FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      BAŁKANY      Rumunia - Krótki spacer po zaułkach Bukaresztu.
 
... gdzieś w Rumunii, w drodze do Bukaresztu.RUMUNIA - Krótki spacer po zaułkach Bukaresztu.

                                                   Wycieczka z dnia 22 maja 2018 r.     

Przez kilka dni zwiedzania Transylwanii (Siedmiogrodu) i odwiedzeniu takich miejscowości jak: Kluż-Napoka, Turda, Sighisoara, Braszów, Bran przyszła pora na trzydniowy odpoczynek w Bułgarii w miejscowości Warna.
 
W drodze do Warny zatrzymaliśmy na krótki postój w stalicy Rumunii - Bukareszcie.
 
Przywitał nas Łuk Triumfalny (rum.Arcul de Triumf) stojący w północnej części Bukaresztu, przy  alei Kiseleff
 
W tym miejscu, po uzyskaniu w roku 1878 niepodległości przez Rumunię ustawiono drewniany łuk pod którym przeszły zwycięskie oddziały walczące o wyzwolenie kraju. 
 
Drugi łuk wybudowano w 1922 roku, po I wojnie światowej- został zburzony w 1935 roku.
 
W jego miejscu we wrześniu 1936 roku zakończono budowę dzisiaj oglądanego łuku triumfalnego. 
 
Łuk wybudowano wg planów architekta Petre Antonescu w formie podstawy prostokątnej o wymiarach 25 x 11,5 m, oraz wysokości 27 m. Jest on poświęcony wszystkim żołnierzom rumuńskim, a podobieństwo do paryskiego Łuku Triumfalnego symbolizuje przyjaźń rumuńsko-francuską.
 
Łuk Triumfalny w Bukareszcie.
 
Pomiędzy Łukiem Triumfalnym przy rondzie Zwycięstwa i  rondem Charles'a de Gaulle'a znajduje się piękny park Herastrau (rum. Parcul Herăstrău) przemianowany od 2017 roku na park króla Michaela I - to duży park po północnej stronie Bukaresztu, w pobliżu jeziora Herăstrău, jednego z jezior utworzonych przez rzekę Colentina.
 
Planik - park Herastrau w BukareszcieDla zainteresowanych i dysponujących czasem załączam planik tej części Bukaresztu z naniesionymi ważniejszymi obiektami w parku króla Michaela I (Heasreau).
  1. Muzeum Wsi (wstęp dorośli 15 lei, ulgowy emeryci i studenci - 4 leje)
  2. Ogród japoński
  3. Place zabaw dla dzieci ( w kilku miejscach)
  4. Skatepark
  5. Pałac Elżbiety
  6. Teatr letni
  7. Budynek Ministerstwa Kultury
  8. Wysepka z ogrodem różanym
  9. Ekspozycja roślin
  10. Jezioro Herastrau (rejsy)
  11. Restauracja Pescarus (1939r.)
  12. Inne restauracje
  13. Krzyż Milenijny
  14. Park Bordei
  15. Kąpielisko
  16. Pomnik Michaela Jacksona
  17. Herbaciarnia
  18. Korty tenisowe (w kilku lokalizacjach)
  19. Boiska
  20. Pole golfowe
 
Ponadto istnieje:
- kilkanaście fontann
- kilkanaście klubów i barów
- pośród alejek ustawiono kilkadziesiąt popiersi znanych osób, między innymi: Leonardo da Vinci, Wiktor Hugo, Viliam Szekspir, Mark Twain, Ludwig van Beethoven i inni.
 
Kto ma dużo czasu może w okolicy Łuku Triumfalnego oraz parku króla Michaela I (Herastrau) spędzić cały dzień. My jedziemy do centrum Bukaresztu podziwiając zabudowę pochodzącą z różnych okresów - są to zabytkowe wille, świątynie, gmachy urzędowe, hotele. Oto kilka zdjęć tych mijanych budowli.
 
 Jedna z wielu zabytkowych wilii z lat 1900-1910 w Bukareszcie.         Pałac Zwycięstwa przy Placu Zwycięstwa - zbudowany w 1937 r. Obecnie jest siedzibą premiera Rumunii i jego gabinetu.
 
 
Po prawej budynek Biblioteki, zaś po lewej dom malarza Gh.Petrascu z 1913r. (obecnie biblioteka "Bastylia". 
 
 
Kościółek włoski pomiędzy blokowiskiem.       Kontrasty - nowoczesna reklama i zabytkowa piękna willa.
 
Rumuńskie Ateneum. 
 
 
Centralna Biblioteka Uniwersytecka. Pomnik Karola I. 
 
 
Nowoczesny hotel Intercontinental.
         Teatr Narodowy w Bukareszcie.
 
Hotel Intercontinental i Teatr Narodowy.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Największą ciekawostką stolicy Rumunii jest reklamowany w publikacjach, oraz reklamowany przez wszystkich przewodników pilotujących wycieczki tzw. Pałac Parlamentu (rum.Palatul Parlamentului) wybudowany za czasów reżimu  Nicolae Ceaușescu, dawniej znany jako Dom Ludowy (rum. Casa Poporului) - na planie oznaczony nr 1 Piszę celowo "ciekawostką" gdyż ani to zabytek, ani to ładne, ani historia jego wybudowania nie przynosi chluby - taki wytwór zakompleksionego dyktatora sprawującego władzę w latach  od 1967 do 1989 roku.
 
Dawny Dom Ludowy w Bukareszcie, dzisiaj Pałac Parlamentu rumuńskiego.
 
Dawny Dom Ludowy w Bukareszcie, dzisiaj Pałac Parlamentu rumuńskiego.
To gmaszysko znalazło się nawet w księdze Rekordów Guinessa - jest to drugi największy budynek rządowy na świecie, po amerykańskim Pentagonie.
 
W gmachu jest ok. 1100 pomieszczeń, między innymi mieszczących 440 biur, oraz znajduje 30 wielofunkcyjnych sal, 4 restauracje, 3 biblioteki, dwa parkingi podziemne, salę koncertową.
 
Gmach ma 12 kondygnacji naziemnych, oraz 8 poziomów pod ziemią - w tym 4 nie zagospodarowane.
 
Podczas budowy zużyto milion metrów sześciennych marmuru, trzy i pół tony kryształu na żyrandole z których największy waży 2,5 tony, wbudowano 700 tys. ton stali i brązu, zużyto 900 tys.m2 drewna, położono 200 tys. m2 dywanów.
Przy okazji budowy tzw. Centrum Obywatelskiego którego elementem była budowa Pałacu Ludowego Nicolae Ceaușescu nakazał wyburzenie 7-8 km kwadratowych historycznego Bukaresztu.
 
Pociągnęło to w konsekwencji do wysiedlenia ok. 40 tysięcy mieszkańców z jednodniowym wypowiedzeniem i przeniesienia ich do nowo wybudowanych domów zastępczych.
 
W czasie wyburzeń pod Centrum Obywatelskie, Dom Ludowy i inne wielkie budynki rządowe wyburzeniu uległo wiele zabytków, między innymi: kościół Enei z 1611 roku, neogotycka Casa Cerchez, łaźnia publiczna Baia Centrala, ufortyfikowany klasztor Mihai Vodă, założony przez księcia wołoskiego Michała Brave w 1589-1591 r.
 
Zburzono również: Centralne Muzeum Wojskowe, stary Arsenał, Stadion Art Deco Republiki (1926), Teatr Armii, Casa Demetriade, Teatr Operetkowy, Instytut Edukacji Fizycznej, Szpital lekkoatletów, Fontanna Lahovary i kąpielisko "Isvor". Wśród kościołów zburzonych w dzielnicy Uranu znalazły się: kościół Albă Postăvari (ofiarowany w 1568 r. Przez Doamna Caplea), Kościół Spirea Veche (założony przez doktora Spiridona Christofi w 1765 r.), Kościół Isvorul Tămăduirii (fundacja gildii z 1794 r.) oraz Stary kościół św. Spiridona (1668 r.), kościół Sfânta Vineri-Herasca (założony w 1645 r.), Kościół Olteni (1696 r.),
 
Dla zobrazowania wyburzeń, poniżej załączam mapkę z zaznaczoną kolorem granicą tych wyburzeń - ogółem całkowity obszar zniszczeń wyniósł ok. 380 hektarów.
Bukareszt - obszar wyburzeń pod Centrum Obywatelskie i Dom Ludowy. 
Codziennie Pałac Parlamentu jest udostępniony dla turystów - zwiedzanie grupowe zawsze z przewodnikiem, a czas to 45 - 60 minut. Ja chociaż byłem na takim zwiedzaniu w tej fotorelacji pokażę krótki spacer po fragmencie Bukaresztu nie wyburzonego przez  Nicolae Ceaușescu - zaznaczone kółkiem koloru niebieskiego.
 
Ciekawostką może być fakt, że tędy przebiegał szlak handlowy pomiędzy Bukaresztem a miastem Brasov w Transylwanii stąd również jej dawna nazwa Droga do Braszowa (rum.Drumul Brasovului).   Do ciekawostek można również zaliczyć że w 1692 roku  Constantin Brâncoveanu wyłożył drogę drzewem, oraz że od 1814 roku była oświetlona w nocy - czyniło to ją najmodniejszą ulicą Bukaresztu.  Dzisiaj również nią jest, to przy niej skupia się życie handlowe, kulturalne Bukaresztu.  Tu zobaczymy wiele zabytkowych pałaców, wilii, teatrów, hoteli. 
 
Dla zobrazowania poniżej dokładniejszy plan spaceru z zaznaczonymi obiektami i kilometrażem.
 
Oznaczenie na planie:
 
1. Budynek Parlamentu
 
2.  CEC Palace - bank
 
3. Rumuńskie Muzeum Narodowe Historii
 
4. Złoty kościół
 
5. Pasaż Mocca-Villacrosse
 
6. Brama wyjściowa z pasażu
 
7. Bank Narodowy Rumunii
 
8. Cerkiew Stavropoleos
 
9. Cerkiew św. Dymitra
 
10. Dawny Dwór Włada Palownika
 
11. Najstarszy kościół Bukaresztu (Stary Dziedziniec)
 
12. Restauracja Hanu Manuc
My ruszamy  od mostu na rzece Dymbowica (rum. Dâmbovița) Aleją Zwycięstwa (rum. Calea Victoriei) będącą główną ulicą Bukaresztu. Biegnie ona na północ do do Placu Zwycięstwa (rum.Piata Victoriei), a za nim przechodzi w ulicę Kiseleff. Aleja Zwycięstwa została wytyczona przez Constantina Brâncoveanu w 1692, początkowo nazywała się Podul Mogoşoaiei . Aleją Zwycięstwa została nazwana na pamiątkę pochodu zwycięskiej armii rumuńskiej, która powróciła z wojny o niepodległość w 1878.
 
Ciekawostką może być fakt, że tędy przebiegał szlak handlowy pomiędzy Bukaresztem a miastem Brasov w Transylwanii stąd również jej dawna nazwa Droga do Braszowa (rum.Drumul Brasovului).   Do ciekawostek można również zaliczyć że w 1692 roku  Constantin Brâncoveanu wyłożył drogę drzewem, oraz że od 1814 roku była oświetlona w nocy - czyniło to ją najmodniejszą ulicą Bukaresztu.  Dzisiaj również nią jest, to przy niej skupia się życie handlowe, kulturalne Bukaresztu.  Tu zobaczymy wiele zabytkowych pałaców, wilii, teatrów, hoteli. 
 
 
Pałac CEC przy Alei Zwycięstwa w Bukareszcie.Jednym z takich pałaców może być wybudowany tzw. Pałac CEC (rum.Palatul CEC) - na planie oznaczony nr 2.
 
Pałac został wybudowany w miejscu dawnych ruin klasztoru i karczmy dla potrzeb najstarszego banku w Rumunii tj. publicznej instytucji oszczędnościowej Casa de Depuneri, Consemnaţiuni şi Economie, później znanej jako C.E.C. (rum. Casa de Economii şi Consemnaţiuni), a obecnie CEC Bank.
Prace budowlane rozpoczęły się 8 czerwca 1897 r. a zakończyły  w 1900 r. Pałac zwieńcza metalowo-szklana kopuła, a cztery rogi zdobią mniejsze kopuły.  Wejście zdobi potężny łuk wsparty na dwóch parach kolumn.
    Królewska kolacja w CEC Palace, 18 stycznia 2015 r., Fot. Daniel Angelescu
W tym reprezentacyjnym pałacu odbywają się różne uroczystości elit rządzących, między innymi w 2009 r. odbyły się uroczystości z okazji 60. urodzin księżnej Margarety z Rumunii, oraz w 2015 r. odbyła się również 25-rocznica uroczystości charytatywnej księżnej Margarety.

Pałac CEC przy Alei Zwycięstwa w Bukareszcie.
 
 
Pałac CEC przy Alei Zwycięstwa w Bukareszcie. 
 
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się gmach Muzeum Narodowego Historii Rumunii (rum.Muzeul Naţional de Istorie a României)- na planie oznaczone nr 3. Historia budowy tego gmachu jest ciekawa - pod koniec XIX wieku w Bukareszcie z uwagi na rosnące potrzeby usług pocztowych zaszła konieczność wybudowania nowego budynku.
 
Muzeum Narodowe Historii Rumunii przy Alei Zwycięstwa.W roku 1890 Minister spraw wewnętrznych zarządza zbudowanie Pałacu Poczty i Telegrafu, po otwarciu kredytu w wysokości 3 mln lei wybrano lokalizację budynku w obecnym miejscu. Lecz dopiero 24 stycznia 1894 roku po aukcji przyznano budowę rumuńskiemu Towarzystwu Budownictwa i Robót Publicznych, które położyło fundamenty odebrane 24 października 1894 roku podczas uroczystości w których wziął udział król Karol I i cała świta rządowa.
     Muzeum Narodowe Historii Rumunii przy Alei Zwycięstwa.
 
Dopiero w październiku 1899 roku dział techniczny i księgowość zaczynają funkcjonować w nowym pałacu, a w następnym roku zaczęły działać na szeroką skalę biura telefoniczne i telegraficzne. W starym budynku działała centrala telefoniczne na 300 numerów, zaś w Pałacu zainstalowano centralę na 3000 numerów - co skutkowało że Pałac posiadał najnowocześniejszy obiekt telefoniczny w Europie. Całkowicie dokończony Pałac uroczyście otwarto dopiero w 1903 roku.
 
W tym gmachu z monumentalną fasadą w stylu neoklasycystycznym, z portykiem z dziesięciu kolumn doryckich mieści się obecnie Muzeum Narodowe Historii Rumunii oraz Muzeum Filatelistyczne. W 60 salach wystawowych zgromadzono wiele cennych eksponatów.  Muzeum czynne od 1000 do 1800. Wstęp: dorośli - 10 lei, ulgowy - studenci, emeryci 2,5 lei.
 
Z Muzeum Narodowym, od północnej strony sąsiaduje urocza brukowana uliczka  Stavropoleos (rum.Strada Stavropoleos) przy której zobaczyć można ostatnio wyremontowaną kamienicę w stylu neogotyckim zaprojektowaną przez architekta Zigfrida Kofczinsky.
 
Restauracja-piwiarnia "Caru cu Bere" na ulicy Stavropoleos w Bukareszcie.Około 60 metrów od Alei Zwycięstwa, po lewej stronie znajduje się ciekawa restauracja-piwiarnia "Caru cu Bere".
 
Szyld piwiarni "Caru cu Bere"
 
Właśnie do tej restauracji-piwiarni warto wstąpić aby coś przekąsić lub wypić piwo.
 
Jest to lokal bardzo popularny w Bukareszcie z uwagi na ciekawy wystrój wnętrza w stylu niemieckich piwiarni do jakich Karol I był przyzwyczajony.
 
Tuż za "Caru cu Bere", po prawej stronie uliczki znajduje się najładniejsza cerkiewka w Bukareszcie - do niej dojdziemy za chwilę trochę dłuższą drogą. Na razie mijamy ulicę Stavropoleos i idziemy dalej Aleją Zwycięstwa.
Złoty Kościół przy Alei Zwycięstwa w Bukareszcie.Po ok. 300 metrach od początku spaceru, po prawej stronie następny ciekawy obiekt tzw. Złoty Kościół, zwaną również Cerkwią Złotników - na planie oznaczony nr 4.
Wnętrze Złotego Kościoła.
 
Obecnie kościółek ma dwóch patronów: Narodzenia Najświętszej Marii Panny (rum. Nașterea Fecioarei Maria) oraz świętych męczenników Cypriana i Justina (rum.sfânt martiri Cyprian și Justin).
Cerkiew ufundował cech złotników i stąd wywodzi się jej nazwa.  Została wybudowana w 1705 roku miejscu dawnej drewnianej cerkwi. Przy kościele istniał klasztor i karczma, co nie może dziwić gdyż w dawnej Rumunii był to częsty zwyczaj. Cerkiew była często remontowana z uwagi na zniszczenia po trzęsieniach ziemi. W roku 1903 podczas poszerzania Alei Zwycięstwa karczma i dzwonnica zostały zburzone.
Trzęsienie ziemi w 1940 r. zniszczyło wieżyczki kościoła, które zostały tymczasowo przywrócone, a w latach 1971-1973 przebudowane w dzisiejszą formę. Po trzęsieniu ziemi w 1977 roku na placu przykościelnym wybudowano dwa bloki mieszkalne w bezpośrednim sąsiedztwie cerkwi.
Złoty Kościół w "uściskach bloków mieszkalnych" wybudowanych w 1977 roku.
Mijamy ulicę Lipską (rum.Strada Lipscani) będącą osią historycznego centrum Bukaresztu. Nazwa ulicy wywodzi się od słowa lipscan, kupca który sprzedawał towary pochodzące z Lipska. Tą uliczką przebiegał szlak handlowy z Lipska i wielu kupców z Polski tędy przybywało - stąd była niekiedy nazywana "polską ulicą".  W roku 2010, podczas prac konserwatorskich pod chodnikami tej ulicy odkryto ruiny kilku średniowiecznych zajazdów.
Pasaż Macca-Vilacrosse w Bukareszcie.Po minięciu tej ulicy, po ok. 60 metrach należy wypatrywać po prawej stronie bramy w budynku przy Alei Zwycięstwa nr 18. Jest to wejście do ładnego zaułka tzw. Pasażu Macca-Vilacrosse  (rum.Pasajul Macca-Vilacrosse) - na planie oznaczony nr 5.
Pasaż Macca-Vilacrosse w Bukareszcie.
Kiedyś w miejscu tego przejścia stał zajazd Campineanu który został kupiony przez Petrosa Seraphina mającego dwie córki Anastazję i Polixenę. Zajazd przypadł w posagu tym dwom córkom. Jedna z córek w 1843 roku wyszła za mąż za Xavier Vilacrosse będącego głównym architektem Bukaresztu, druga zaś za Mihalache'a Macca. Stąd wywodzi się nazwa pasażu Macca-Vilacrosse. 
 Pasaż Macca-Vilacrosse w Bukareszcie.        Pasaż Macca-Vilacrosse w Bukareszcie.
Pod koniec lat osiemdziesiątych miasto odkupiło ten zaułek i przebudowało go w stylu zachodnim - otwarcie nastąpiło w 1891 roku.  Pasaż jest w kształcie widelca otaczającego hotel. Od strony Alei Zwycięstwa są dwa wejścia, natomiast od strony Narodowego Banku jedno zakończone wspaniałą bramą - na planie oznaczona nr 6.
          Pasaż Macca-Vilacrosse w Bukareszcie.            Brama wprowadzająca do pasażu.
Całość przykryta doświetlającym szklanym dachem. Wzdłuż pasażu wewnątrz i na zewnątrz znalazły swe lokale między innymi restauracja w stylu egipskim, kawiarnia Blues, bistro, chińska restauracja i winiarnia oraz kilka ekskluzywnym sklepów. Na pewno warto zobaczyć ten zaułek i wypić kawę. Ciekawostką może być fakt, że pasaż był gospodarzem pierwszej giełdy w Bukareszcie zanim nie przeniosła się do większego budynku.

Z pasażu wychodzimy piękną bramą z posągami atlasów i kariatyd dźwigających górną część bramy. Jesteśmy na ulicy Carada (rum.Strada Eugen Carada) - noszącej nazwę upamiętniającą założyciela Banku Narodowego Rumunii. To właśnie przy tej ulicy znajduje się gmach Narodowego Banku Rumunii (rum.Banca Națională a României) - na planie oznaczony nr 7.
budynek Narodowego Banku Rumunii.
 
Jesteśmy w tzw. dzielnicy bankowej, gdzie dawniej większość budynków była użytkowana przez banki. Przykładem może być Narodowy Bank Rumunii założony w 1880 roku.
 
Pomnik założyciela Narodowego Banku Rumunii - Eugeniusza Carady. Pierwszym dyrektorem i zarazem założycielem tego banku był Eugeniusz Carada, którego popiersie umieszczono na alegorycznym pomniku w narożniku Starego Pałacu Narodowego Banku.

Wejście do Narodowego Banku Rumunii.
 
Pomnik został odsłonięty w dniu 17 lutego 1924 roku, jest w formie ostrosłupa z popiersiem założyciela banku. Na dole znajdują się trzy płaskorzeźby przedstawiające ważne momenty z jego życia tj.: "W redakcji rumuńskiej gazety", "Na bułgarskim polu walki", "Przedstawienie projektu Konstytucji".
      W redakcji rumuńskiej gazety.        Na bułgarskim polu wojennym.
 
Przedstawienie projektu Konstytucji. 
Obecny pomnik jest rekonstrukcją pomnika z z 1924 roku, gdyż oryginał został rozebrany z powodów politycznych  (podawane są różne daty od 1948, 1952, 1953). Odsłonięcie repliki nastąpiło 9 września 2013 roku.
 
Dochodzimy wzdłuż Banku Narodowego Rumunii do uliczki Strada Lipscani i skręcamy w nią w lewo. Po lewej stronie znajduje się boczna fasada Narodowego Banku Rumuni, zaś po prawej CEC Bank Lipscani. 
 
Cerkiew Stavropoleosa w Bukareszcie.Aby dojść do przepięknej cerkwi Stavropoleosa musimy dojść do pierwszej przecznicy (ok.100 m) i skręcić w prawo (ok.30 m) i jeszcze raz w prawo. Jesteśmy na ul. Stavropoleosa gdzie po przejściu ok. 80 m znajdziemy przy perełce architektury cerkiewnej.   Dla informacji - jest to 0,8 km naszego spaceru.
 
 
 
Tą perełką jest Cerkiew Stavropoleosa (rum.Mănăstirea Stavropoleos), zwany również Kościołem Stavropoleosa (rum.Biserica Stavropoleos) - na planie oznaczony nr 8.
 
Cerkiew Stavropoleosa w Bukareszcie.
 
Cerkiew została zbudowana w 1724 roku przez Ioanichie Stratonikeasa wraz klasztorem i zajazdem. W tamtym okresie mnisi przy swoich klasztorach i świątyniach budowali zajazdy, karczmy  które pozwalały im utrzymywać siebie i klasztory.  W roku 1726 kiedy to opat Ioanichie został wybrany na metropolitę miasta Stavropole, klasztor i cerkiew którą budował w Bukareszcie nosi nazwę Stavropoleos.
 
 Lapidarium.      
 
Karczma i przybudówki klasztoru zostały zburzone pod koniec XIX wieku. W trzęsieniu ziemi ucierpiała cerkiew - zawaleniu uległa kopuła, którą odbudowano. Obecnie pozostałością po klasztorze jest cerkiew i budynek z początku XX wieku, w którym obecnie znajduje się biblioteka i kolekcja starych ikon. Ten nowy budynek został zbudowany wg planów architekta Iona Mincu.
Na dziedzińcu istnieje lapidarium (łac. lapidarius-kamienny) tj. miejsce gdzie są przechowywane i prezentowane elementy kamienne w postaci krzyży, kapiteli które udało się ocalić z cerkiewek zburzonych podczas budowy Centrum Obywatelskiego.
 
Cerkiew Stavropoleosa - dziedziniec.
 
 
Cerkiew Stavropoleosa - dziedziniec z lapidarium.
 
We wnętrzach znajdują się dobrze zachowane przedmioty wyposażenia, freski, ikonostas, królewskie drzwi oraz dwa małe, drewniane artystycznie rzeźbione ikonostasy.
 
Cerkiew Stavropoleosa - freski. 
 
   Cerkiew Stavropoleosa - freski.        Cerkiew Stavropoleosa - freski.
 
 
Cerkiew Stavropoleosa - freski. 
 
Od cerkwi Stavropoleosa, ulicą Strada Postel (na tyłach Narodowego Muzeum Historycznego) dochodzimy do kościoła św. Dymitra (rum.Biserica Sf. Dumitru)  zwanego również Kościołem Przysięgi - na planie oznaczony nr 9.
 
Kościół św.Dymitra w Bukareście.Kościół został zbudowany w 1819 roku w miejscu starego kościoła z XIV wieku. Jest to uniwersytecka kaplica w Bukareszcie i kryje kilka świętych relikwii: Saint Pantelimon, Saint Haralambia, Antipas i Nikanor. Jest najstarszym kościołem w Bukareszcie poświęconym św. Dymitrowi.
 
Kościół św.Dymitra w Bukareście.
 
Za kościołem skręcamy na prawo w ulicę Francuską (rum.Strada Franceza), która doprowadzi nas do końca tego spaceru na Plac św. Antoniego (rum.Piața Sf. Anton).
 
Ulicas Francuska w Bukareszcie - kamienice oczekujące remontu.W obszarze historycznego centrum Bukaresztu po którym wędrujemy większość zabudowy jest odnowiona i zagospodarowana, trafiają się jednak budynki czekające na remont jak te na ulicy Francuskiej.
 
Ulicas Francuska w Bukareszcie - kamienice oczekujące remontu.
Ulicą Francuską warto przejść gdyż prawdopodobnie jest najstarszą ulicą w Bukareszcie, która zachowała średniowieczny charakter architektoniczny - dużo tu zachowanych domów dziewiętnastowiecznych które w innych dzielnicach zostały zniszczone przez wielki pożar w 1847 roku.
Ulica Francuska. 
 
Przy końcu ulicy Francuskiej, po lewej stronie widać pozostałości  Starego Książęcego Dworu (rum. Curtea Veche) - na planie oznaczony nr 10. Został zbudowany jako pałac lub rezydencja za czasów Włada III Drakuli w 1459 roku.
 
Pozostałości Księżęcego Dworu w Bukareszcie.W XVI wieku dwór został całkowicie przebudowany przez Mirczę Pastucha i stał się centrum miasta, otoczonym przez domy kupców, rzemieślników i budynki cechów. 
 
Pozostałości Księżęcego Dworu w Bukareszcie.
 
To dzięki Dworowi Książęcemu Bukareszt po raz pierwszy pojawił się w źródłach historycznych w roku 1459 jako forteca București. Był wtedy rezydencją wołoskiego księcia Włada Palownika a w latach następnych za rządów Radu Pięknego stał się letnią rezydencją dworu.
 
Popiersie Vlada Tepesa przy ruinach Dworu księżęcego. 
 
Z Dworem Książęcym sąsiaduje kościół św. Antoniego (rum.Biserica Sf.Anthony) zwany również Kościołem Zwiastowania (rum. Baserica Bunei Vestiri) - na planie oznaczony nr 11.
 
Dzwonnca na placu kościoła św.Antoniego w Bukareszcie.Kościół został wybudowany za czasów gdy dwukrotnie Wołoszczyzną władał Mircea Ciobarnul (w latach 1545-1554 oraz 1558-1559). Jest to najstarszy kościół w Bukareszcie, który zachował swój pierwotny wygląd.
 
Kościół św. Antoniego w Bukareszcie. 
 
Zbudowany został na rezydencji książęcej w miejscu dawnego kościoła drewnianego, który spłonął. Dekorację fasad wykonano paskami z cegły licowej ma przemian z gipsem - przypominającą styl architektury mołdawskiej.
 
Kościół św. Antoniego w Bukareszcie. 
 
Ten kościół prawie przez trzy stulecia był miejscem koronacji władców Wołoszczyzny - tu władcy podczas uroczystej ceremonii byli namaszczani, otrzymywali insygnia władzy i Boże błogosławieństwo. 

 
Ikonostas w kościele św. Antoniego w Bukareszcie. 
 
Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się tzw. Zajazd Manuca (rum.Hanui lui Manuc) - na planie oznaczony nr 12. Jest to jedyny zachowany w Bukareszcie typowy turecki karawanseraj, czyli dom zajezdny dla karawan kupieckich z miejscami dla podróżnych i magazynami dla przechowywania towarów.
 
 Zajazd Manuka w Bukareszcie.
 
Zajazd z dużym dziedzińcem wybudował na początku XIX wieku wpływowy kupiec Manuc Bei. W 1812 r. podpisano tu traktat pokojowy pomiędzy Rosją i Turcją. Obecnie budynek w dalszym ciągu pełni swą funkcję: hotelu,restauracji, baru.
 
I tak oto zakończyliśmy krótki bo jedynie 1,3 km spacer po historycznym centrum Bukaresztu. Nawet tak krótki spacer pokazuje jak tradycja miesza się z nowoczesnością. Kiedyś Bukareszt aspirował do miana "Małego Paryża" lub jak kto woli "Paryża Wschodu", jednak do naszych czasów niewiele przetrwało z tamtej przeszłości a to głównie dzięki Nicolae Ceausescu, który w latach 80 kazał wyburzyć dużą część starego miasta. Jednak to co pozostało na pewno jest warte odwiedzenia.
 
 
 
 Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 

https://pl.wikipedia.org/wiki/Arcul_de_Triumf
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_Parlamentu
http://www.romaniaregala.ro/jurnal/dineul-oficial-de-la-palatul-cec-18-ianuarie-2015/
https://en.wikipedia.org/wiki/CEC_Palace
https://en.wikipedia.org/wiki/National_Museum_of_Romanian_History
http://www.zlatari.ro/index.php?menu=IT
https://en.wikipedia.org/wiki/Pasajul_Macca-Vilacrosse
https://en.wikipedia.org/wiki/National_Bank_of_Romania
https://en.wikipedia.org/wiki/Stavropoleos_Monastery
https://en.wikipedia.org/wiki/Curtea_Veche