FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   Home      WYCIECZKI DALEKIE      Paryż - Biała Bazylika Montmartre
c
 

Paryż  - Bazylika na wzgórzu Montmartre.
                                                                                                                            Wycieczka z dnia 11 września 2015r.
 
            
... widok wzgórza Montmartre z "Białą Bazyliką"
 
 
Trzeci, a zarazem ostatni dzień pobytu w Paryżu rozpoczynamy od wizyty na wzgórzu Montmartre. Najważniejszym obiektem do zobaczenia jest Bazylika Serca Jezusowego (Basilique du Sacré-Cceur de Montmartre). Dla lepszej orientacji załączam plan z zaznaczoną trasą naszego krótkiego spaceru oraz ważniejszymi obiektami wartymi zobaczenia.
 
Oznaczenie:
 
1. Stacja metra Anvers - początek spaceru.
 
2.Kolejka szynowa na wzgórze Montmartre (Funiculaire Montmartre)
 
3. Bazylika Serca Jezusowego (Basilique du Sacré-Coeur)
 
4.Kościół św.Piotra na Montmartrze (Église Saint-Pietre-de-Montmartre)
 
5. Place du Tertre  (uliczni artyści
 
6. Muzeum  Salvadora Dali (Salvador Dali Museum)
 
7. Place Marcel Aymé      
 
8 i 9.  Wiatraki  (Maulin de la Gallette)
 
10. Kabaret Moulin Rouge
 
11.Muzeum erotyki (Musée de l'érotisme)
 
12. Stacja metra Pigalle 
 
Montmartre jest historyczną dzielnicą Paryża, położoną na wapiennym wzgórzu o tej samej nazwie - obecnie znajduje się w XVIII dzielnicy miasta. Aby zwiedzić  ten fragment Paryża najlepiej dojechać metrem linii nr 2 do stacji Anvest lub Pigalle. Nas w okolice stacji Anvest podwiózł autokar i dlatego z tego miejsca pokazuję ten dwukilometrowy spacer. 
Tak o wzgórzu  czytamy w Wikipedii:
"Fragment ten jest zabudowany starymi kamienicami, ciągnącymi się wzdłuż krętych i ostro wznoszących się, brukowanych uliczek i wąskich przejść ze schodami, o wyraźnie odmiennym charakterze niż reszta miasta. Niegdyś dzielnica ta miała charakter centrum rozrywki i głównej siedziby bohemy artystycznej. Obecnie jest niemal w całości opanowana przez przemysł turystyczny.

Istnieją przypuszczenia, że na tym wzgórzu poniósł około roku 250 męczeńską śmierć pierwszy biskup Paryża Święty Dionizy (po francusku Saint Denis) z dwoma towarzyszami Rustykiem i Eleuterem, stąd nazwa Mons Martyrorum (Wzgórze Męczenników). W rzeczywistości jednak pierwotna nazwa Mons Mercurii ("góra Merkurego"; wśród dawnych nazw łacińskich nazwy poświęcone bogu Merkuremu są częste) była przekształcana kolejno w Mons Mercori, następnie w Mons Martyrum (zgodnie z etymologią naiwną z czasów chrześcijańskich) i wreszcie w Montmartre.

Tutaj w 1534 roku Ignacy Loyola  wraz z małą grupką złożył śluby założenia zakonu Jezuitów.

W końcu XI wieku na szczycie wzgórza założono klasztor benedyktynek. W czasie Rewolucji Francuskiej  klasztor został zniszczony, a pozostałością po nim jest kościół St-Pierre. Przy klasztorze istniała osada o podejrzanej sławie (tanie wyszynki), a teren wokół niej miał charakter wiejski, z licznymi wiatrakami.

Już w połowie XIX wieku Montmartre stał się ulubionym miejscem artystycznej cyganerii.

Pod koniec XIX wieku Montmartre włączono do Paryża, co zapoczątkowało jego szybką urbanizację. Na szczycie wzgórza Montmartre zbudowano elektryczną bazylikę Sacré-Coeur, a poniżej pierwszy kościół żelbetowy Saint Jean de Montmartre. W okolicy znajduje się jeden z ważniejszych paryskich cmentarzy - Cimetiere de Montmartre."

Brukowaną uliczką Rue de Steinkerque, pnącą się pod górę dochodzimy do skweru Square Lovise Michel, dawniej zwany Placem św.Piotra (Place Saint-Pierre). Pokazuje się widok na bazylikę Serca Jezusowego (Basilique du Sacré-Coeur), schody prowadzące na szczyt wzgórza i skwer z fontanną. Po lewej stronie (zachodniej) znajduje się kolejka szynowa (Montmartre Funicular) - to dla tych co chcą sobie ułatwić dostanie się na górę.
 
Kolejka szynowa została uruchomiona w 1900 roku. Pierwotnie była hydrauliczna, w roku 1930 zmieniono napęd na elektryczny. Po przebudowie w 1991 roku obsługuje ją dwa niezależne wagoniki zabierające po 6o pasażerów. Pokonuje wysokość 36 metrów na długości trasy 108 metrów. Na kolejkę ważny jest bilet z metra,można też kupić bilet na dolnej lub górnej stacji. My dla zachowania kondycji i oszczędności pieniędzy ruszamy schodami.
 
       
 
          
Podchodzenie schodami których podobno jest 300 sztuk ma swoje zalety -  już w połowie drogi można oglądać południową pan0rame Paryża.
 
      
Pomimo zamglenia, nawet bez lornetki w oczy rzuca się najwyższy budynek w Paryżu -  Tour Montparnasse. Jest to 59 piętrowy biurowiec, o wysokości 209 metrów oddany do użytku w 1973 roku w dzielnicy Montparnasse. Górny taras wieżowca udostępniony dla zwiedzających (15 euro).
 
 My pokonujemy wzgórze położone na wysokości 130 m n.p.m i wkrótce jesteśmy na placu przed bazyliką Serca Jezusowego. Od stacji metra Anvers to 0,42 km spaceru.
 
          
Bazylika jest otwarta dla wszystkich, do zwiedzania i modlitwę, każdego dnia w roku między godziną 6.00 a 22.30. Po zamknięciu Bazyliki, mogą w niej przebywać wyłącznie osoby zapisane na nocną adorację.
 
 
Budowę tej monumentalnej świątyni zainicjowało dwóch przemysłowców - Alexandre Legentil i Rohaul de Fleury, którzy w podzięce nie zniszczenia Paryża w czasie trwającej wojnie francusko-pruskiej postanowili wybudować świątynię Serca Jezusowego.
 
Budowa Bazyliki na wapiennym wzgórzu Montmartre trwała przeszło 40 lat. Z uwagi na podłoże, dużą część tego okresu zajęło wzmocnienie gruntu specjalnymi filarami i wylewanie fundamentów.
 
Budowę kościoła zakończono w 1914 roku, jednak konsekracji dokonano dopiero w 1919.
 
Powstała budowla wielkich rozmiarów - 100 metrów długości, 50 metrów szerokości. Wysokość kopuł wynosi 79 metrów, a północna wieża ma wysokość 83 metry. Na wieży znajduje się najcięższy dzwon w Paryżu ważący 19 ton.    Jest to dar mieszkańców regionu Sabaudii w południowej Francji, stąd też wywodzi się jego nazwa La Savoyarde.
 
 Z zewnątrz budowla ma charakterystyczną biel z uwagi na materiał z jakiego została zbudowana. Wapienne bloki trawertynu zwanego też białym granitem pod wpływem deszczu i światła wytrącają bielący mury kalcyt - często więc budowlę nazywa się "Białą Bazyliką" (Sacre Coere).
 
 
 
 
 
                   
Świątynia wybudowana jest na planie krzyża greckiego, dekorację wnętrza ukończono w roku 1923. W ostatnich latach świątynia jest najczęściej odwiedzanym zabytkiem w Paryżu po Katedrze Notre Dame. Corocznie odwiedza ją ponad 10 milionów turystów.       
 
            
Pierwotnie wnętrze bazyliki jako świątyni pielgrzymkowej miało być bardzo skromne, jednak dużo tu zdobień i złoceń w stylu nawiązującym do sztuki bizantyjskiej. Najlepiej jest to widoczne w prezbiterium bazyliki Serca Jezusowego gdzie znajduje się jedna z największych na świecie mozaika „Chrystus w majestacie” przedstawiająca Chrystusa z rozpostartymi rękoma - ma 475 m2
 
Wstęp do wnętrza bazyliki jest bezpłatny. Natomiast wejście do krypty pod świątynią w której wyświetlane są filmy z historią kościoła jest płatny. W krypcie pochowane jest serce pomysłodawcy budowy - przemysłowca Alexandre'a Legentila.
 
 
Na oficjalnej stronie (http://www.sacre-coeur-montmartre.com/polonais/informacje-praktyczne/article/filmy-i-zdjecia) jest informacja  o zakazie filmowania i robienia zdjęć, aby uszanować nieustanną modlitwę, która odbywa się dniem i nocą przed Najświętszym Sakramentem. Należy uzyskać zgodę Rektora Bazyliki.  Poniżej jeszcze kilka zdjęć z wnętrza.
 
                                     
 
  
 
 
 
        
 
 
W bazylice nieprzerwanie od ponad 125 lat trwa adoracja eucharystyczna przed Najświętszym Sakramentem. Adoracja dzienna dla wszystkich odwiedzających w godz. 600 do 2200, natomiast adoracja nocna jedynie dla osób które się zapiszą wcześniej tj. przynajmniej 24 goziny z wyprzedzeniem.
 
Po wyjściu z bazyliki idziemy ulicą Rue du Cardinal Guibert. Po jej lewej stronie, naprzeciwko bazyliki widać tylną część kościoła św.Piotra (Églese Saint Pierre de Montmartre), zaś po prawej 83 metrową północną wieżę bazyliki.
 
       
Po dojściu do końca ogrodzenia  kościoła św.Piotra skręcamy na lewo w uliczkę Rue du Chevalier de la Barre (km. 0,56 spaceru) i idziemy nią do końca.
0,65 km trasy - skręcamy w ulicę Rue du Mont Cenis i po 50 metrach dochodzimy do placu Place Jean Marais.
 
 
Mały placyk przy którym znajduje się główne wejściu do kościoła św. Piotra  (Églese Saint Pierre de Montmartre).  Kościół ten należy do najstarszych Paryskich świątyń.
Przypuszcza się, że pierwszym kościołem w tym miejscu była świątynia wzniesiona przez św.Dionizego. Potwierdzonym  przez historyków faktem jest to, że już w IX wieku istniał tu kościół odwiedzany przez pielgrzymów udających się do bazyliki Saint-Denis. Po nabyciu w 1133 roku dóbr przez dwór królewski został wybudowany klasztor benedyktynów. W XI wieku założono klasztor benedyktynek. W czasie Rewolucji Francuskiej przeorysza została ścięta na gilotynie a opactwo zostało zniszczone i zlikwidowane. Do dzisiaj zachował się jedynie kościół św. Piotra. Oto kilka zdjęć z tego kościoła.
 
 
 
 
                     
 
 
 
                   
Po wyjściu z kościoła św.Piotra można wypić kawę w kawiarni znajdującej się tuż obok wejścia na plac Place du Tertre który upodobali sobie uliczni artyści malarze.
 
0,7 km spaceru - dochodzimy do Placu du Tertre. Jest położony w samym centrum Montmartre. Z uwagi, że jest położony w pobliżu bazyliki Serca Jezusowego i kościoła św. Piotra na Montmartrze przychodzą tu liczni turyści by podziwiać ulicznych artystów malarzy.
 
 
Dzielnica Montmartre już od XIX wieku słynęła miała przydomek dzielnicy artystów i twórców z faktu pięknych widoków ze wzgórza, tańszych mieszkań i oryginalnych ludzi zamieszkujących tą dzielnicę.
 
          
Place du Tertre jest znany jako kolebka skupiająca artystów sztuki modernistycznej. W XIX i XX wieku w okolicach placu mieszkało wielu znanych a także biednych malarzy w tym m.innymi Pablo Picasso, Maurice Utrillo. Dzisiaj nie jest inaczej.
 
                       
 
        
 
Jak widać na zdjęciach, jest to mały uroczy placyk stwarzający dobry klimat by napić się kawy, wina czy drinka w licznych kafejkach wokół niego. Jest duże prawdopodobieństwo, że obrazy i nazwiska niektórych malujących obecnie artystów będą również sławne w następnym wieku.                   
 
       
 
 
My brukowanymi uliczkami schodzimy ze wzgórza Montmartre. Po drodze na ulicy Rue Norvins, w pobliżu placu Place Marcel Aymé znajduje się  na murze  rzeźba Jean Marais (Le Passe-mur Marcel Aymé) związana z legendą o człowieku mającym zdolność przenikania przez ściany, mury. Pewnego razu przyłapany przez męża swojej kochanki uciekając przez mur stracił  swój talent i zaplątał się  w murze. (0,97 km spaceru)
                     
 
Po ok. 30 metrach od tej rzeźby skręcamyna lewo w ulicę Rue Girardor  i  po przejściu 50 metrów  dochodzimy do  prostopadłej  ulicy Rue Lepic.
Jest to 1,05 km naszego spaceru. Po prawej stronie, na rogu ulic Rue Lepic i Rue Girardon stoi jeden z dwóch wiatraków Montmarte. Obecnie znajduje się w nim restauracja Le Moulin de la Galette.
 
 
Ten pierwszy napotkany wiatrak Moulin de la Galette, znany również jako Blute-fin, został zbudowany w 1622. Nazwa Blute-fin pochodzi od francuskiego czasownika bluter co oznacza przesiewanie mąki w celu oddzielenia od niej otrąb.
Drugi wiatrak zlokalizowany ok. 30 metrów od pierwszego znajduje się naprzeciwko ulicy Rue Theloze, został zbudowany w 1717 roku i nosi nazwę Moulin de la Galette Rådet. W roku 1809 oba młyny nabyła i ocaliła od zniszczenia rodzina Debrey. Powstała restauracja w której między innymi podawano wypiekany czarny chleb, tu przychodzili paryżanieszukający rozrywki,kieliszka wina i chleba. Wśród nich byli również słynni dzisiaj artyści jak: Henri de Toulose-Lautrec, Renoir, Van Gogh i Pissarro. Wtedy na pewno nie przypuszczali że ich obrazy będą warte miliony dolarów. Na dowód że tu bywali i uwiecznili wiatraki Moulin de la Galette wtrącam kilka obrazów ich autorstwa, dzisiaj wiszących w największych muzeach świata.
 

Henri de Toulose-Lautrec "Bal w Moulin de la Galette".   Art Institute Chicago

                          
    Vincent van Gogh - "Le Moulin de la Galette-Rådet" Kelvingrove Art Gallery and               Vincent van Gogh - "Le Moulin de la Galette" Państwowe Muzeum
            Muzeum Glasgow                                                                                                                                   Sztuk Pięknych w Buenos Aires.                                                                                                 
 

        
 Vincent van Gogh - "Le Moulin de la Galette" Kröller Müller Museum, Otterlo                    Vincent van Gogh - "Le Moulin de la Galette"  Nove Nationalgalerie w Berlinie
 
                
  Vincent van Gogh  - "Le Moulin de la Galette"  Pittsburgh Museum of Art, Camegie Institute                  Vincent van Gogh - "Le Moulin de la Galette"; Private collection
 
 
Auguste Renoir "Bal w Moulin de la Galette" - Museum d'Orsay
 
 
                     
  Vincent van Gogh  - "Le Moulin de Blute-Fin"    Bridgestone Museum of Art, Tokyo                       Vincent van Gogh  - "Le Moulin de Blute-Fin"   Museum de Fundatie, Zwolle
 
 
Na wysokości drugiego wiatraka skręcamy na lewo w ulicę Rue Tholozé (1,13 km spaceru) przechodzącą następnie w ulicę Rue Lepic (1,33 km spaceru). 
 
           
 
 
Przy tych wąskich uliczkach na zejściu na zejściu ze wzgórza Montmartre duża ilość sklepików, kawiarenek, restauracji. Wszystkie pokryte brukiem lub kostką - panie w szpilkach mają b. utrudnione zadanie.
1,6 km spaceru - dochodzimy do głównego bulwaru Montmartre (Boulevard de Clichy). Po prawej stronie najsłynniejszy paryski kabaret - Czerwony Młyn (Le Moulin Rouge).
Moulin Rouge został otwarty 5 października 1889 roku przez Josepha Ollera - właściciela paryskiej Olimpii. Rozpoznawalny jest z wielkiej, czerwonej atrapy  wiatraka symbolu Montmartre.
 
 
Kabaret od czasu powstania prezentuje przedstawienia taneczne, w których na scenie występują tancerze i tancerki ubrani w kolorowe, wymyślne stroje.
 
Tancerki często prezentują się topless, ozdobione biżuterią lub barwnymi piórami. Na przestrzeni lat Moulin Rouge stało się słynne z wykonywanego tu kankana.
 
Dla zainteresowanych podaję że np. wstęp na wybrany występ o godz. 1300 kosztuje 165 euro. W tej kwocie: 0 1315 powitalny taniec i obiad; o 1415 rewia "Féerie"; występ kończy się o 1645. W czsie obiadu dostaje się 1/2 butelki szampana.
 
My kończymy w tym miejscu zwiedzanie Montmartre i bulwarem do stacji metra na Placu Pigalle. Po drodze masę kabaretów, lokali ze striptizem, kin z filmami pornograficznymi sex  shopów, nie wspomnę o stojących panienkach oferujących swoje usługi.
                                     
          
 
 
                          
Przy stacji metra Pigalle część grupy bojąca się poruszać po Paryżu jedzie z przewodniczką pod Luwr, reszta do wieczora ma czas wolny i rusza samodzielnie. My  z zięciem w pierwszej kolejności  jedziemy do nowoczesnej dzielnicy Défense.
 
 
 
Zapraszam na osobną fotorelację z tej części wycieczki:    >Paryż - nowoczesna dzielnica Defense. 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
 
http://www.sacre-coeur-montmartre.com/polonais/
https://pl.wikipedia.org/wiki/Bazylika_Sacr%C3%A9-C%C5%93ur
http://www.sacre-coeur-montmartre.com/polonais/informacje-praktyczne/
https://en.wikipedia.org/wiki/Moulin_de_la_Galette
https://pl.wikipedia.org/wiki/Moulin_Rouge
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl