FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      WYCIECZKI DALEKIE      Paryż - wieża Eiffla i okolice.
 

Paryż  - Wieża Eiffla i okolice.
                                                                                                                            Wycieczka z dnia 8 września 2015r.
        
... mosty Paryża.
 
Drugi dzień naszego pobytu  w Paryżu przeznaczyliśmy na odwiedzenie Luwru, Wieży Eiffla i rejs statkiem po Sekwanie. Fotorelację z Luwru i okolic można zobaczyć tu:   >Paryż - okolice Luwru 
                                                        >Paryż - Muzeum Luwr 
 
W tej fotorelacji pokażę migawki z popołudniowej wizyty wieży Eiffla i jej okolic, oraz wieczornego rejsu po Sekwanie.Tradycyjnie dla lepszej orientacji pokazuję fragment mapy Paryża z naniesionymi obiektami turystycznymi które krótko opisuję w tej fotorelacji, a które warto chociażby z zewnątrz obejrzeć przy okazji pobytu w okolicy wieży Eiffla.
 
       

1. Wieża Eiffla (Tour Eiffel)    2.Plac Trocadelo (Place do Trocadero)      3.Pałac Chaillot (Palais de Chaillot)      4.Ogród Trocadero (Jardins du Trocadéro) z fontannami       5.Plac Warszawski    6. Most Pont d'lena      7.Sekwana (La Seine)          8.Pola Marsowe (champ-de-Mars)       9.Dawna szkoła kadetów (École Militaire)                     
10. Most Pont de Bir-hakeim    11. Most Pont Rouelle     12.Most dla pieszych (Paseerelle Debilly      13. Most Pont de l'Alma   14. Most Inwalidów (Pont des Invalides               15.Most Aleksandra (Pont Alexandre)
16. Most de la Concorde        17.Pałac Tokio (Palais de Tokyo)     18.Muzeum (Musee d'Art Moderne)      19.Muzeum (Musee Galliera)          20.Katedra (American Cathedra)
21. Kościół św.Piotra      22.Łuk Triumfalny (Arc de triomphe)     23. Wielki Pałac (Grand Palais)            24.Mały Pałac (Petit Palais)                          25.Pałac Inwalidów
 26.Muzeum d'Orsay               27.Muzeum Luwr
 
Będąc w Paryżu koniecznie trzeba zobaczyć symbol tego miasta - wieżę Eiffla (Tour Eiffel) majestatycznie  stojącą w zachodniej części Paryża, nad Sekwaną w północno-zachodniej części Pola Marsowego.(na planie nr 1)
 
 
Z różnych zakątków Paryża najlepiej dostać się tu metrem. W pobliżu znajduje się kilka stacji metra - są to:   stacja Bir-Hakeim lub Dupleix - linia nr 6;     stacja Trocadélo  - linia nr 6 i 9;    stacja École Militaire - linia nr 8.
 
Ażurowa konstrukcja z kutego żelaza jest potężna a jej wysokość zmieniała się kilkakrotnie za sprawą mocowania na szczycie różnych anten: 
  • 1889 – 312,27 m (wysokość do zamocowanej na szczycie flagi)
  • 1991 – 317,96 m (wysokość z zamocowaną anteną)
  • 1994 – 318,70 m (wysokość z zamocowaną anteną)
  • 2000 – 324,00 m (wysokość z zamocowaną anteną), około 81 pięter w typowym budynku.
  •  
     
    Wysokość wieży zmienia się o 18 cm w zależności od temperatury. Pod wpływem wiatru wieża kołysze się na 6–7 cm. Cała konstrukcja wieży składa się z 18 038 części metalowych i około 2,5 mln nitów. Jej całkowita masa, razem z betonowymi filarami, wynosi około 10 000 ton. Nacisk wieży na podłoże wynosi 4,5 tony/m².
     
     
    Konstrukcja wsparta jest na czterech podstawach o boku 25 m każda. Cała podstawa wieży zajmuje obszar kwadratu o boku 125 m. Na sam szczyt wieży prowadzi 1665 stopni.
    Na wysokościach 57,63 m, 115,73 m  i  276,13 m  znajdują się tarasy widokowe. Na pierwszy i drugi poziom można wjechać windą lub wejść schodami, natomiast na trzeci taras wjazd wyłącznie windą.
    Wieżę zbudowano specjalnie na paryską wystawę światową w 1889 roku. Miała upamiętnić setną rocznicę rewolucji francuskiej oraz zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji.
     
    Projekt podkreślał architektoniczne walory żelaza, wbrew dominującemu w XIX wieku poglądowi, który uważał żelazo za prosty materiał budowlany.
     
    Projekt opracował doświadczony konstruktor mostów żelaznych Gustav Eiffel. Założeniem projektu było rozebranie wieży po 20 latach , lecz Eiffel nie chciał do tego dopuścić i założył na wieży laboratorium aerodynamiczne i meteorologiczne, a udane eksperymenty z umieszczonym na szczycie telegrafem "bez drutu" ocaliły wieżę i odstąpiono od jej demontażu.
     
    W przededniu I wojny światowej stała się obiektem militarnym: zapewniała Paryżowi łączność z posterunkami wojskowymi na granicy z Niemcami.
     
    Zachowana budowla z czasem stała się największą atrakcją turystyczną Paryża którą zwiedziło ponad 200 milionów turystów.
     
    Na ostatnim tarasie znajduje się restauracja Jules Verne, spożywając tam posiłek mamy zapewniony wspaniały widok na Paryż.
     
    Wieżę można zwiedzać w różny sposób w zależności od ceny biletu: najtańszym i najszybszym sposobem jest wejście pieszo na pierwszy i drugi taras - cena biletu 7 euro, ulgowy 5 euro. Wjazd windą na drugi taras - 11 euro,  ulgowy 8,5 euro.
     
    Wjazd windą na najwyższe piętro to koszt 17 euro, ulgowy 14,5 euro - ale jest najwięcej chętnych i trzeba stać w długiej kolejce zarówno po bilety jak i do windy. Takie ceny obowiązywały we wrześniu 2015 r.
     
    Najwygodniej pod wieżę Eiffla dojechać metrem do stacji Trocadélo  - dla zainteresowanych podaję trasy  linia nr 6 i 9 z zaznaczonymi stacjami przesiadkowymi, co pozwoli na szybkie dotarcie pod wieżę z każdego miejsca Paryża.
     
            
     
            
     
    Po wyjściu z metra jesteśmy na dużym  placu zwanym oficjalnie placem Trocadero 11 Listopada  (Place du Trocadero and the November 11), zwanym potocznie Placem Trocadelo   (Place do Trocadero) - na mapce nr 2. Nazwa nadana na pamiątkę wygranej przez francuzów bitwy pod Tracadero w Hiszpanii. 
    W tym miejscu stał kiedyś stary pałac Chaillot wybudowany na potrzeby Wystawy 1900 roku - wygląd pierwotnego pałacu na zdjęciach poniżej.
     
              
     
    Stary pałac wyburzono, a w jego miejsce wybudowano nowy na  potrzeby Wystawy Światowej w 1937 roku. Przed nami wielki gmach nowego pałacu Chaillot (Palais de Chaillot) - na mapce nr 3.
     
           
    ... widok na pałac Chaillot od strony wieży Eiffla.
     
    Nowy Palais de Chaillot ma dwa skrzydła tworzące szeroki łuk.  Skrzydła w odróżnieniu od starego pałacu są niezależnymi budynkami. W Pałacu Chaillot oraz jego najbliższej okolicy znajduje się kilkanaście muzeum m.innymi: Muzeum Morskie, Muzeum Człowieka, Muzeum Etnograficzne, Muzeum Architektury i Dziedzictwa Narodowego, Muzeum Narodowe Sztuki Azjii, Muzeum Sztuki Współczesnej Miasta Paryża,Muzeum Mody i Kostiumów.
     
    Centralną część starego pałacu w nowym projekcie zastąpiła szeroka promenada-taras pozostawiająca otwarty widok od strony Placu Trocadero na wieżę Eiffla. 
     
     
    Z tarasu, w  kierunku wieży Eiffla rozpościera się ładny widok na położony niżej ogród Trocadero (Jardins du Trocadéro) z fontannami (na planie nr 4), wieżę Eiffla i Pole Marsowe.
    Najczęściej fotografowane przez turystów ujęcie wieży Eiffla to właśnie z tarasu pałacowego Chaillot.
     
     
    Szerokimi schodami schodzimy do Fontanny Warszawskiej (na planie nr 4) zaprojektowanej przez Rogera Experta i Paula Maitre'a składającej się z kilku kaskadowo wybudowanych basenów, armatek wodnych , wodotrysków, rzeźb "Byka i Jelenia", "Koni i Psa", Radość Życia" i innych.
     
               
     
            

            
     
    Mijamy mały Plac Warszawski  (Place de Varsovie) (na planie nr 5) przy ulicy Avenue de New York i przechodzimy przez most na Sekwanie  (Pont d'lena) - na planie nr 6.   Z mostu ładny widok na Sekwanę, bulwary nadbrzeżne, port pasażerski.
     
             
     
    Sekwana (La Seine)  jest po Loarze drugą pod względem długości rzeką Francji. Liczy 776 km długości. Nazwa rzeki pochodzi od celtyckiego słowa Squan, oznaczającego Rzekę wijącą się jak wąż.
     
    Sekwana (na planie nr 7) przepływając przez Paryż dzieli miasto na dwa odrębne obszary: Lewy brzeg (Rive gauche) - z Sorboną, Panteonem i Collége de France, oraz Prawy brzeg (Rive droite) - z Luwrem, Palais-Royal, Operą Garniera. W 1991 roku Sekwana i jej nadbrzeża - od Mostu Pont d'Iéna przy wieży Eiffla do Mostu Sully za katedrą Notre Dame  - znajdują się na Liście Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO.
     
            
     
    Bezpośrednio po przejściu mostu d'léna (Pont d'léna) znajdujemy się przy Wieży Eiffla (Tour Eiffel) (na planie nr 1) – jest najwyższą budowlą w Paryżu i piątą co do wysokości we Francji. W momencie powstania była najwyższą wieżą na świecie. Pozostaje dostać się na górę i podziwiać widoki.    Oto kilka z nich.
     
    ... widok na jedno ze skrzydeł Pałacu Chaillot (Palais de Chaillot), ogród Trocadero (Jardins du Trocadéro) i most na Sekwanie  (Pont d'lena)
     
    W kierunku północnym, na osi mostu i Pałacu Chaillot, w odległości ok. 9 km widać zabudowę nowoczesnej dzielnicy Paryża - Défense (La  Défense).
     
     
    La Défense jest nowoczesną dzielnicą w pólnocno-zachodniej części aglomeracji paryskiej. Znajdują się tu biura znanych koncernów, jest część mieszkalna, wystawiennicza i handlowa. Dzielnicę odwiedziliśmy wcześniej, fotorelację można obejrzeć tu:  >Paryż - Dzielnica Defense.  

    ... na pierwszym planie Pałacu Chaillot (Palais de Chaillot), dalej Lasek Buloński (Bois de Boulogne), na drugim planie dzielnica Paryża La  Défense. 
     
    Na tej samej osi, ale w kierunku południowym doskonale widoczne Pole Marsowe (champ-de-Mars) (na planie nr 8). Jest to przestrzeń parkowa położona pomiędzy wieżą Eiffla i budynkiem dawnej szkoły kadetów École Militaire (na planie nr 9), której inicjatorem był francuski król Ludwik XV.
     
           
     
    Najsłynniejszym absolwentem szkoły jest Napoleon Bonaparte, który zdobył w niej stopień podporucznika artylerii.   
     
    Obecnie francuska uczelnia jest wyższą szkołą wojskową wszystkich rodzajów broni oraz naukowym instytutem zajmującym się obronnością kraju.
     
    Na jej terenie znajdują się również budynki przynależące do ministerstwa obrony.
     
    Od 1924 roku znajduje się tu mieszkanie służbowe Głównego Dowódcy Sił Zbrojnych Republiki Francuskiej.
     
    Na Polach Marsowych odbywały się kiedyś ćwiczenia wojskowe, a następnie były terenami wystawy światowej, którym główną atrakcją była wieża Eiffla.
     
    Nazwa Pola Marsowe wywodzi się od rzymskich Pól Marsowych na których zarówno w Rzymie jak i w Paryżu odbywały się ćwiczenia wojskowe. 
     
    W Paryżu Pola Marsowe zostały przeznaczone do tych ćwiczeń w 1751 roku, gdy Ludwik XV utworzył Szkołę Wojskową dla przedstawicieli biednej szlachty.
     
    Pola Marsowe były świadkami pierwszych prób lotów balonowych.
     
    Na  górnych i bocznym zdjęciu widać Wieżę Montparnasse (Tour Montparnasse). Kto chce się tam dostać może dojechać metrem - stacja Montparnasse-Bienvenúe.
     
    Wysokość  Wieży Montparnasse wynosi 210 metrów. Została zbudowana w latach 1969 - 1972 w dzielnicy Montparnasse, ma 59 piętra. Istnieje możliwość wjechania windą na górny taras. Wstęp bilet normalny 15 euro; ulgowy młodzież 16-20 lat - 12 euro; dzieci 7-15 lat - 9,5 euro.  
     
    Z wieży Eiffla doskonale widać duży fragment Sekwany z jej mostami. Najbliżej most łączący Plac Warszawski z Polem Marsowym - a więc most Pont d'lena (na planie ne 6)  którym przed chwilą przechodziliśmy.
     
     
    ... widok z wieży Eiffla na most Pont d'lena, za nim Plac Warszawski z fontannami.
     
    Patrząc z wieży Eiffla na lewo od mostu Pont d'lena widać następne mosty na Sekwanie: Pont de Bir-hakeim (na planie nr 10), Pont Rouelle (na planie nr 11), Pont de Grenelle i Pont Mirabeau.
     
           
    ... widok z wieży Eiffla w kierunku południowo-zachodnim, widocnze  mosty w kolejności: Pont de Bir-hakeim, Pont Rouelle, Pont de Grenelle i Pont Mirabeau
     
    Trzy pierwsze mosty tj. Pont de Bir-hakeim, Pont Rouelle, Pont de Grenelle przechodzą przez małą wyspę zwaną Łabędzią (Île aux Cygnes), usytuowaną pomiędzy 15 a 16 dzielnicą Paryża.
     
     
    Wyspa ma długość  850 metrów i w najszerszym miejscu jedynie 11 metrów - została zbudowana w 1827 roku w celu ochrony portu w Grenelle.
     
     
    Przez całą długość wyspy  Île aux Cygnes przebiega aleja obsadzona drzewami nosząca nazwę Allée des Cygnes.
     
     
     
     
     
     
    Najbardziej charakterystycznym miejscem na wyspie jest replika Statui Wolności z Nowego Jorku. 
     
    Statua została ustawiona na wyspie 15 listopada 1889 roku a  została sfinansowana przez mieszkających w Ameryce Francuzów dla uczczenia stulecia rewolucji francuskiej.
     
    Pomnik był początkowo ustawiony na wschodnim brzegu wyspy tj. bliżej wieży Eiffla.
     
     
    Dopiero w trakcie trwania Wystawy Światowej w 1937 roku został przeniesiony na zachodni skraj wyspy tj. dalej od wieży Eiffla.
     
     
    Na tablicy znajdującej się w lewej ręce statuły znajduje się inskrypcja IV Juillet 1776 = XIV Juillet 1789, co odpowiednio oznacza daty amerykańskiego Dnia Niepodległości oraz dnia zdobycia  Bastylii.
     
    mosty w kolejności: Pont de Bir-hakeim, Pont Rouelle, Pont de Grenelle i Pont Mirabeau,po środku wyspa Łabędzia (Île aux Cygnes)
     
    Natomiast patrząc z wieży Eiffla na prawo od mostu Pont d'lena widać następne mosty na Sekwanie: most dla pieszych (Paseerelle Debilly - na planie nr 12), most Pont de l'Alma - na planie nr 14), Most Inwalidów (Pont des Invalides - na planie nr 14)  i Most Aleksandra (Pont Alexandre - na planie nr 15).
     
     
    ... most dla pieszych (Paseerelle Debilly)
     
    ... most dla pieszych (Paseerelle Debilly)
     
    Tuż za mostem widoczne ciekawsze budowle:
     
    17. Pałac Tokio (Palais de Tokyo, na planie nr 17) –   budynek zadedykowany sztuce współczesnej (jego pierwsza nazwa to Palais des Musées d'art moderne). Obecnie znajduje się w nim centrum sztuki współczesnej.
     
    18.Muzeum Musée d'art moderne de la Ville de Paris (na planie nr 18)
     
    19. Muzeum Mody (Musée Galliera - na planie nr 19), dawniej znane jako Muzeum Mody Miasta Paryża (City of Paris Fashion Museum)
     
    20. Katedra Amerykańska w Paryżu (American Cathedra - na planie nr 20)
     
    21. Kościół św.Piotra (Église Saint-Pierre de Chaillot - na planie nr 21)
     
    22. Wielki Łuk Triumfalny (Arc de triomphe - na planie nr 22), stojący na Placu   Charles-de-Gaule (Place Charles-de-Gaule)
     
     
    Za mostem dla pieszych następne mosty: Most Pont de l'Alma (na planie nr 13), Most Inwalidów (Pont des Invalides - na planie nr 14), Most Aleksandra (Pont Alexandre - na planie nr 15) oraz Most Pont de la Concorde - na planie nr 16.
     
          
    ... widok z wieży Eiffla w kierunku północno-wschodnim - most Pont de l'Alma, w prawym górnym rogu wzgórze Montmartre z Białą Katedrą.
     
           
    ... widok z wieży Eiffla w kierunku północno-wschodnim - most Pont de l'Alma i Most Inwalidów (Pont des Invalides)
    Na górnym zdjęciu na drugim planie Bazylika Najświętszego Serca  (Sacré-Cœur) na wzgórzu Montmartre którą pokazałem w osobnej fotorelacji - patrz tu:  >Paryż - Biała Bazylika Montmartre . Przy moście Inwalidów widoczne zaokrąglane szklane dachy Wielkiego Pałacu (Grand Palais - na planie nr 23) oraz Małego Pałacu (Petit Palais - na planie nr 24).
    Będąc przy wieży Eiffla warto wykonać spacer wzdłuż bulwarów Sekwany właśnie do mostu Inwalidów i Mostu Aleksandra. W ich okolicy znajdują się oba wyżej wymienione pałace.
     
             
     
    Najlepsze dojście przez Most Aleksandra III (na planie nr 15). Duży Pałac jest największym istniejącym budynku z żelaza i szkła na świecie. Hala została zbudowana na wystawę światową jaka odbyła się w Paryżu  w 1900 roku. Tuż obok Mały Pałac z kopułą podobną do kopuły znajdującej się na Pałacu Inwalidów, wybudowany w tym samym czasie co Duży Pałac  - obecnie muzeum malarstwa.
     
     
     
     
     
    Most Aleksandra III (Pont Alexandre III) – został wybudowany w latach 1896-1900, a ukończony na otwarcie Wystawy Światowej w 1900 r. Został nazwany na cześć cesarza Imperium Rosyjskiego Aleksandra III Romanowa, którego syn i następca wbudował kamień węgielny pd ten most.
     
                       
     
    Most nawiązuje do przymierza rosyjsko-francuskiego  zawartego w roku 1892. Na moście umieszczone są godła Francji i Imperium Rosyjskiego  oraz personifikacje Sekwany i Newy.
     
     
              
     
    Zaprojektowali go: inżynierowie Jean Résal i Amédée d'Alby, oraz architekci Cassien-Bernard i Gaston Cousin. Most, obok powstałej nieco wcześniej wieży Eiffla, jest najlepszym przykładem budowli o wyłącznie metalowej konstrukcji w Paryżu.
     
     
    W przeciwnym kierunku do pokazywanych wcześniej pałaców rozciąga się z niego ładna perspektywa na kompleks budynków Pałacu Inwalidów (Les Inwalides - na planie nr 25)
     
     
    Les Invalides - jest kompleksem budynków wybudowanych przez Ludwika XIV na lewym brzegu Sekwany.W pierwszym okresie istnienia służył jako szpital i pensjonat dla inwalidów wojennych. W salach mieściło się około 4000 chorych i rannych.
     
            
     
     
            
     
    Kompleks ten składa się z Pałacu Inwalidów (Hôtel des Invalides) wybudowanego  w 1676 roku według projektu Libérala Bruanta w stylu klasycystycznym, oraz  Kościoła Inwalidów (Dôme des Invalides,St-Louis-des-Invalides) wybudowanego w 1706 roku.
     
     
     
          
     
               
     
    "Kościół Kopuły" miał początkowo być przeznaczony na mauzoleum Ludwika XIV i jego potomków. Po śmierci Ludwika XIV z pomysłu tego jednak zrezygnowano i dopiero w 1840, kiedy sprowadzono do Francji prochy Napoleona, postanowiono przeznaczyć Kopułę na miejsce wiecznego spoczynku Cesarza, członków jego rodziny i wielkich dowódców wojskowych Francji.
     
    Kościół-mauzoleum ma kształt kwadratowy. Centralne miejsce zajmuje okrągła kaplica grobowa Napoleona. W narożnikach umieszczone są cztery mniejsze, okrągłe kaplice. Wszystkie kaplice połączone są ze sobą, co umożliwia obejście całego kościoła.
     
     
     
    Centralna część kościoła przykryta jest kopułą pokrytą plafonem Charlesa de La Fosse'a z 1692 r., przedstawiającym Św. Ludwika ofiarowującego swój miecz Chrystusowi.
    Całość kościoła najlepiej prezentuje się od wschodniej strony z której widać dwie kondygnacje kościoła, portyk z frontonem, a nad tym złocona kopuła zakończona pozłacaną iglicą z krzyżem.
     
     
    Nam pozostała ostatnia w tym dniu atrakcja - wieczorny rejs po Sekwanie. Ruszamy z przystani znajdującej się przy wieży Eiffla. Przystań oświetlona ostatnimi promieniami zachodzącego słońca - zapada zmierzch i zapalono oświetlenie wieży.
     
             
     
     
    Wg mnie rejs po Sekwanie w dzień a szczególnie wieczorem to obowiązkowy punkt programu w trakcie pobytu w Paryżu.
     
    Podczas takiego rejsu można podziwiać wiele  najsłynniejszych zabytków Paryża, bulwary nadbrzeżne Sekwany, kilkanaście mostów w tym najładniejszy Most Aleksandra III.
     
    Rejs trwa od jednej do  półtorej godziny (w zależności od przewoźnika) i wiedzie od Wieży Eiffla do Île Saint-Louis – wyspy na Sekwanie. Po opłynięciu wyspy wraca do punktu startu. Cena rejsu turystycznego, w zależności od przewoźnika to maksymalnie 15 euro.
     
     
    Można również skorzystać z regularnej komunikacji tzw. tramwaju wodnego (Batobusu) zatrzymującego się na 8-miu przystankach usytuowanych w najciekawszych miejscach dla turystów:
  • Musée d'Orsay (Muzeum d'Orsay)
  • St-Germain-des-Prés
  • Notre-Dame (Katedra,Sorbona)
  • Tour Eiffel (Wieża Eiffla, Pola Marsowe)
  • Jardin des Plantes
  • Hotel de Ville (Centrum G. Pompidou)
  • The Louvre (Luwr)
  • Champs-Elysées (Łuk Triumfalny, Pola Elizejskie)
  •  
    Bilet jednodniowy to 15 euro, upoważnia do wsiadania i wysiadanie bez limitu.
     
          

    W Paryżu na Sekwanie  jest ponad czterdzieści mostów, w czasie rejsu podziwiamy piętnaście - każdy w innym stylu oraz indywidualną historią.

     
     
    W czasie rejsu namy Paryż w pigułce - wieża Eiffla, Pola Marsowe, Pałac Chaillot, Pałac Inwalidów, Wielki Pałac, Mały Pałac,Pałac Burbonów, Muzeum Orsay, Instytut Francuski,  Hotel de Sens, Hotel de Ville, Luwr, Katedra Notre Dame,Pałac Sprawiedliwości i wiele innych historycznych obiektów.
     
     
    Szczególnie wieczorem lub nocą oświetlone bulwary, stare kamieniczki, zabytkowe budowle pozwalają poczuć piękno i nastrój francuskiej stolicy.
     
             
     
     
    Chyba nie dziwi, że od roku 1991 Sekwana i jej nabrzeża na odcinku od wieży Eiffla (most Iéna) do Katedry Notre Dame (most Sully) została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO.
     
     
     
     
    Zakończeniem rejsu jest powrót do Wieża Eiffel’a, która w godzinach wieczornych prezentuje się w pięknej iluminacji. 
     
     
     
     
     
     

     
    Powrót do strony głównej: STRONA GŁÓWNA 
     
     
     
    https://pl.wikipedia.org/wiki/%C3%8Ele_aux_Cygnes
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Les_Invalides
     

    Wspierane przez Hosting o12.pl