FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      PRZYRODA      Kwiaty Tatr
 

Kwiaty Tatr

Podczas swoich wędrówek po Tatrach spotkałem wiele roślin b. ładnie kwitnących które umieszczałem w swoich relacjach. Myślę że warto poświęcić im więcej czasu z uwagi na ich piękno a również szczególne właściwości.
 
W całych Tatrach występuje około 1300 gatunków takich roślin. Ja pokażę kilkanaście z nich. W czasie dalszych wypraw będę starał się powiększać ten zbiór.
 

Parzydło leśne

Jest rośliną trującą. Kwitnie w maju-lipcu.Wysokość dochodzi do 2m. Tworzy kępy z biało-kremowymi drobnymi kwiatami w postaci wiech.
 
 
Parzydło leśne jest objęte ochroną ścisłą. Obecnie uprawiana również w ogrodach jako piękna bylina. W Tatrach spotykana po piętro kosówki, w pobliżu potoków i podmokłych łąk.
 

Skalnica nakrapiana
 
Dość często spotykana roślina w Tatrach tworząca kobierce darniowe o wysokości do 25 cm. Lubi podłoże wapniowe.
 
 
Kwitnie w lipcu-sierpniu. Kolor kwiatów zółty. Lubi rosnąć w szczelinach skalnych, półkach skalnych co widać na moich zdjęciach.
 
 
 
Te piękne okazy spotkałem podczas wycieczki Czerwonymi Wierchami gdzieś w okolicy Krzesanicy.
 

Omieg Górski
 
Należy do rodziny astrowatych. Występuje w wyższych partiach Tatr i jest rośliną często rosnącą przy kamienistych ścieżkach szlakowych na wysokości występowania kosówek.
 
 
 
Jest rośliną dość wysoką dochodzącą do 120 cm - rosnącą w kępach. Charakterystyczne dla tej rośliny są liście - dolne mają ogonki, natomiast górna obejmują swoimi nasadami główną łodygę.
 
 
 
 
Żółte kwiaty wyrastają na długich łodyżkach z nasady liści. Kwitnie od czerwca do sierpnia i jest rośliną pod ścisłą ochroną.
 
 

Rdest wężownik
 
Tworzy kępy o dużych skupiskach z charakterystycznymi kwiatami w formie kłosów na długich łodygach. Kwiaty w kolorze różowym. Kwitnie od maja do lipca.
 
W Tatrach występuje na podmokłych łąkach aż po piętro alpejskie. Jest rośliną leczniczą - zarówno korzeń, kłącza i liście. Posiada właściwości ściągające, przeciwwymiotne, przeciwbiegunkowe, przeciwbakteryjne oraz wzmacniające.
 
 
 
Stosowany przy nieżytach żołądka, biegunkach, zatruciach pokarmowych, płukaniu jamy ustnej i gardła, przy oparzeniach.
 
Używany również w celach ozdobnych w bukietach kwiatowych. W Anglii na święta Wielkanocne z liści tej rośliny robią deser ziołowy tzw. herb pudding.
 

Wierzbówka kieprzyca.
 
Jest dość pospolita w Tatrach - spotykałem ją w wielu miejscach, ale największe skupiska widziałem w Dolinie Gąsienicowej w okolicy schroniska Murowaniec.
 
 
                      
 
 
                     
 
 
                    
 
 
 
Jest rośliną o wysokości do 1,5m, liście lancetowate.
 
 
Kwiaty wyrastają u szczytu łodygi i są koloru różowo-czerwonego z odcieniem fioletowym.
 
 
Łodyga wyrasta z kłącza. Kwitnie w lipcu-sierpniu.
 
 
Jest ziołem i rośliną miododajną.
 
 
Cała roślina tj. kłącze, łodygi, liście i kwiaty są jadalne.
 
 
Zioło w Austrii i Niemczech jest stosowane do leczenia prostaty. 
 
 
Natomiast w Rosji stosowane do leczenia choroby alkoholowej i narkomanii. 
 
 

Dzwonek
 
Należy do rodziny dzwonkowatych. Duże ciemnoniebieskie kwiaty wyrastają na szczycie łodygi pojedyńczo lub w kilku kwiatowym gronie. Jest ich kilka gatunków. Kwitną od lipca do sierpnia.
 
 
 
 
 
Spotkać go można na wysokich halach, nad potokami oraz przy ścieżkach górskich.
 

Goryczka trojeściowa
 
Jest byliną czyli rośliną wieloletnią, a ta w Tatrach jest najbardziej okazała z całej rodziny goryczkowatych obejmującej ok. 450 gatunków.
 
                   
 
Rośnie w kępach najczęściej w pasie kosówek. Przez górali zwana "świecznikiem" gdyż jak widać na zdjęciach faktycznie gdy kwiaty są jeszcze nie rozwinięte przypomina kandelabr.
 
 
 
Kępy osiągają wysokość do 1m, są łukowate i zwisają ku ziemi. Kwiaty koloru jasnoniebieskiego do ciemnoszafirowego wyrastają z kątów liści.
 
Roślina jak sama nazwa sugeruje ma gorzki smak  i jest z tego powodu nie jadana przez zwierzęta.
 
 
 
 
Dawniej jej kłącza były wykorzystywane w dużych ilościach do celów leczniczych. Dlatego w Polsce od roku 2004 podlega ścisłej ochronie.
 
Stosowana w medycynie ludowej przy braku łaknienia, zaburzeniach trawienia, zaparciach oraz na wszelkie choroby skórne.
 

Różaniec górski
 
Jest rośliną rosnącą w dużych kępach, łodygi osiągają wysokość 40 cm. Posiada grube, mięsiste liście pokryte warstwą wosku.
 
                  
 
Kwiaty zebrane na szczycie pędów tworzą piękne kwiatostany w kolorze od zielonego poprzez żółte do czerwonej.
 
 
 
 
Jest rośliną posiadającą właściwości lecznicze i dlatego jest uprawiana dla pozyskiwania kłączy i korzeni które mają działanie pobudzające, wzmacniające, zwiększające odporność na stres i choroby.
 

Ostrożeń
 
Ostrożeń należy do gatunku wieloletniej rośliny zielnej z rodziny astrowatych. W Polsce występuje w wielu gatunkach np. dwubarwny, błotny, lepki, lancetowaty, polny, łąkowy, siwy i wiele innych.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Bardzo fotogeniczna roślinka. Kwiaty w postaci koszyczków na szczycie łodygi. W tatrach występuje na halach i wykrotach.
 

Tojad mocny
 
W Tatrach jest rośliną pospolitą - bardzo silnie trujący.  Jego inna nazwa daje do myślenia  - mordownik.
 
 
 
 
 Cała roślina jest toksyczna a najbardziej jej bulwy zawierające alkaloidy działające na ośrodki ruchowe i powodujące hamowanie oddychania i krążenia.
 
Jest rośliną wieloletnią dorastającą do 1,5m - pięknie kwitnąca od czerwca do sierpnie w kolorze ciemnoniebieskim lub fioletowym.
 
 
 
 
Pomimo że w Polsce jest uważana za jedną z najbardziej trujących była używana jako środek znieczulający w nerwobólach. Dzisiaj medycyna odeszła od stosowania tojadu z uwagi na jego toksyczność i trudności w dawkowaniu.
 
W Polsce Tojad mocny jest pod ścisłą ochroną gatunkową.
 

Ciemiężyca zielona
Często spotykana w Tatrach na halach, piargach oraz wśród kosówek. Posiada charakterystyczne duże eliptyczne liście z unerwieniem podłużnym. 
 
 
                 
 
Jest rośliną silnie trującą. Objęta ścisłą ochroną.
 
 

Arcydzięgiel litwor
 
Z uwagi że w przeszłości miała duże zastosowanie jako roślina zielna posiada wiele nazw zwyczajowych i ludowych takich jak: angelika, anielskie ziele, dzięgiel lekarski, anielski korzeń.
 
 
                       
 
 
 
Roślina posiada właściwości rozkurczowe,
wiatropędne uspakajające,antyseptyczne, rozgrzewające.
 
 
Pobudza wydzielanie soków trawiennych, śliny, moczu i potu.
 
 
Jest do dzisiaj używana w przemyśle cukierniczym, produkcji likierów, wyrobie konfitur.
 
 
Z tego też powodu była nagminnie zbierana co spowodowało że od roku 1983 jest objęta ścisłą ochroną gatunkową.
 
Jest rośliną dochodzącą do 2,5m wysokości.
 
Jak widać posiada drobne kwiaty ale zebrane w ogromne ozdobne kule - używane również do kwiatowych bukietów.
 
Cała roślina czyli korzeń, łodyga, liście i kwiaty są jadalne o wszechstronnym zastosowaniu tj. do pieczenia wieprzowiny, gotowania łodyg jak szparagi, dodawania liści do sałatek, robienia nalewek, kandyzowania. 
 
 
 
 
 
 

 
             
 
 
Spore ilości spotkałem w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, a te na zdjęciach sfotografowałem schodząc Twardym Grzbietem z Ciemniaka w kierunku Chudej Przełączki.
 

Pełnik alpejski

  
 
Jak widać jest to piękna bylina, czyli roślina wieloletnia o wysokości 35 - 40 cm wyrastająca z kłącza.
 
 
W Polsce występuje w Tatrach, Sudetach, Pieninach -  ale dość sporadycznie.
 
 
Nikt nie zaprzeczy że posiada wspaniałe kwiaty podobne do róży o cytrynowożółtej barwie.
 
 
W środku kwiatu znajdują się liczne pręciki, słupki.
 
 
Kwitnie od maja do czerwca - my mamy to szczęście że właśnie to widzimy.
 
 
Nad Litworowym Stawem jest spore siedlisko pełnika alpejskiego.
 
 
 
 

 
 
 

Zawilec narcyzowaty

 
 
  
Zawilec narcyzowaty jak sama nazwa wskazuje jest bardzo podobny do narcyza.
 
 
Posiada wysoką łodygę dochodzącą do 70 cm długości.
 
 
Łodyga jest na całej długości owłosiona.
 
 
Charakterystyczne dla tej rośliny jest że cała dolna łodyga kwiatowa jest bezlistna. Jedynie przy samym kwiatostanie wyrastają małe listki dużo mniejsze od liści odziomkowych. Dobrze widać to na górnym zdjęciu.
 
Zawilec narcyzowaty podlega ścisłej ochronie. Jest trujący. Zawierają trujący glikozyd-ranunkulinę o piekącym smaku który powoduje stany zapalne skóry.
 
 
 

Rojnik górski

 
 
  
 Rojmik górski - w Polsce objęty ścisłą ochroną gatunkową.
 
W Tatrach rośnie od piętra kosodrzewiny do piętra turniowego.
 
Lubi podłoże granitowe i kwarcytowe.
 
Liście zawierają dużo wody przez co może długo wytrzymywać okresy suszy.
 
W lipcu-sierpniu z różyczek wyrastają łodygi kwiatowe z pięknymi kwiatostanami co widać na zdjęciach.
 
Rojnik górski jest byliną. Te okazy sfotografowałem na wysokości górnego Stawu Rohackiego.
 
 
 
 
 
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Goryczuszka Wczesna

 

Jest rośliną dwuletnią, a więc jest byliną. Rośnie do wysokości 2000m n.p.m.
 
 
Ten egzemplarz spotkałem w górnej części podejścia na Przełęcz Kondracką od strony Doliny Małej Łąki - konkretnie w Głazistym Żlebie.
 
 
W Polsce najwyższe znane stanowisko znajduje się na Małołączniaku, a więc niedaleko miejsca gdzie ta sobie rosła.
 
 
Goryczuszka Wczesna jest objęta ochroną częściową.
 
 
Rośnie przeważnie na glebach wapiennych. Kwitnie od czerwca do października.
 
 
Kwiaty w kolorach od białoróżowych do fioletowych, są zebrane w kwiatostan.
 
 
Charakterystyczną cechą jest kwiat złożony z pięciu zrośniętych płatków, oraz długie włoski w gardzieli korony. Te cechy doskonale widać na zdjęciu.
 
 
Należy do rodziny goryczkowatych. Występuje w Karpatach, Sudetach, Górach Kruszcowych oraz w Bośni i Czarnogórze. W Polsce występuje w Sudetach i Karpatach.
 
Roślina dość rzadka.
 
 
Wspierane przez Hosting o12.pl