FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   Home      WYCIECZKI RÓŻNE      Spacerkiem po Lipnicy Murowanej

Spacerkiem po Lipnicy Murowanej.

                                                                        Wycieczka w dniu 21 lipca 2013r.


 
Zwiedzając Nowy Wiśnicz z którego relację przekazałem wcześniej nie sposób pojechać do oddalonej od niego w linii prostej o ok. 7 km Lipnicy Murowanej.
 
Z Wiśnicza Nowego można tam dojechać trzema trasami które pokazuję na mapce poglądowej poniżej.
 
 
Osobiście proponuję wybrać trasę nr 3 tj. z rynku w Nowym Wiśniczu drogą nr 965 przez Laksandrową, Połom Duży, Muchówkę. W Muchówce należy skręcić w lewo na drogę nr 966 prowadzącą do Lipnicy Murowanej.
 
Pomimo że trasa jest najdłuższa to pozwoli wykonać godzinny spacer do pomnika przyrody "Kamienie Brudzińskiego".
 
Pomiędzy miejscowością Muchówka a Lipnicą Murowaną można zatrzymać się na parkingu przy kompleksie hotelowo-gastronomicznym "Pod kamieniami"  lub bezpośrednio przy drodze gdzie również jest kilka miejsc parkingowych.
 
 
 
 
 
Najwygodniej i najszybciej dojdziemy leśną ścieżką biegnącą bezpośrednio za "Gospodą pod Kamieniami"
 
          
 
Poniżej przedstawiam mapkę poglądową z wariantem dojścia do "Kamieni Brodzińskiego" .
 
 
 
Po ok. 15 minutach dochodzimy do pierwszych małych ostańców skalnych znajdujących się po obu stronach naszej dróżki.
 
 
 
 
Jest to znakże za ok. 150 m dojdziemy do dużej grupy skałek zwanej "Kamieniami Brodzińskiego"
 
 
Skałki te położone są na terenie gminy Lipnica Murowana w obrębie Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego.
 
Leżą na szczycie i zboczach wzniesienia Paprotna ( 436 m n.p.m.).
 
Nazwę nadano na cześć pochądzącego z tych stron poety, historyka, tłumacza Kazimierza Brodzińskiego.
 
Już w roku 1938 z inicjatywy bocheńskiego oddziału Towarzystwa Tatrzańskiego chcących uczcić pamięć poety i patrioty powołano w tym miejscu rezerwat jego imienia. Obecnie ma statut pomnika przyrody nieożywionej.
 
Kamienie Brodzińskiego to bardzo malownicza a zarazem tajemnicza grupa skał posadowiona w gęstym lesie. Od dawna miejscowa ludność przypisywała ich powstaniu diabelskie siły. Dzisiaj również można w nich dostrzec tajemniczość, siłę i urok.
 
 
 
 
                                                
 
W okolicach szczytu Paprotna zlokalizowanych jest dziewięć skałek przybierających różne formy: baszty, grzyby, ambony. Największa z nich ma wysokość 10 m i szerokość 16 m. Oto kilka zdjęć z tego zakątka.
 
 
 
                                                  
 
 
 
 
 
 
 
 
Myślę, że warto poświęcić jedną godzinę na spacer i obejrzenie tych skałek przed zwiedzeniem Lipnicy Murowanej która jest głównym celem tej wycieczki. Doskonały spacer dla rodzin z dziećmi które zawsze wolą oglądać przyrodę niż zwiedzać kościoły.
 
Po tym krótkim spacerze i zjedzeniu posiłku w karczmie jedziemy do Lipnicy Murowanej przez którą przez sam środek przechodzi droga nr 966.
 
Uwagi praktyczne:
  • wszystkie parkingi w Lipnicy Murowanej są bezpłatne
  • najlepiej zaparkować na dużym parkingu w rynku. E przypadku braku miejsca istnieje parking przy kościele parafialnym, mały parking przy kościele św. Leonarda oraz cmentarzu
  • dojazd do parkingu przy cmentarzu od strony drogi nr 966
 Wszystkie parkingi i obiekty pokazałem na niżęj załączonym zdjęciu.
 
 
 
Lipnica Murowana jest wsią gminną leżącą w środkowej części Pogórza Wiśnickiego, przebiega przez nią Małopolski Szlak Architektury Drewnianej. W roku 1326 otrzymała prawa miejskie nadane przez króla Władysława Łokietka. Pomnik założyciela Lipnicy Murowanej stoi przed kościołem bł.Szymona z Lipnicy.
 
Jak w każdym miasteczku tak i w Lipnicy powstał rynek z kilkoma odchodzącymi od niego uliczkami (na planie nr 4).
 
 
Na rynku stał ratusz a cała Lipnica była obwałowana.
 
 
Dzisiaj leżący w centrum Lipnicy Murowanej rynek otoczony jest parterową zabudową w większości drewnianą.
 
 
Tak jak dawniej b.często na rynku odbywają się targi, festyny.
 
 
Najsłynniejszą imprezą jest konkurs lipnickich palm i rzemiosła artystycznego na palmę wielkanocną. Najwyższe osiągają wysokość 30 metrów.
 
 
 
 
 
Domy na rynku charakteryzują się tym że są ustawione szczytowo oraz posiadają podcienia oparte na drewnianych delikatnie zdobionych słupach.
 
                                                   
 
 
 
W roku 1913 mieszkańcy Lipnicy oraz Franciszka Ledóchowska właścicielka majątku ufundowali figurę bł. Szymona z Lipnicy którą ustawiono na wysokiej kolumnie pośrodku rynku.
 
  
 
Będąc narynku w okresie letnim warto wstąpić na dobre lody wyrabiane metodą tradycyjną w cukierni "U Szymona". Osobiście próbowałem są naprawdę wyśmienite.
 
 
 
Pośród ładnie odnowionych budynków okalających rynek straszy okazały budynek wybudowany w 1686r. będący od wielu lat w remoncie. Remont przedłuża się z uwagi na nieuregulowane sprawy własnościowe.
 
 
 
Był to Dwór Starościański tzw. Pański Dom dla zarządzających starostwem. Jest to najstarszy budynek w rynku. Prawdopodobnie doczeka się końca remontu gdyż wystawiony jest na sprzedaż więc chyba sprawy własnościowe dobiegły do szczęśliwego końca.
 
Krótką uliczką odchodzącą od rynku idziemy w kierunku widocznego kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja Apostoła (na planie nr 3).
 
 
Kościół został wybudowany w 1363r. z fundacji króla Kazimierza Wielkiego.
 
 
Od strony wejścia posiada prostokątną czterokondygnacyjną wieżę.
 
Budynek był wielokrotnie niszczony przez pożary, a ostatni z nich w 1924r. spowodował zawalenie gotyckiego stropu.
 
 
Dzięki otrzymaniu unijnej dotacji odremontowano elewację zewnętrzną, wyremontowano organy, zabezpieczono polichromie ścienne i marmurową posadzkę, uporządkowano otoczenie kościoła włącznie z wybudowaniem dużego parkingu w przykościelnej uliczce.
 
 
 
 
 
 
 
 
Następnym kościołem w pobliżu rynku jest kościół pw. św.Szymona z Lipnicy. (na planie nr 2)
Został zbudowany w miejscu rodzinnego domu św.Szymona w latach 1636-1648.
 
 
Szymon urodził się w Lipnicy ok. roku 1438. Po skończeniu szkoły parafialnej studiował na Akademii w Krakowie. Następnie wstąpił do klasztoru pod wezwaniem św.Bernarda. Zmarł w czasie trwania w Krakowie epidemii dżumy.W czasie trwania epidemii pomagał chorym.
 
W roku 1685 papież Innocenty XI ogłosił Szymona błogosławionym a w roku 2007 papież Benedykt XVI ogłosił go świętym.
 
 
Plac kościelny ogrodzony jest kamienno-metalowym ogrodzeniem.
Kamienna arkadowa brama a zarazem dzwonnica wprowadza na plac kościelny.
 
 
Wiszące trzy dzwony noszą imiona trójki lipnickich świętych: Szymona, Marii Teresy oraz Urszuli.
 
 
W środku kościoła św.Szymona z Lipnicy oglądamy ołtarz główny wykonany w stylu rokokowo-gotyckim z roku 1860. Wykonał go Jan Martyniak.
 
 
 
 
 
Dwa ołtarze boczne z kamiennymi menzami przedstawiają obrazy Serce Jezusa i Serce Marii.
 
            
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
W samym kościele i na placu kościelnym istnieje wiele obiektów świadczących o ogromnym kulcie jakim obdarzono św. Szymona:
- na ścianie frontowej kościoła istnieje płaskorzeźba
- w ołtarzu głównym kopia obrazu pokazująca św.Szymona wśród braci zakonnych
- w kasetonach stropu widoczne malowidła ze św.Szymonem
- na polichromii postać św. Szymona klęczącego na obłoku u stóp Maryi
- na bocznej ścianie olejny wizerunek św.Szymona
- relikwie św.Szymona w relikwiarzu
- studnia ze źródłem św.Szymona na placu kościelnym i wiele innych
 
Najstarszym kościołem w Lipnicy Murowanej jest drewniany kościółek św.Leonarda należący do tzw.Szlaku Architektury Drewnianej woj. małopolskiego. (na planie nr 5)
 

 
 
Uwagi praktyczne:
  • zwiedzanie i oprowadzanie jedynie pod opieką kapłana lub przewodnika
  • wstęp: dorośli 4 zł;    dzieci - 2 zł; rodzina 10 zł
  • fotografowanie - 8 zł (z uwagi na cenne polichromie bez użycia lampy
  • parkingi bezpłatne
  • godziny otwarcia od 1 kwietnia do 15 października od 9 do 18 (w niedzielę od 12 do 17)
Kościół św.Leonarda jest budowlą orientowaną tzn. prezbiterium z ołtarzem głównym jest zwrócone ku wschodowi. Kościół wykonany z bali modrzewiowych.
 
W XVIII w. został dodatkowo otoczony sobotami czyli podcieniami.
 
                          
Charakterystyczne dla tego kościoła jest że posiada jedynie okna od strony południowej. Nakryty jest wysokim dachem nadającym mu styl gotycki. Na kalenicy widać barokową sygnaturkę z roku 1689.
 
 
 
Po wybudowaniu w 1363 r. kościoła parafialnego który pokazałem wcześniej drewniany św. Leonarda pełnił jedynie funkcję kościoła cmentarnego. Dzisiaj umiejscowienie w otoczeniu potężnych lip i nagrobków cmentarnych nadaje mu urokliwy charakter.
 
 
 
 Wchodzimy do środka, gdzie małe okienka po południowej stronie wpuszczają ograniczoną ilość światła. Panuje tu półmrok, a lampy błyskowej nie wolno używać z uwagi na cenne polichromie - w związku z tym zdjęcia będą gorszej jakości.
 
W oczy rzuca się piękny ołtarz główny z tryptykiem  tj. trójdzielnym ołtarzem z drewna.
 
 
 
W części środkowej tryptyku widać św.Leonarda jako opata w otoczeniu dwóch świętych - Jerzego i Wawrzyńca. Na bocznych skrzydłach przedstawione są sceny z życia opata i wyobrażenia świętych.
 
W kościele istnieją jeszcze dwa tryptyki boczne ukazujące adorację Dzieciątka Jezus  z 1470 r. oraz św.Mikołaja z roku 1520-1530. 
 
 
Wszystkie tryptyki to kopie. Oryginały w roku 1992 zostały skradzione.
 
Po ich odnalezieniu trafiły do Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie.
 
W oczy rzuca się piękna barokowa ambona z postaciami czterech Ewangelistów.
 
 
                 
 
Patrząc na sufit podziwiać możemy wspaniałą dekorację wykonaną z motywów geometrycznych, roślinnych i kobiercowych.
 
 
 
 
Ściany zdobią dobrze zachowane polichromie z różnych okresów przedstawiające: Sąd Ostateczny, Ostatnią Wieczerzę, Mękę Pańską, Dekalog i inne.
 
 
 
 
 
 
 
 
W roku 2003 kościół św. Leonarda został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Narodowego UNESCO.
 
Opuszczamy kościół i cmentarz - uliczką dochodzimy do drogi głównej nr 966. Kierując się w stronę Tymanowej dojdziemy do ostatniego obiektu jakim jest Dwór Ledóchowskich.(na planie nr 4)
 
 
 
Został wybudowany w 1830 r. i zamieszkiwany przez rodzinę Ledóchowskich. To w nim wychowywały się błogosławiona Maria Teresa Ledóchowska i jej siostra święta Urszula Ledóchowska.
 
 
 
W budynku po II wojnie światowej mieściła się spółdzielnia produkcyjna, następnie szkoła, posterunek milicji, mieszkanie prywatne.
 
Obecnie budynek należy do Kurii Diecezjalnej w Tarnowie i pełni funkcję muzeum pamiątek po rodzinie Ledóchowskich.
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
Wspierane przez Hosting o12.pl