FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   Home      BAŁKANY      Słowenia - krótki spacer po starówce Lublany.
 
 
 Słowenia - krótki spacer uliczkami Starego Miasta w Lublanie.
                                                                                                                            Wycieczka z dnia 22 maja 2016r.

    
 
Po  całonocnej autokarowej jeździe, poranek wita nas w Słowenii. Za oknem autokaru krajobraz podobny do naszych Beskidów lub Sudetów - niewysokie, łagodne stoki gór, pagórków porośnięte lasami. Jest to jedna z charakterystycznych cech słoweńskiego krajobrazu - co widać na dwóch pierwszych zdjęciach.
 
Krajobraz Słowenii.

Drugą charakterystyczną cechą rzucającą się od razu w oczy jest czystość, ład w mijanych wioskach i miasteczkach. Można powiedzieć, że Słowenia zaliczana do krajów Bałkańskich jest z nich najbardziej niebałkańska. Wynika to z faktu, że była przez długi okres pod wpływem kultury niemieckiej z powodu bliskości Austrii, co wyrobiło cechy pracowitości, dokładności, czystości i praworządności. 

O godzinie ósmej jesteśmy w Lublanie stolicy Słowenii zamieszkałej przez ok. 300 tysięcy  mieszkańców (jest największym miastem Słowenii) co jak na stolicę wydaje się liczbą niską, ale nie należy się dziwić bo w całej Słowenii mieszka jedynie ok. 2,6 miliona ludzi - co jest liczbą tylko nieco większą niż mieszkańców  Warszawy. Ulice o tej porze dnia całkowicie puste.

Poranek w Lublanie.

Tradycyjnie, dla lepszej orientacji załączam plan Lublany z zaznaczonymi obiektami odwiedzonymi w czasie spaceru po Starym Mieście i jego najbliższej okolicy.

OZNACZENIE:
  1. Plac Kongresowy
  2. Kościół Urszulanek Świętej Trójcy
  3. Kolumna Świętej Trójcy
  4. Budynek Filharmonii
  5. Zamek Lublański
  6. Pałac Rektora (Uniwersytet)
  7. Schody teatralne
  8. Obelisk żołnierzy słoweńskich
  9. Most Szewców
  10. Uliczka Kluczników
  11. Plac Miejski (Mestni trg)
  12. Ratusz
  13. Fantanna Trzech Rzek
  14. Hatedra św. Nikołaja
  15. Budynek Seminarium
  16. Pałac Biskupów
  17. Most Rzeźników
  18. Plac Vodnikov
  19. Smoczy Most
  20. Hale Targowe
  21. Potrójny Most
  22. Plac Preserena
  23. Dom Hauptmanna
  24. Dom Urbanca
  25. Kościół Franciszkanów
  26. Klasztor Franciszkanów
  27. Secesyjna uliczka Miklosićeva
  28. Pomnik Preserena
Ruszamy  w kierunku Starego Miasta. Po drodze przechodzimy przez największy plac Lublany tj. Plac Kongresowy (Kongresni trg) - na planie oznaczony nr 1).
 
Plac Kongresowy w Lublanie.

Plac powstał w 1821 roku na terenie ruin średniowiecznego klasztoru kapucynów zniszczonego za panowania habsburskiego cesarza Józefa II. Plac został wykorzystany podczas uroczystości ceremonialnych w czasie Kongresu Świętego Przymierza który odbył się w Lublanie w roku 1821 na którym byli obecni cesarz austriacki, car rosyjski oraz królowie Prus i Neapolu.  

Pierwotna nazwa Plac Kongresowy przechodziła bogatą historię : po założeniu na części placu parku zwano go Star Parkiem (Park Zvezda), w okresie komunistycznym - Placem Rewolucji (Trg revolucije), a kilka lat później Liberation Sguare (Trg osvoboditve). W roku 1990 odzyskał swoją pierwotną nazwę - Plac Kongresowy.
Kościół Urszulanek Świętej Trójcy w Lublanie.Naprzeciwko placu Kongresowego, przy ul. Slovenska cesta stoi przepiękny kościół Urszulanek Świętej Trójcy (Uršlinska Cekev svete Trojice), oficjalnie Trójcy Parafia w Lublanie (Zupnijska Cerkev svete Trojice) - na planie oznaczony nr 2.  Kościół został zbudowany w latach 1718 - 1726 w stylu barokowym wg projektu Francesca Robby.

Kościół Urszulanek Świętej Trójcy w Lublanie.

Na szczególną uwagę zasługuje fasada kościoła, z potężnymi sześcioma kolumnami pomiędzy którymi znajdują się okna zakończone w górnej części trójkątnym zdobieniem. Jest to jeden z ładniejszych kościołów w Lublanie.
W osi kościoła Świętej Trójcy a Placem Kongresowym stoi wysmukła kolumna Świętej Trójcy z 1721 roku - na planie oznaczona nr 3.  Wzniesiona przez mieszkańców miasta w dowód wdzięczności za ochronienie przed zarazą, również dzieło Francesca Robby.

Kolumna Świętej Trójcy w Lublanie.
                 Kolumna Świętej Trójcy w Lublanie.

Pierwotnie kolumna była drewniana i stała od 1693 roku przed karmelitańskim klasztorze w Ajdovśćina i dopiero w roku 1722 została zastąpiona kolumną kamienną z rzeźbami stworzonymi przez Francesco Robba. W roku 1834 kamieniarz Ignacij Toman wykonał nową kolumnę a  rzeźby Robba zastały zastąpione repliką.  Oryginalne rzeźby obecnie znalazły miejsce w Muzeum Lublany. Gdy obrócimy się w przeciwną stronę widoczna jest na wschodnia część Placu Kongresowego z neobarokowym budynkiem z XIX wieku w którym obecnie znajduje się  filharmonia - na planie oznaczona nr 4. Za filharmonią, na wzgórzu zamek - na planie oznaczony nr 5.

Zamek w Lublanie widok z Placu Kongresowego.

Budynek Filharmonii i Zamek Lublański.

Oddalając się od kolumny Świętej Trójcy, po prawej stronie (południowa część placu) otwiera się widok na przepiękny budynek Uniwersytetu Lublańskiego (Univerza v Ljublljani) - na planie oznaczony nr 6.    Jest to główny gmach uniwersytecki w którym urzęduje rektor - z stąd jego popularna nazwa Pałac Rektora.

Pałac Rektora w lLublanie.

Pierwotnie w tym miejscu stała dawna rezydencja carskich namiestników, zniszczona w 1895 roku przez trzęsienie ziemi. W latach 1896 - 1902 dla potrzeb Sejmu Krajowego prowincji wybudowany został oglądany dzisiaj gmach zajmowany obecnie przez Uniwersytet, który jest największym i najwcześniej założonym uniwersytetem w Słowenii.
Fragment fasady Pałacu Rektora.Charakterystyczną cechą narodów Bałkańskich jest szczególna troska o symbole narodowe: godła, flagi itp. Nie inaczej jest w Słowenii co widać chociażby po umieszczonych flagach narodowych w każdym reprezentacyjnym miejscu. 



Na gmachu Uniwersytetu dumnie powiewają od prawej: flaga uniwersytecka, flaga Unii Europejskiej,  flaga Słowenii i flaga Lublany. Na dziedzińcu wejściowym ciekawa fontanna-pomnik mitycznej Europy.

Fontanna przed Pałacem Rektora w Lublanie.
 
Uliczką Dvorni trg zbliżamy się do rzeki Ljubljanicy, która to rzeka przepływa przez samo centrum miasta opływając od zachodu i północy wzgórze zamkowe. Do nabrzeża schodzi się tzw. Schodami Teatralnymi (Gledaliśka stolba - na planie oznaczone nr 7) które łączą Plac Kongresowy z nabrzeżem.
Schody Teatralne łączące Plac Kongresowy z nabrzeżem Ljublljanicy.

W  uliczce łączącej Plac Kongresowy, na jej początku stoi ciekawy obelisk upamiętniający żołnierzy słoweńskich walczących o wolność narodów jugosłowiańskich w latach 1912 - 1918. (na planie oznaczony nr 8). Bliżej nabrzeża stoi drugi ciekawy pomnik - niestety nie pamiętam kto to jest. 
                              Obelisk słoweńskich żołnierzy.                              

Na ulicach Lublany z uwagi na bardzo wczesną porę dnia jeszcze pusto i sennie, a  sklepiki i kawiarenki dopiero szykują się do otwarcia i przyjęcia pierwszych gości.  
Kawiarenki na nabrzerzu.
Nabrzeże Ljubljanicy pomału zaczyna ożywać - pojawiają się pierwsze stoiska oraz miejscowi artyści z dzielnicy Krakovo tworzący tam tzw. "lublański Montmarte".  Nabrzeże zyskuje dzięki temu dodatkowego  kolorytu.

Nabrzeże Ljubljanicy.


W przeszłości kapryśna rzeka Ljubljanica często wylewała czyniąc duże szkody w centrum miasta. W XVIII wieku wykonano kanał Grubera pomiędzy wzgórzem zamkowym a wzgórzem Golovec co radykalnie poprawiło sytuację. Dzisiaj spacer wzdłuż bulwaru rzecznego to sama przyjemność. 
  Rzeka Ljubljanica w Kanale Grubera.   
 
     Rzeka Ljubljanica w Kanale Grubera.

Rzeka Ljubljanica w Kanale Grubera.
Z okolicy Schodów Teatralnych szczególnie ładny widok jest w kierunku północnym tj. w kierunku Placu Presernowa (Prešernov trg ) z dominującym architektonicznie kościołem Franciszkanów.

Widok od strony Schodów Teatralnych w kierunku północnym.

Widok od strony Schodów Teatralnych w kierunku północnym.
 
My ruszamy nabrzeżem rzeki Ljublajanicy, zaczynają otwierać kawiarenki, sklepiki i stoiska uliczne - nieliczni zaczynają dzień od porannej kawy, ciastka i podziwiania spokojnie płynącej rzeki. 
Budząca się do życia Lublana.
 
Mostem Szewców (Ćevljarski most - na planie oznaczony nr 9)  przechodzimy na drugą stronę rzeki. Jest to jeden z najstarszych mostów w Lublanie - został zbudowany co najmniej w XIII wieku. 
 
Most Szewców w Lublanie.
 
W średniowieczu był znany jako Zgornji most - drewniany most rzeźników. Z powodu nieprzyjemnego zapachu, z nakazu cesarza targ mięsny został przeniesiony, a w okolicy swoje warsztaty założyli szewcy - stąd jego obecna nazwa Most Szewców. 

W swojej historii z powodu powodzi, pożarów most był wielokrotnie przebudowywany a swój obecny kamienny wygląd uzyskał wg projektu wspomnianego wcześniej architekta Plećnika.

Most Szewców w Lublanie.

Dochodzimy do uliczki Kluczników (Kljucarnicarska ulica - zaznaczona na planie nr 10)  przy której znajdują się charakterystyczne rzeźby nawiązujące do dawnych zwyczajów.W czasach kiedy w mieście nie było kanalizacji, nieczystości były wylewane bezpośrednio na ulicę co obrazuje "rzeźba nieczystości" na chodniku tej ulicy.  

Uliczka Kluczników w Lublanie.

Jesteśmy w obrębie dawnego Starego Miasta Lublany - architekturę tego miejsca kształtował głównie jeden człowiek, architekt Jozeg Plećnik. To dzięki niemu w okresie międzywojennym Lublana stała się środkowoeuropejską stolicą.

Jest autorem wielu mostów, budynków, rzeźb i pomników które spacerując po uliczkach stolicy Słowenii widać na każdym kroku.

Można więc powiedzieć, że jest to miasto ukształtowane przez jednego architekta.  Nabrzeża Ljubljanicy którymi szliśmy, wraz ze swoimi mostami zbudowanymi według projektu Plećnika stanowią obecnie główną oś urbanistyczną miasta. Tu skupia się życie towarzyskie stolicy. My uliczką Kluczników doszliśmy do Placu Miejskiego (Mestni trg) - zaznaczony na planie nr 11.

Plac Miejski w Lublanie.



Plac Miejski jest jednym z głównych placów Lublany przy którym znajduje się wydłużony rynek z ratuszem zbudowanym w 1484 roku - na planie oznaczony nr 12. Ratusz był przebudowywany w latach 1717 - 1719 i wtedy zyskał swój barokowy styl. 
Budynek ratusza na Placu Miejskim w Lublanie.

Budynek ratusza na Placu Miejskim w Lublanie.

Pierwszy budynek Ratusza powstał w 1484 i był przebudowany w 1718 według planów architekta Gregora Maček. 

W budynku zachowały się pamiątki przeszłości takie jak fontanna Herkulesa i Narcyza, wykonane w warsztacie Francesco  Robba czy gotycka sala, w której mieszkańcy Ljubljany oglądali przedstawienia  w  XVI i XVII wieku, w wykonaniu  aktorów objazdowych teatrów.

Dzisiaj budynek jest siedzibą Rady Miasta Ljubljany. 

Tuż obok ratusza  usytuowano jeden z najbardziej reprezentacyjnych pomników Ljubljany tzw. Fontanna Trzech Rzek Krainy (Vodnjak kranjkih rek) - na planie oznaczona nr 13.

Fontanna Trzech Rzek Krainy  w Lublanie.

W formie alegorycznej przedstawione są na nim trzy rzeki: Sawa, Krka oraz Ljublianica. Rzeźby powstały w  1751 roku i zostały wykonane przez  Francesco Robba, najważniejszego rzeźbiarza Ljubljany  18-tego stulecia.

  Jeden z trzech tytanów z fontanny Trzech Rzek Krainy.      
Rzeki krainy - Sawę, Krkę i Ljubljanicę reprezentują  postaci trzech tytanów z dzbanami z wylewającą się wodą.
Spacerując Miejskim Placem (Mestni trg) warto przyjrzeć się barokowym kamieniczkom stojącym po obu stronach ulicy. W Większości zostały wybudowane w XVIII wieku - pośród nich wyróżnia się arkadowy  dom Skabernera oraz dom handlowy Miklošića z 1914 roku.

  Plac Miejski - Mestni trg w Lublanie.       

Idąc w kierunku północnym mijamy Fontannę Trzech Rzek Krainy. W tym miejscu kończy się Plac miejski a zaczyna Ciril Metodov trg -  dochodzimy do kompleksu kościelnego skaładającego się z katedry św. Mikołaja (Stolnica sv.Nikołaja)- na planie oznaczona nr 13), budynku seminarium (Semenišće) - na planie oznaczona nr 15)  i Pałacu Biskupiego (Nadškofiska palća)- na planie oznaczona nr 16.

Katedra św. Mikołaja, przed nią budynek Pałacu Biskupiego.

Katedra św. Mikołaja w Lublanie (Stolnica svetega Nikolaja) jest barokową świątynią rzymskokatolicką posiadającą dwie bliźniacze wieże. Została wybudowana na początku XVIII wieku, a dokładnie w 1706 roku na miejscu zburzonego w 1701 roku średniowiecznego kościoła. Jedyną pozostałością tamtego kościoła jest płyta na ścianie katedry z  wizerunkiem głowy Chrystusa, która znajduje się po prawej stronie głównego wejścia.

Oryginalna pozostałość z pierwszego kościoła (XIIw) który stał w miejscu dzisiejszej katedry św.Mikołaja w Lublanie.

Kopuła na skrzyżowaniu naw dobudowana w 1841 roku zgodnie z projektem  Mateja Medveda. We wnętrzu wyróżniają się różowe marmury, białe stiuki,liczne zdobienia oraz barokowy ołtarz główny autorstwa Francesca Robby.

Wnętrze katedry św. Mikołaja w Lublanie. 

Portal i wrota - katedra św. Mikołaja w Lublanie.
Na zewnątrz katedry portal wejściowy wykonany w 1966 roku z ciekawą płaskorzeźbą wykonaną z brązu zawierającą bogatą symbolikę.
 


Patrząc od dołu - drzewo lipowe jest symbolem narodu słoweńskiego zakorzenionego w swoim kraju, z prawej strony gromadzi się tłum przy kamieniu księcia - to symbol państwa słoweńskiego, wyżej słoweńscy święci Cyryl i Metody, pośrodku dwie wieże najstarszego kościoła słoweńskiego, po lewej Krzyżacy którzy mieli bronić terytorium Słowenii, naprzeciwko nich jeźdźcy z kosami i widłami symbolizujący bunty chłopskie, powyżej biskup Hren, a najwyżej Jan Paweł II symbol upamiętniający Watykan który jako pierwsze państwo uznał niepodległość Słowenii.      
 
Płaskorzeźba z boku katedry św. Mikołaja.

Są to tzw. drzwi Słoweńskie zamontowane w katedrze z okazji wizyty papieża Jana Pawła II. Pomiędzy katedrą a Pałacem Biskupów znajduje się ciekawy łącznik nad uliczką  wybudowany w 1512 roku po trzęsieniu ziemi z 1511 roku.  

Łącznik katedry z Pałacem Biskupów.
Portal wejściowy do budynku Seminarium w Lublanie.

Gdy przejdziemy pod arkadami tego łącznika znajdziemy się  na Placu Targowym (Pogaćarjev trg), gdzie po prawej stronie ujrzymy budynek Seminarium wybudowany w latach 1708 - 1714. Wejście do Seminarium ma charakterystyczny, piękny portal autorstwa Luki Misleja oraz Angela Puttija podtrzymywany przez posągi gigantów. Po minięciu budynku Seminarium po lewej jego stronie most Rzeźników ( Mesarski most) - na planie oznaczony nr 17.

Most Rzeźników w Lublanie.

Most Rzeźników, o lekkiej ażurowej, smukłej konstrukcji ze szklaną nawierzchnią został zaprojektowany przez słoweńskiego architekta Joze Plecnika. Bardzo charakterystyczną cechą tego mostu, jak w wielu miastach Europy są zawieszane na barierkach mostu "kłódki miłości". Zawieszenie kłódki przez zakochanych i wyrzucenie kluczyka do rzeki ma świadczyć o nierozerwalnej do śmierci miłości.

Most Rzeźników w Lublanie.

Most był zaprojektowany w latach trzydziestych XX wieku, lecz jego realizację opóźniła II wojna światowa. Niedawno wybudowany służy komunikacji pieszej a drugą charakterystyczną cechą są umieszczone na nim nowoczesne rzeźby, jak rzeźba stojącego szatana.
Rzeźba Szatana na moście Reźnickim w Lublanie.
Są tu również rzeźby Jakoba Brdara, słoweńskiego artysty pochodzenia bośniackiego. 

Jest rozłupany Prometeusz bez głowy, na środku mostu  podziurawiony kulami faun, a od strony Starówki Adam i Ewa. 

Na jednej balustradzie mostu leżą sczepione kłódkami czaszki jakichś stworów podobnych do piranii - co symbolizują - nie mam pojęcia.




Adam i Ewa na Moście Rzeźnickim, w Lublanie.Piranie??

Tuż za mostem Rzeźnickim (w kierunku północnym) zaczyna się duży plac handlowy zwany Vodnikov trg - na planie oznaczony nr 15. Jest to jedno z większych targowisk gdzie można zaopatrzyć się w owoce i warzywa  prosto od producentów. Plac od strony rzeki zamknięty Halami Targowymi o których napiszę za chwilę.

Plac Vodnikov trg.

Mijając plac Vodnikov dochodzimy do Resijeva cesta  z następnym mostem nad Ljubljanicą tzw. Smoczym Mostem  (Zmajski most) - na planie oznaczony nr 19.

Most Smoczy w Lublanie.
 
Smoczy Most został zbudowany na początku XX wieku w czasie panowania monarchii austro-węgierskiej. Jest przykładem żelbetowego mostu w stylu secesji wiedeńskiej. Most został zbudowany wg planów wiedeńskiej firmy Pittel + Brausewetter na podstawie patentu wynalezionego przez austriackiego inżyniera Josefa Melan i według projektu architekta Otto Wagnera.
 
Smoczy Most w Lublanie.
 
Prace rozpoczęto 1 lipca 1900 i początkowo były prowadzone przez austriackiego inżyniera Aleksandra Zabokrzycky, wspieranego przez Filip Supančič z Lublany. Po sporze, prace były w kwietniu 1901 przejęte przez architekta Ciril Metod Koch, także z Lublany. 

Smok z mostu Smoczego.
Most został uroczyście otwarty dla ruchu w dniu 4 października 1901 roku przez biskupa Lublany Antona Bonaventura Jeglič, w obecności wielu innych znamienitych gości.

Ostateczne prace zostały zakończone do 1907 roku. Smoki zostały zaprojektowane przez architekta  Zaninovic i produkowane w fabryce w Wiedniu AM Beschorner. Po zakończeniu budowy nadano mu nazwę cesarza Franciszka Józefa I z dynastii Habsburgów w celu upamiętnienia czterdziestu lat jego rządów (1848 do 1888). Po kilku latach nazwa została zmieniona na Most Smoczy.  



W roku 1983/1984 most został odnowiony, a roku 2001 obchodzono setną rocznicę jego budowy. W czasach jego budowy był to pierwszy most w Słowenii wyłożony asfaltem, pierwszy żelbetowy most w Lublanie i jeden z pierwszych żelbetowych mostów w Europie. Dziś główną atrakcją są cztery duże smoki stojące na postumentach  na skrajach mostu i 16 mniejszych które można wypatrzyć na konstrukcji mostu. My przechodzimy mostem na drugą stronę i wracamy wzdłuż nabrzeża. Po stronie którą opuściliśmy wspaniale prezentują się Hale targowe na placu Vodnikov trg przez który przechodziliśmy.

  Hale targowe widziane od strony placu Vodnikov.          Hale targowe widziane z Mostu Smoczego.

Hale targowe - na planie oznaczone nr 20 wybudowane pomiędzy Trzema Mostami a mostem Smoczym są kolejnym  pomysłem architekta Plećnika zrealizowanym w latach 1940 - 1944. Hale od strony Starego Miasta (Placu Vodnikov) mają duże kolumny tworzące podcienia ze sklepikami. Natomiast elewacja od strony rzeki ma formę średniowiecznego muru obronnego Lublany.

Hale Targowe w Lublanie widziane od strony rzeki Ljubljanicy. 

Wracamy wzdłuż nabrzeża oglądając Stare Miasto z tej perspektywy - Hale Targowe, budynek Seminarium, Katedra św. Michała, Zamek Lublański i oczywiście mosty na rzece Ljubljanicy - oto kilka zdjęć.

        Na pierwszym planie Most Smoczy, za nim bydynek Seminarium, wyżej bryła zamku.Na pierwszym planie Most Smoczy, za nim bydynek Seminarium, wyżej bryła zamku.

Katedra św. Mikołaja, na drugim planie zamek.

Na pierwszym planie Hale Targowe, z tyłu Kresijski palace przy tzw. Potrójnym Moście

I tak oto doszliśmy do najbardziej oryginalnego mostu na rzece Ljubljanica zwanego Potrójnym Mostem (Tromostovje) - na planie oznaczony nr 21. Właściwie są to trzy mosty stojące obok siebie.

   Trzy Mosty na rzece Ljubljanicy w Lublanie. 
 
      Trzy Mosty na rzece Ljubljanicy w Lublanie - widok w kierunku Starego Miasta.

Pierwotnie w tym miejscu stał pojedynczy drewniany most łączący północno-zachodnią Europę z Bałkanami. Gdy most uległ spaleniu w jego miejsce, w roku 1842 wybudowano pojedynczy kamienny most zwany Franciszkańskim (dzisiejszy środkowy).

Widok na Trzy Mosty z Placu Proserena.

Pojedynczy most w latach 1929 - 1932 został rozbudowany o dwie betonowe kładki piesze w formie klina zaprojektowane przez architekta Plećnika.  W ten sposób dzisiaj możemy oglądać potrójny most prowadzący do Starego Miasta. Przed mostem znajduje się najważniejszy plac w Lublanie tzw. plac Prešerena (Prešernov trg) - na planie oznaczony nr 22.

Pomnik Prserena w Lublanie.Nazwa placu związana jest ze stojącym na nim pomnikiem największego słoweńskiego poety Franceta Prešerena. Miejsce pomnika zaznaczone na planie nr 23.

Postać poety jest symbolicznie zwrócona ku jego wielkiej miłości Julji Primic, której postać, wykonana z terakoty, wygląda z symbolicznego okna  umieszczonego na fasadzie po przeciwnej stronie placu na budynku przy ul. Wolfovej 4.


To w niej poeta w 1833 roku nieszczęśliwie zakochał się , lecz pochodząca z bogatej kupieckiej rodziny Julija odrzuciła jego miłość i wyszła za bogatego szlachcica Josefa Anselma Scheuchenstuela. Pokłosiem tej miłości był napisany przez poetę w 1834 roku sonet Sonetni venec (wieniec sonetów).
 


Plac Prešerena ma nieforemny kształt, wokół którego znajduje się kilka budowli które warto obejrzeć - między innymi po zachodniej stronie placu znajduje się piękny secesyjny budynek mieszkalny przy ul. Wolfovej 2  tzw. Dom Hauptmanna (Hauptmanna hiša) - na planie oznaczony nr 23.  

Budynek mieszkalny tzw. Dom Hauptmanna na Placu Presernova w Lublanie.

Budynek mieszkalny tzw. Dom Hauptmanna na Placu Presernova w Lublanie.

W narożniku ulic Miklošiceva (Miklošiceva cesta) i Trubarjeva (Trubarjeva cesta) stoi również secesyjny budynek z 1903 roku tzw. Dom Urbanca (Urbanćeva hiša) na planie oznaczony nr 24.

Dom Urbanca na Placu Preserena w Lublanie.Dom Urbanca na Placu Preserena w Lublanie.

Dom Urbanca w stylu secesyjnym został zbudowany w latach 1902 - 1903 i mieścił się w nim pierwszy duży dom towarowy o nazwie Centromerkur wybudowany na zlecenie hurtownika Falixa Urbanec wg projektu architekta Fredricha Sigmundt Graza.

Główne wejście ozdabia daszek ze szkła w kształcie kwiatu, oraz umieszczony nad wejściem posąg rzymskiego boga Merkurego będącego symbolem handlu. 

W latach 2009 - 2010 budynek został gruntownie odnowiony. W  październiku 2010 roku powstały tu komercyjne powierzchnie handlowe domu towarowego Emporium.
Jednak głównym akcentem placu Preserena jest franciszkański kościół Zwiastowania (Franćiškanska cerkev Marijnego Oznanjenja) - na planie oznaczony nr 25, oraz przyległy do niego od strony zachodniej klasztor Franciszkanów (Franćiškanski samostan) - oznaczony na planie nr 26.

Franciszkański kościół  i przyległy klasztor na placu Presernowv w Lublanie.

Jest to jeden z najczęściej odwiedzanych kościołów w Lublanie, głównie ze względu na swoje położenie przy centralnym placu Presernov, z którego większość turystów zaczyna zwiedzanie Starego Miasta.

Kościół Franciszkanów widziany od strony ul. Miklośićeva
Kościół Franciszkanów widziany od strony ul. Miklośićeva
Został zbudowany w latach między 1646 i 1660 roku na miejscu starszego kościoła  augustianów.W 1945 roku stary kościół augustianów spłonął i został rozebrany, a rok później rozpoczęto budowę nowego. 

Pod koniec XVIII wieku zakon augustianów uległ kasacji, a kościół i klasztor został przejęty przez zakon Franciszkanów, którzy nim zarządzają do dnia dzisiejszego.




Widoczna na górnych zdjęciach dzwonnica została zbudowana dopiero w 1719 roku. We wnętrzu barokowy ołtarz główny wykonany przez Francesco Robba. Obok kościoła znajduje się klasztor z dużym zbiorem bibliotecznym. Biblioteka posiada 70.000 egzemplarzy książek o wartości historycznej, rękopisów iluminowanych i inkunabułów, z czego 30.000 sztuk z przed  1800 roku.
Będąc przy pomniku Preserena warto przejść w uliczkę Miklošićeva (na północ obok kościoła Franciszkanów) która w XIX i XX wieku była główną ulicą Lublany i doprowadzała do dworca kolejowego. Przy tej ulicy znajdziemy kilka ciekawych budowli zbudowanych w tamtym okresie. - na planie oznaczone nr 27. Są to secesyjne kamienice takie jak Hotel Union, Ludowy Bank Kredytowy, Bank Spółdzielczy i wiele innych. Zaraz za kościołem Franciszkanów budynek Hotelu Union.

Hotel Union

Po przeciwnej stronie ciekawy secesyjny  budynek Ludowego Banku Kredytowego (Ljudska Posojilnica z 1907 roku), a nieco dalej pod nr 8 charakterystyczna zdobiona fasada secesyjnego Budynku Banku Spółdzielczego (Zadrużna gospodarska banka) z 1921 roku.

Secesyjne kamienice na ulicy Miklosićeva
 

 
 


My kończymy spacer po Starej Lublanie i wracamy na  Plac Kongresowy gdzie zaczynaliśmy zwiedzanie. Wsiadamy do autokaru i jedziemy zwiedzać Jaskinię Postojna.
 
  Uzupełnienie płynów ze studni na Placu Kongresowym.       Powrót do autokaru.


Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA
 


Wspierane przez Hosting o12.pl