona nr 2.
 
Ładny portal jednej z kamienic na Corso Matteo.Dzisiejsza ulica należy do jednej z bardziej eleganckich ulic w mieście z prostego powodu - ponieważ przebiegał tędy ważny trakt handlowy swoje kamienice, pałace budowali najważniejsi i najzamożniejsi obywatele miasta.
 
Można zobaczyć bogate fasady niektórych z nich, a szczególną uwagę należy zwrócić na wewnętrzne dziedzińce niektórych kamienic.
 
 
Kiedyś po lewej stronie znajdowały się kamienice i pałace bogatych rodów, zaś po prawej stronie swoje siedziby budowały zakony, kościoły i różne zgromadzenia. 
 
Uliczka prowadząca do kościoła Matki Boskiej Loretańskiej.Na rogu ulicy  Corso Giacomo Matteotti oraz Vicolo Lauretano widzimy ślady które prowadzą do jednego z takich kościołów. Wizerunek Matki Boskiej (na planie oznaczony nr 3) kieruje w głąb uliczki Loretańskiej do kościoła pw. Matki Boskiej Loretańskiej - na planie oznaczony nr 4. W przeszłości należał do zakonu unickiego, zaś po jego likwidacji pojawili się w nim benedyktyni.
 
Matka Boska Loretańska na d uliczką prowadzącą do kościoła.
 
Po lewej stronie znajdują się pałace bogatych, ale wszystko jest pozamykane i nieudostępnione dla turystów - pozostaje ukradkiem zaglądanie przez kraty na dziedzińce.
 
Dziedzińce przy Corso Matteo w Cremonie.
 
 
Jeden z dziedzińców przy ul. Corso Matteo.
 
 
Więcej szczęścia mieliśmy 100 metrów dalej, gdzie dzięki uprzejmości osoby przy wejściu wpuszczono nas na dziedziniec tzw. Pałacu Fodri (wł.Palazzo Fodri) - na planie oznaczony nr 5
 
Portal wejściowy do Pałacu Fordi.Pałac Fordi znajduje się przy Corso Giacomo Matteotti 17 i jest jednym z najciekawszych obiektów architektury renesansowej w mieście.
 
Malowidło w bramie Pałacu Fodri.
 
 
Strop w bramie Pałacu Fodri. 
 
 
Fragment dziedzińca Pałacu Fodri.
Pałac został zbudowany przez Williama de Lera, jego budowa trwała od 1488 do początku 1500 roku, z udziałem artystów ze szkoły Giovanni Antonio Amadeo.
 
Fragment dziedzińca Pałacu Fodri.
 
Pałac związany jest z rodziną Fodri zajmującej się zbieraniem podatków i innymi sprawami finansowymi na dworze Viscontich, oraz później u Sforzów. Właśnie z tego powodu rodzina Fodri mogła sobie pozwolić na wykupienie kamienic i przebudowie na tak duży pałac.
 
Dziedziniec pałacu Fodri w Cremonie.
 
 
Dziedziniec pałacu Fodri w Cremonie. 
 
Widać tu przełom architektury gotyckiej i renesansowej. Renesans odzwierciedlają tu proste kolumny i loggia dobudowana w XV wieku, zaś wszystkie ozdoby z czerwonej cegły są charakterystyczne dla gotyku.
 
 Pałac Fodri - detale.       Pałac Fodri - detale.
 
 
Pałac Fodri - detale. 
 
Za pałacem Fodri dalej idziemy prosto, z tym że ulica zmienia nazwę na Corso Giuseppe Mazzini - włoski bojownik o wolność. Drugą lub trzecią przecznicą skręcamy w lewo i dochodzimy do centralnego placu Starego Miasta tzw. Placu Katedralnego (wł. Piazza del Comune) - na planie oznaczony nr 6.
 
 Ulica Giuseppe Mazzini w Cremonie.       Ulica Giuseppe Mazzini w Cremonie.
 
Ukazuje się najważniejsza budowla centrum historycznego Cremony tj. katedra pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (wł. Cattedrale di Santa Maria Assunta)   -  na planie oznaczona nr 7.
 
Dpjście do Placu Katedralnego - ukazuje się wschodnia fasada katedry.Katedra została zbudowana w XII wieku i jest jednym z głównych przykładów architektury religijnej w północnych Włoszech.Tak jak było w zwyczaju średniowiecza została zbudowana w najwyższym punkcie miasta.
Wschodnia fasada katedry w Cremonie.
Najbardziej charakterystyczny wygląd ma główna fasada będąca przykładem gotyku Lombardii. 
Główna fasada Katedry w Cremonie.Nad głównym wejściem znajdują się trzy posągi przedstawiające Madonnę z Dzieciątkiem, świętego Pantaleona oraz świętego Jana Chrzciciela.
 
Posągi nad portalem głównego wejścia Katedry w Cremonie. 
 
W centralnej części fasady, nad posągami ogromne marmurowe okno w formie rozety.
 
 
Okno rozetowe w fasadzie głównej Katedry w Cremonie. 
 
Trójkątny tympanon katedry upamiętnia pontyfikat papieża Grzegorza XIII tj. papieża który "ukradł" nam 10 dni wprowadzając  tzw. kalendarz gregoriański. Nowy kalendarz zastąpił kalendarz juliański od 15 października 1582. Grzegorz XIII wydał 13 lutego bullę, w której nakazał opuścić 10 dni (po 4 października nastąpił od razu 15 października, a w przyszłości nie traktować lat 1700, 1800, 1900, 2100 itd. jako lat przestępnych.
 
 
Fronton Katedry w Cremone. 
 
Wnętrze katedry w Cremonie jest w formie łacińskiego krzyża z trzema nawami, z ostrołukowymi sklepieniami. Wnętrze ozdabiają liczne malowidła wykonane przez wybitnych malarzy między innymi: Giovanniego Antonio Amadeo, Benedetto Briosco, Boccaccio Boccaccino, Giovanniego Francesco Bembo, Altobello Melone, Girolamo Romaniego, Il Pordenone, Bernardino Gattiego, Bernardino Campiego oraz Luigiego Miradori.
 
Wnętrze katedry w Cremonie.Nawę główną ozdabia XVI-wieczny cykl malarski przedstawiający obrazy z życia Marii Panny i Chrystusa. Natomiast  w transepcie freski przedstawiają sceny ze Starego Testamentu.
 
Wnętrze katedry w Cremonie - freski.
 
 
Jedno z manierystycznych malowidel z katedry w Cremonie.
 
 
 
Wnętrze katedry w Cremonie - ołtarz główny.
 
Od północnej strony katedry wyrasta ponad 112 metrowy symbol miasta, katedralna dzwonnica tzw. Torrazzo di Cremona - na planie oznaczona nr 8.
 
Dzwonnica przy katedrze w Cremonie.Dzwonnica składa się z dwóch różnych segmentów wybudowanych w różnych okresach.
 
Górna część dzwonnicy przy katedrze w Cremonie. 
 
Pierwszy z nich to romańska wieża z blankami wybudowana prawdopodobnie w 1267 roku. Drugi segment składa się z dwóch ośmiokątnych bębnów wybudowanych w 1305 roku. Kula i krzyż na szczycie pochodzą z XVII wieku. 
 
Ciekawostką może być zainstalowany w roku 1583 zegar na ścienie dzwonnicy. Został wykonany przez Francesco Divizioli w celu zastąpienia starszego.
 
Dolna część dzwonnicy z zegarem.Taka konieczność była konieczna po wprowadzeniu przez papieża Grzegorza XIV reformy kalendarza juliańskiego na kalendarz gregoriański.  Tarcza kalendarza była wielokrotnie odświeżana, zaś mechanizm zegara jest oryginalny.Zegar pokazuje ruch gwiazd, fazy księżyca i ruch słońca.
 

Zegar na dzwonnicy katedralnej w Cremonie.
 
Na wieżę można wejść nawet na ostatnią galerię widokową chociażby dlatego by się móc pochwalić że było się na najwyższej ceglanej wieży we Włoszech i trzecią na świecie (pierwsze miejsce zajmuje wieża Kościoła św Marcina w Landshut, drugie Kościół Najświętszej Marii Panny w Brugii). Jest to również najstarsza na świecie budowla ceglana powyżej 100 metrów wysokości.
 
Schody w górnej części dzwonnicy katedralnej w Cremonie.Jednak najważniejszym powodem dla turysty, po pokonaniu schodów jest wspaniały widok na całą Cremonę.
 
Schody w dolnej części dzwonnicy katedralnej w Cremonie.
 
Wejście na dzwonnicę jest płatne: 4 euro. Jeżeli wykupi się wspólny bilet wstępu do dzwonnicy i sąsiedniego baptysterium zapłacimy jedynie 5 euro. Osobny bilet do baptysterium kosztuje 3 euro. Na dzwonnicę można wejść codziennie do godz.1200. Włożony trud na pokonanie 502 schodów wynagradzają widoki.
 
Widok na katedrę i babtysterium.
 
 
Na pierwszym planie po lewej - przylepiona do katedry południowa fasada z trzema wieżyczkami, po prawej ośmioboczny dach babtysterium, zaś centralnie Pałac Biskupi (Palazzo Vescovile). 
 
Wejście na dzwonnicę pozwala zobaczyć Cremonę z lotu ptaka, podziwiać jej architekturę z innej perspektywy, ujrzeć detale architektury niewidoczne z dołu - oto kilka zdjęć które mogą zachęcić do wejścia na górę.
 
 
       
 
       
 
 
 
 
 
             
 
 
 
 
 
 

 
Tuż przy katedrze znajduje się XII-wieczne baptysterium z chrzcielnicą autorstwa Lorenza Trottiego - na planie oznaczone  nr 9. Baptysterium to nic innego jak budowla wznoszona przez chrześcijan z przeznaczeniem do wykonywania obrzędu chrztu - stawiana przeważnie w okolicy kościoła.
 
Baptysterium w Cremonie.W tym przypadku jest to ośmiokątny budynek w stylu romańskim, a kształt nawiązuje do ósmego dnia który był dniem stworzenia, a potem chrztu. 
 
Wnętrze baptysterium w Cremonie.
 
Budowa baptysterium w Cremonie rozpoczęła się w 1167, a w latach 1553 - 1558 budynek został znacznie przebudowany. Największe zmiany wykonano po stronie zwróconej do placu katedralnego - pierwotnie ściany pokryte były terakotą a zastąpiono ją marmurem w celu upodobnienia do fasady katedry. Pod koniec XVI wieku podwyższono górną część budynku dodając mu loggię z filarami.
 
 Wnętrze baptysterium w Cremonie - jeden z ołtarzy.          Wnętrze baptysterium w Cremonie.          Wnętrze baptysterium w Cremonie.  
 
W centralnym punkcie baptysterium stoi duży blok w kolorze amonitowym autorstwa Lorenco Trottiego - nie jest to chrzcielnica, przy nin podczas czuwania wielkanocnego biskup błogosławił wodę do rozdania w parafiach.

Oklaski dla wykonawcy koncertu na wiolobczeli.
 
Koncert w baptysterium w Cremonie.Wnętrze baptysterium w Cremonie jest bardzo akustyczne. Ja natrafiłem na grupę młodzieży słuchającej wspaniale wykonanywany koncert na wiolonczeli - brzmienie w tym budynku robiło wrażenie, a wykonawca dostał ogromne oklaski.
 
Wnętrze baptysterium w Cremonie.
 
Baptysterium otwarte jest codziennie od godz. 1000 do 1230 i od godz.1430 do 1740. Zamknięte w Boże Narodzenie, Wielkanoc i Uroczystości Wniebowzięcia. Wstęp płatny:  normalny - 3 euro; ulgowy (studenci i seniorzy) - 2 euro. Kupując bilet łączony na dzwonnicę i do baptysterium wyjdzie taniej niż kupując osobne bilety.

Zachodnią pierzeję placu katedralnego zamykają dwie budowle: Budynek ratusza (wł.Palazzo Del Comune) - na planie oznaczony nr 10, oraz  Loggia dei Militi - na planie oznaczona nr 11.
 
Po lewej Loggia dei Militi, zaś pom prawej Palazzo del Comunale. 
 
Budynek ratusza (wł.Palazzo Del Comune) został wybudowany w 1206 roku i rozbudowany w 1245 roku. Do końca XV wieku ta średniowieczna forma architektoniczna broletto lombardzkiego nie uległa zmianom.
 
Ratusz w Cremonie (Palazzo del Comunale).
 
Dopiero od roku 1496 i przez następne stulecie fasada została zmieniona poprzez zastąpienie okien z XIII wieku  i dodanie marmurowej trybuny (wł.arengario) przy środkowym filarze - służyła władzom ratusza wygłaszania publicznych przemówień. 
 
 Arkadowe przejście na dziedziniec ratusza w Cremonie.        Fasada główna katedry w Cremonie - widok od strony ratusza.        Dziedziniec ratusza w Cremonie.
 
 
Dziedziniec ratusza w Cremonie. 
 
Obok ratusza stoi drugi budynek użyteczności publicznej uważany za jeden z najstarszych budynków w mieście tzw. La Loggia dei Militi - na planie oznaczona nr 11.
 
 
Loggia dei Militi na placu katedralnym w Cremonie.
Napis umieszczony na fasadzie informuje, że została wybudowana  w 1292 roku. Służyła jako miejsce spotkań "Towarzystwa Milic", które istniało na długo przed wybudowaniem tego budynku i należało do najbogatszych i najwybitniejszych mieszkańców miasta i jego terytorium.
 
Godło Cremony pod portykiem loggi z herbem miasta. 
 
Tu przechowywano również flagi, zapisy ustaw.  Pod portykiem znajduje się herb Cremony, przeniesiony tutaj z Bramy Margherity, kiedy to została zburzona w 1910 roku.
 
Będąc na placu katedralnym warto zauważyć narożny budynek przy ulicy Via Solferino - na planie oznaczony nr 12. Mieści on  najstarszą w mieście cukiernię "Pasticceria Al Duomo" założoną w 1883 roku.
 
Budynek z markizami - najstarsza cukiernia w mieście "Pasticeria". 
 
 
Najstarsza cukiernia w mieście. 
 
Cukiernia została założona w 1883 roku i zawiera sprzęty i meble w ciemnobrązowym stylu Liberty inspirowanym czekoladą  oraz wystrój z lustrami i marmurami.
 
Nugat.Ciekawostką może być fakt, że miała wyposażony prywatny pokój, w którym panie miały okazję skosztować filiżanki rosolio lub filiżanki czekolady z herbatnikami bez wywoływania skandalu.
 
Dzisiaj największą część konsumentów przy stolikach kawiarnianych stanowią kobiety i nie wywołuje to żadnej sensacji.
 
Oczywiście w tej kawiarni, tak jak i w całej Cremonie podają słynny deser nugat "Torrone" wynaleziony w roku 1441 z okazji ślubu Francesca I Sforzy z Bianką Marią Visconti.
 
Jest to słodka mieszanina miodu, migdałów, rodzynek lub kandyzowanych owoców zanurzonych w ubitym białku, podawana w formie prostokątnego ciastka.

Światowy rozgłos zawdzięcza jednak Cremona swemu wkładowi w dzieje muzyki, zwłaszcza tzw. kremońskiej szkole lutniczej, czyli działającym tu od szesnastego stulecia słynnym rodzinom włoskich lutników między innymi: Amati, Guarneri, Stradivari. Do dzisiaj te tradycje są kontynuowane - dużo tu sklepów muzycznych, warsztatów lutniczych i pamiątek po najsłynniejszym wytwórców skrzypiec, wiolonczeli - Antonio Stradivari.


Antonio Stradivali - pomnik przed muzeum skrzypiec w Cremonie.Ok. 300 metrów od katedry, przy placu Piazza Guglllemo Marconi znajduje się Muzeum skrzypiec (wł. Museo del violino) - na planie oznaczone nr 13. Przed muzeum stoi pomnik upamiętniający Antonio Stradivariego -  na planie oznaczony nr 14.
 
Budynek muzeum skrzypiec w Cremonie.
 
Muzeum skrzypiec zostało otwarte w dniu 14 października 2013 roku. W dziesięciu salach  można obejrzeć zbiory skrzypiec, ich fazy powstawania, narzędzia i techniki procesu tworzenia skrzypiec.
 
Muzeum otwarte jest od wtorku do niedzieli w godzinach od 1000 do 1800. Wstęp płatny: bilet normalny- 10 euro; ulgowy seniorzy powyżej 65 lat, uczniowie - 7 euro; grupy powyżej 15 osób - 7 euro;
 
Od muzeum idziemy na ulicę Corso Vittorio Emanuele II - na planie oznaczona nr 15. Jest to dawna historyczna ulica szlaku handlowego wyprowadzająca w kierunku zachodnim. Na końcu tej ulicy, na dzisiejszym placu Piazza Luigi Cadorna stała jedna z czterech bram wjazdowych do Cremony. Miejscowi do dziś nazywają to miejsce "po bramie"  ("Porta Po").
 
Dom w którym mieszkał Antonio Stradivari..W granicach historycznego centrum Cremony możemy jeszcze odnaleźć więcej pamiątek związanych z Antonio Stradivarim, między innymi: przy ulicy Corso Vittorio Emanuele II nr 57 znajduje się dom w którym mieszkał ten wybitny twórca instrumentów - dom na planie oznaczony nr 16
 
 
Pomnik Antonio Stradivariego przed domem w którym mieszkał.
 
Nietrudno tam trafić, gdyż przed domem ustawiony jest pomnik siedzącego ze skrzypcami Antonio Stradivariego. Wracając do centrum, w dzisiejszym małym parku przy Plazza Roma zbudowanym w 1881 roku w miejscu gdzie znajdował się kościół San Domenico można zobaczyć następną pamiątkę upamiętniającą Stradivariego tj. symboliczny nagrobek - na planie oznaczony nr 17.
 
Symboliczny nagrobek Antonio Stradivariego w Cremonie.
 
 
W tym miejscu kończymy spacer po historycznym centrum Cremony.
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
 
http://www.lombardiabeniculturali.it/architetture/schede/cr080-00014/
http://www.cattedraledicremona.it/
https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Cremie
https://pl.wikipedia.org/wiki/Grzegorz_XIII
http://www.cremonacitta.it/it/palazzi_storici_di_cremona/il_palazzo_comunale_sc_17.htm#
https://en.wikipedia.org/wiki/Loggia_dei_Militi
https://www.comune.cremona.it/node/423857
https://en.wikipedia.org/wiki/Museo_del_violino