FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      JURA      Strażnica w Łutowcu i okoliczne skały.
śś

Wyżyna Krakowsko-Częstochowska.  Strażnica w Łutowcu i okoliczne skałki.

                                                                        wycieczka z dnia 28 października 2014r. 
 
          
 
W dniach 26 - 30 października wybrałem się na pięciodniową  wycieczkę po Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Tym razem bazą wypadową została miejscowość Mirów, a na zakwaterowanie wybrałem Pensjonat "Orlik" zlokalizowany w odległości 150 metrów od zamku Mirów. Co dzień z okna miałem więc taki widok:
 
       Zamek w MirowieZamek w Mirowie.

W trzeci dzień wybrałem się do miejscowości Łutowiec należącej do gminy Niegowa, a oddalonej od Mirowa o ok. 2,5 km. Cel wycieczki widziany z okolic mojej kwatery przy zamku w Mirowie wygląda zachęcająco. Widać miejscowość Łutowiec oraz dwie grupy skałek: Barak i Łóżeczko.
 
       
 
Łutowiec to mała miejscowość licząca ok. 150 mieszkańców, a dotrzeć do niej można z Mirowa własnym samochodem, rowerem lub na piechotę. Nie dojeżdża  tu komunikacja publiczna. Poniżej planik dojazdu z Mirowa.
 
 
 
Ja jechałem do Łutowca z Mirowa, natomiast jadąc z Żarek drogą nr 789 w kierunku wschodnim na około 3 km przed miejscowością Niegowa należy zgodnie z drogowskazem skręcić w prawo. Asfaltowa droga doprowadzi do centrum Łutowca.
 
Jadąc od strony Mirowa zatrzymałem się na poboczu zaraz na początku Łutowca i drogą bitą dla pieszych i rowerzystów ruszyłem w poszukiwaniu skałek.
 
Po ok. 100 metrach po prawej stronie widać pierwsze z nich.
 
 
 
Jest to cała grupa skałek pod wspólną nazwą Barak a wśród nich jest Słoń, Ule i Różowa Ścianka.
 
Charakterystycznym znakiem rozpoznawczym tej grupy skałek jest krzyż umieszczony na wierzchołku jednej z nich. Dojście pod te skały z pokazanej drogi bitej wyraźnie wydeptaną przez wspinaczy ścieżką poprzez prywatne pole. Dojazd samochodem pod same skały niemożliwy z uwagi na prywatny teren.  Dla lepszej orientacji pokazuję trasę mojej wędrówki która pozwoli zobaczyć najważniejsze grupy tych malowniczych skałek.
 
               
            1. Miejsce zaparkowania samochodu                          2. Barak - różowa Ścianka         3. Barak -Słoń                  4. Barak - Ule
            5. Grupa skałek: Łysa, Sfinks, Czaszka, Pasieka         6. Łóżeczko - Warchlak              7. Łóżeczko - Locha         8. Łóżeczko - Knur
            9. Zamkowa (ze strażnicą)                                         10.Skałki bez nazwy                   11. Krzyż przydrożny      12.Skałki na Wągrodzie
           13. Szkoła podstawowa fundacji "Elementarz"
 
Wapienne skałki ułożone w postaci półokręgu położone są w terenie lekko pagórkowatym, częściowo zarastającym drzewami i krzakami. Pomimo tego do wszystkich prowadzą wydeptane ścieżki.
Grupa skalna "Barak"

Od zaparkowanego samochodu poprzez łąkę podążamy do pierwszej grupy skałek - Baraku. Idąc łąką, po lewej stronie widać poprzez zabudowę i drzewa następną grupę skalną tzw. Łóżeczko. (na planie nr 6,7 i 8).
 
Grupa skalna "Łóżeczko" 
 
 
W tym najbardziej na wschód wysuniętym masywie skał Łutowca zwanym Barakiem znajdują się trzy wyodrębnione skały wspinaczkowe: Ule, Słoń, Żółta Ścianka. Najwyższa z nich ma wysokość ok. 15 metrów.
 
Grupa skał Barak. Po lewej Słoń, po prawej Ule. 
 
Z uwagi że Łutowiec znajduje się na uboczu głównych skał wspinaczkowych jest tu mało wspinaczy, a same drogi wspinaczkowe są słabo zabezpieczone.
Topo skały Ule.
 
Zmienia się to jednak, w czasie mojego pobytu spotkałem grupę zakładającą na skałach nowe zabezpieczenia.
 
 
Dzięki ich uprzejmości uzyskałem dostęp do książeczki z topo skałek z wykazem dróg wspinaczkowych, co pozwala mi w tej relacji niektóre z nich rozpoznawać i nadawać nazwy.
 
Przykład takiego rozpoznania to zdjęcie górne i małe boczne z topo skały zwanej Ule.
 
Za tym kompleksem skałek znajdują się mniejsze wapienne ostańce, nie znaczy że mniej urokliwe. Na Słonia lub Ule było za wysoko, więc wszedłem właśnie na te bez nazwy i zrobiłem kilka zdjęć.
 
Skałka bez nazwy (za Barakiem)
 
 
       
 
Te niepozorne wapienne ostańce są wyjątkowej urody, zwłaszcza w jesiennej szacie. Na tym ostatnim zabawiłem dłużej konsumując drugie śniadanie.
 
 
Widoki na okolicę również wspaniałe, ponad drzewami lasu mieszanego widać grzędę Mirowskich Skał, pomiędzy którą rozsiadły się dwa zamki: Mirów i Bobolice. Szkoda że było duże zamglenie i widoczność była ograniczona.
 
       
 
Do drugiej grupy skałek dochodzimy łąką zarastającą krzakami i wysoką trawą. Znajduje się tu kilka wapiennych skałek  z których najbardziej nadające się do wspinania to: Czaszka, Pasieka, Sfinks i Łysa. (mapka - obiekt nr 5)
 
       
... grupa skałek Czaszka,Pasieka, Sfinks i Łysa.
 
Łatwe wejście znajduje się na skałki widoczne po lewej stronie pokazane na górnym zdjęciu - tam też wdrapałem się, a efekt widoczny na dolnych zdjęciach.
 
       widok w kierunku północno-wschodnim na Niegową.widok w kierunku północno-wschodnim na Niegową.
 
Miejscowość Niegowa
 
Patrząc w kierunku północno-wschodnim widać jak na dłoni miejscowość Niegowa  (siedziba gminy).
 
A bardziej na wschód wierzchołki skałek na które trzeba się wspinać z asekuracją - to już nie dla mnie.
 
 
 
... Łysa w całej okazałości.
 
Patrząc na wschód, ponad drzewami widać najmniejszą ze skałek z grupy Łóżeczko - skała zwana przez wspinaczy Warchlakiem. Po prawej, prawie nie widoczna za drzewem - Locha.
 
       Łóżeczko - skała Warchlak
 
Od lewej Warchlak,Locha,Knur. 
 
Po zejściu z ostańca przedostaję się dołem  po południowej stronie majestatycznej Łysej, na wschodnią jej stronę, gdzie dobrze widać następne skały z tej grupy, między innymi Pasiekę, Czaszkę, Sfinksa.
 
Skała Łysa od strony południowej 
Skałki Sfinks i Sfinks II
 
 
 
Wokół duże krzaki, ale u podnóża skałek można swobodnie chodzić - jedynie  utrudnione jest robienie zdjęć.
 
 

  Skałki Sfins I i Sfink II      Skałki Przesieka i Czaszka
 
 
 
Opuszczamy drugą grupę skałek i wydeptanymi ścieżkami, mijając kilka mniejszych skałek podążamy w kierunku północno-zachodnim do według mnie najładniejszej grupy skałek zwanej przez miejscowych Łóżeczkiem. Wyłaniają się nad drzewami czubki tych skałek.
 
       Od lewej Warchlak,Locha i Knur.Od lewej Warchlak,Locha i Knur.
 
Dochodzimy do łąki  z szerszym widokiem na skałki. Oprócz grupy Łóżeczka składającej się z trzech skałek do których w pierwszej kolejności idziemy, ukazuje się po prawej stronie skała Zamkowa ze strażnicą.
 
           
... centralnie Locha i Knur, po prawej Zamkowa ze strażnicą.
 
Jak widać skała Knur jest potężna, a w jej zacienieniu pomimo godziny 1100 i świecącego słońca piękny poranny szron. Jeszcze kawałeczek pod górkę i jesteśmy przy grupie Łóżeczka.
 
       
 
Jeszcze ostatnie zdjęcie skałek zwanej przez miejscowych Łóżeczko. Dla wspinaczy skałkowych to od lewej : Knur (na mapce nr 8), Locha (na mapce nr 7) i Warchlak (na mapce nr 6).
 
 
Z pod tych skałek patrząc w kierunku północnym widać najważniejszą skałę z której słynie Łutowiec nazywaną  Zamkowa inaczej Strażnica. To właśnie ona zainspirowała ten wyjazd.
 
 
 
Historia miejscowości Łutowiec udokumentowana w materiałach źródłowych sięga roku 1399 kiedy to występuje pod nazwą Oltowiec lub Holtowiec. Skała Strażnica (Zamkowa)
 
Już wtedy na skale (390m n.p.m.) mogła istnieć strażnica, lecz nie ma żadnych zachowanych dokumentów kto był jej fundatorem i kiedy dokładnie powstała.
 
Powszechnie przyjmuje się dwie wersje jej wybudowania:
  • przez Kazimierza Wielkiego w ramach wzmocnienia obronności granicy
  • przez Władysława Opolczyka w latach 70-80-tych XIVw.
Wiadomym jest, że w roku 1408 wieś weszła w posiadanie rodu Koziegłowskich i prawdopodobnie pozostawała w ich posiadaniu do końca tj. do przełomu wieku XV i XVI.
 
Prawdopodobnie strażnica wtedy została wysadzona w powietrze aby nie służyła rozbójnikom napadającym na kupców.
 
Jak w większości strażnic obiekt fortyfikacyjny składał się z dwóch części: górnej w postaci murowanej wieży z kamienia wapiennego położonej na szczycie 20 metrowej skały, oraz dolnej u podnóża skały w postaci majdanu gospodarczego. Obecnie ze strażnicy  właściwie nic nie pozostało, a wzrokowe odnalezienie resztek murów na szczycie jest bardzo utrudnione. Za pierwszym podejściem nie udało mi się go wypatrzeć. 

Resztki murów strażnicy Łutowiec
Wracając jeszcze raz spróbowałem i się udało - dobrze że liście zdążyły już opaść.
 
Obok skał Łóżeczka i Strażnicy przebiega niebieski szlak pieszy.
 
Widok na Łóżeczko od strony Strażnicy.
 
 
W latach 1961 - 1963 na terenie strażnicy prowadzone były badania archeologiczne, a zebrane materiały pozwoliły określić datę powstania budowli na XIV wiek. Strażnica wpisana do rejestru zabytków.
 
      
 
Strażnica jest ostatnią większą skałą w Łutowcu, ja nie wracałem tą samą drogą co przyszedłem lecz poszedłem dalej zataczając małe kółko. Po drodze spotkałem kilka mniejszych skałek równie pięknych jak te duże. Oto kilka z nich.
 
       
 
       
 
 
 
       
 
 
      
 
 
 
Polecam ten krótki spacer dla rodzin z dziećmi - trasa bezpieczna, ładne widoki, dużo małych skałek , teren bardzo urozmaicony z małymi wzgórzami porośniętymi krzewami. Starałem się to pokazać na zdjęciach.
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl