FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   Home      TATRY SŁOWACKIE      Ogród TANAPu w Tatrzańskiej Łomnicy

Muzeum Tatrzańskiego Parku Narodowego Tatrzańska Łomnica - OGRÓD PRZYRODNICZY .

                                                                        Wizyta w dniu 20 lipca 2013r.


 
Tatrzańska Łomnica oddalona od Zakopanego o ok. 53 km jest malowniczą miejscowością leżącą na wysokości 830 - 900m n.p.m. u podnóża Łomnicy (2632 m n.p.m.).  Słynie z kolejki linowej na ten szczyt.
 
 
 
Wjazd kolejką na Łomnicę oraz przebywanie na tym stromym szczycie dostarcza niezapomnianych wrażeń, ale spacer po Tatrzańskiej Łomnicy również może być b. interesujący.
 
Niedaleko od centrum znajduje się Muzeum TANAP-u i Ogród Botaniczny TANAP-u. Warto odwiedzić te miejsca - proponuję obejrzeć Ogród Botaniczny, tym bardziej że można tam wpaść na 1 - 2 godz. aby trochę odpocząć np. po dłuższej wycieczce w Wysokie Tatry.
 
Jak zawsze dla lepszego zorientowania  przedstawiam plan Tatrzańskiej Łomnicy z naniesioną lokalizacją Ogrodu Botanicznego TANAP-u.
 
 
 
 
Uwagi praktyczne:
  • budynek Muzeum TANAP-u mieści się w pobliżu dworca autobusowego i obejrzeć można w nim stałą wystawę górskiej flory i fauny, zagadnienia z ochroną przyrody, budowę geologiczną Tatr itp.
  • pokazany w tej relacji Ogród Botaniczny znajduje się ok. 5 minut drogi od budynku Muzeum.
  • trasę dojścia z parkingu pokazałem linią przerywaną - to ok. o,5 km.
 
 
Od płatnego parkingu w centrum Tatrzańskiej Łomnicy idziemy wzdłuż drogi nr 537 w kierunku Tatrzańskiej Kotliny, Żdziar, Podspady. Po ok. 400 m należy skręcić w prawo zgodnie z tablicą kierującą do hotelu "Sorea Titris". Na tej samej tablicy na dole jest również strzałka kierująca do Ogrodu.
 
 
 
Po ok. 150 m dochodzimy do znajdującego się po lewej stronie budynku administracyjnego Ogrodu Botanicznego Tatrzańskiego Parku Narodowego. Po prawej stronie hotel "Sorea".
 
 
Uwagi praktyczne:
  • ekspozycję tatrzańskiej przyrody można zwiedzać w okresie od drugiego weekendu maja do drugiego weekendu we wrześniu w następujących godzinach:  do 1 czerwca od  900 do 1500,   od 1 czerwca do końca sierpnia  od 900 do 1700,   od 1 września do 15 września od  900 do 1500.
  • bilety w cenie: dorośli - 1,15 euro, uczniowie i studenci - 1 euro, dzieci do lat 6 - bezpłatnie, grupy szkolne ponad 20 dzieci - 0,5 euro.
  • fotografowanie - 1 euro,  filmowanie 1,7 euro.
Początek  ogrodowi dały pierwsze nasadzenia rzadkich okazów tatrzańskich roślin dokonane w 1989 r. Zaowocowały powstaniem stałej ekspozycji udostępnionej do zwiedzania 15 lipca 1992 r.
 
Oto kilka roślinek fotografowanych w lipcu 2013r.
 
JĘZYCZNIK ZWYCZAJNY  (Phyllitis scolopendrium) - zwyczajowo nazywany językiem jelenim. Należy do rodziny zanokcicowatych. W Polsce  paproć ta występuje dosyć rzadko.
 
 
 
 
 
Posiada duże liście o długości 15 - 60 cm,  szerokie na 3,5 - 6 cm.  Jak  widać  na zdjęciach posiada błyszczące ciemnozielone liście, a zewnętrzna część liścia jest silnie pofalowana przez co cała roślina posiada bardzo efektowny wygląd.
 
 
Charakterystyczną cechą tych liści jest ich niepodzielność co jest wyjątkiem wsród paproci.
 
 
W Polsce języcznik zwyczajny jest objęty ścisłą ochroną gatunkową.
 
 
Z uwagi na piękne liście jest rośliną ozdobną występującą w sprzedaży z sadzonek sprowadzanych z Azji i Afryki.
 
 
Może być uprawiany w domu jako roślina doniczkowa. Lubi podłoże torfowe, wapienne i stałe nawilżanie.
 
Dobrze rośnie w cieniu. Ładnie wygląda w otoczeniu funkii. Jest to roślinka mało wymagająca.
 
 
PAPROTNIK KOLCZASTY   (Polystichum aculeatum) - jest to gatunek byliny z rodziny narecznicowatych. W Polsce występuje głównie w górach, w cienistych wąwozach  porośniętych bukami. Posiada ciemnozielone liście, sztywne, długie do 1 m wyrastające z kłącza.
 
 
 
 
 
 
W Polsce roślina objęta ścisłą ochroną gatunkową - umieszczona na czerwonej liście roślin narażonych na wyginięcie na izolowanych stanowiskach poza głównym obszarem występowania.
 
 
ZANOKCICA MUROWA   (Asplenium ruta muraria) - należy do rodziny zanokcicowatych. Dość pospolita. Liście o wysokości 5 do 15 cm. Występuje od maja do września w szczelinach skał i murów. Jest byliną, zimuje w postaci kłącza.
 
 
 
 
PAPRORNIK OSTRY  (Polystichum lonchitis) -należy do rodziny nerecznicowatych. W Polsce występuje dość rzadko w Sudetach i Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Jest rośliną wieloletnią o sztywnych, długich liściach od 50 do 60 cm.
W Polsce objęty ochroną ścisłą. Roślina umieszczona na czerwonej liście narażonych na wyginięcie.
 
 
 
 
 
CHABER DRIAKIEWNIK   (Colymbada alpestris) -jest byliną z rodziny astrowatych. Dość pospolity w Polsce. Występuje na suchych zboczach, pagórkach, zaroślach. Kwiaty są zapylane przez motyle i muchy. Jest rośliną trującą i miododajną. Kwitnie od czerwca do września. Łodyga o wysokości 40 - 100 cm.
 
 
 
 
 
SZAROTKA ALPEJSKA  (Leontopodium alpinum) - Należy do rodziny astrowatych. W Polsce jej naturalne stanowiska występują jedynie w Tatrach. Jest byliną, ma 5 - 30 cm wysokości. Cała roślinka pokryta jest gęstymi włoskami które chronią ją przed zimnem, gorącem i nadmiernym parowaniem. Okres kwitnienia przypada na lipiec - sierpień.
 
Występuje w wyższych partiach gór, lubi gleby zasadowe (wapniowe). Szarotka w Polsce objęta jest ochroną gatunkową ścislą.
 
 
 
 
 
 
 
GĘSIÓWKA ALPEJSKA   (Arabis alpina) - należy do rodziny kapustowatych. Występuje w wysokich górach Europy a nawet w Arktyce. Tworzy luźne darnie z rozłogami i pędami kwiatowymi. Rośnie na wilgotnych i skalistych miejscach, piargach.
 
 
 
 
 
 
KALINA KORALOWA  (Viburnum opulus) - rośnie w formie krzewiastej do wysokości 4 m i szerokości 2 m. Na dole jest zawsze węższa.
 
 Korona luźna, niesymetryczna utworzona przez giętkie pędy. Liście rozwijają się równocześnie z kwiatami a jesienią przebarwiają się na kolor szkarłatno-purpurowy.
 
Jest rośliną wieloletnią.
 
Owoce dojrzewają w sierpniu, wrześniu i przez kilka miesięcy pozostają na krzewach.
 
               
 
W przydomowych ogrodach i parkach kalina koralowa spełnia głównie rolę rośliny ozdobnej z uwagi na swój pokrój, długo utrzymujące się owoce oraz pięknie przebarwiające się jesienią liście. Pomimo że jest lekko trująca wykorzystywana jest do celów leczniczych. Ma właściwości przeciwskurczowe, przeciwbólowe i przeciwkrwotoczne. Słabe właściwości trujące giną pod wpływem przymrozków lub pod wpływem wysokiej temperatury.
 
 
SKALNICA GRONKOWA   (Saxifraga paniculata) -należy do rodziny skalnicowatych. W Polsce występuje w Tatrach, Pieninach, Babiej Górze. Pojedyńcze egzemplarze  na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.
 
 
Jak widać na zdjęciu tworzy silnie zbite darnie. Liście grube, sinawo zielone o długości 1 - 5 cm. Liście przy ziemi tworzą zbitą różyczkę liściową. Jest byliną, kwitnie od czerwca do lipca. Roślinka bardzo wytrzymała na suszę. Objęta ścisłą ochroną gatunkową. Hodowana jako roślina ozdobna, szczególnie nadaje się do alpinarium.
 
 
ZANOKCICA SKALNA  (Asplenium trichomanes) -należy do rodziny zanokcicowatych, wysokość od 15 do 20 cm. Podłużne jajowate liście umieszczone dwurzędnie wokół łodygi. Występuje od lipca do sierpnia w zacienionych szczelinach skalnych. Ziele zanokcicy było używane w medycynie ludowej jako środek wykrztuśny.
 
 
 
 
Ta niewielka delikatna paprotka jest byliną nadającą się do obsadzania murków skalnych wapiennych, wymaga żyznego podłoża oraz w pierwszym okresie po posadzeniu dostatku wody.
 
 
Cały ogród zajmuje ponad 3 hektary powierzchni i jest podzielony na trzy części z których każda prezentuje rośliny preferujące inne podłoże: granitowe, wapienne i bagienne.
 
 
 
Cały teren jest lekko pofalowany ale prowadzą przez niego wygodne żwirowe alejki nie posiadające schodów i stromych podjazdów - jest przyjazny dla osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich.
 
 
 
 
 
Wszystkie rośliny mają podane na tabliczkach nazwę w języku słowackim i po łacinie co znacznie ułatwia ich rozpoznawanie.
 
 
 
Na terenie znajduje się kilka oczek wodnych oraz strumieni które nadają uroku temu miejscu i rosnącym przy nich roślinom. Oto kilka zdjęć które powinny zachęcić do odwiedzenia tego ogrodu.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
W jednej części ogrodu ustawiono kilka głazów z tabliczkami na których wypisano nazwiska osób które w 1948 r. przyczyniły się do powołania Tatrzańskiego Parku Narodowego lub brały czynny udział w ochronie, badaniu przyrody tatrzańskiej.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wzdłuż alejek ustawiono wiele ławeczek na których można odpocząć i podziwiać widok na tatrzańskie szczyty.
 
 
 
 
 
 
Na terenie ogrodu można zakupić materiały na temat tatrzańskiej przyrody oraz nabyć rośliny w postaci nasion lub sadzonek. Myślę, że warto odwiedzić to miejsce szczególnie po wyczerpującej wycieczce górskiej.
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl