FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      SZWAJCARIA CZESKA I NIEMIECKA      Jetrichowickie Skały część II.
 

Jetrichovickie skały. Wycieczka rowerowo-piesza Vysoka Lipa - Jetrichovice - Skała Marii (Martina skala) - Ściana Wilhelminy (Vileminina stena) - Rudolfuv kamen - zamek Saunstejn - Mała Parcicka Brama - Vysoka Lipa  - część II

                                                                                                                                            Wycieczka z dnia 11 października 2016 r.
 
     
 
W pierwszej części odwiedziliśmy punkty widokowe na Skale Marii i Skale Wilhelminy teraz wędrujemy do trzeciego punktu widokowych który znajduje się na skale Rudolfa (czech.Rudolfův kámen). Dla przypomnienia trasy wycieczki - mapka poniżej.
 
     
Po zejściu z punktu widokowego Wilhelminy idziemy ścieżką szlakową przez las pomiędzy mniejszymi i większymi skałkami o różnych kształtach. Co jakiś czas ukazują się pomiędzy drzewami otwarte przestrzenie z widokiem na skały Jetrichovickie.
 
Skałki Jetrichowickie.
 
 Skałka przy szlaku do pamiątkowych zdjęć.     Ścieżka szlaku czerwonego.
 
Skałki przy czerwonym szlaku. 
3,2 km trasy - rozdroże Purkarticky les na którym ustawiona jest wiata turystyczna. My skorzystaliśmy z niej robiąc krótki odpoczynek oraz zjadając drugie śniadanie.
Rozdroże szlaków Purkarticky les.
W prawo odchodzi szlak pieszy koloru żółtego w kierunku Louka na Tokami, Bor, Daubice, Chribska - długości ok. 10,8 km.
 
Wiata turystyczna na rozdrożu szlaków Purkarticky les. 
 
Po krótkim odpoczynku ruszamy prosto, cały czas szlakiem pieszym czerwonym. Następnym celem jest Skała Rudolfa (czech.Rudolfův kámen)
 
Tuż za rozdrożem Purkarticky les spotykamy na ścieżce dydaktycznej tablice informatyczną dotyczącą tego obszaru. Z niej dowiadujemy się, że udokumentowane pisemne źródła z XVI i XVII wieku podają, że w okolicy istniały tartaki w których przerabiano drewno z okolicznych lasów oraz pracowało kilka pieców smolnych, w których wytwarzano smołę, kalafonię i węgiel drzewny.

       
3,4 km trasy - ze ścieżki szlakowej, ponad drzewami ukazuje się majestatyczna Skała Rudolfa (czech.Rudolfův kámen).  Zastanawiamy się jak tam  wejdziemy - wygląda groźnie.
 
Skała Rudolfa (czech.Rudolfův kámen) 
 
 
       Skała Rudolfa (czech.Rudolfův kámen)Skała Rudolfa (czech.Rudolfův kámen)
3,5 km trasy - rozdroże Skała Rudolfa (czech. Rudolfův kámen).  Szlak  czerwony schodzi stokiem w lewo, później nim pójdziemy, ale najpierw wdrapiemy się na punkt widokowy na szczycie skały.
 
Rozdroże przy Rudolfuv kamen. 
Ze ścieżki szlakowej skała Rudolfa wydaje się niedostępna dla przeciętnego turysty (zresztą nie bez podstawy gdyż jej pierwotna nazwa to Ostroh). Jednak przy bliższym dojściu, okazuje się że na szczyt prowadzi system kamiennych schodów i drabin poprowadzonych pólkami i szczelinami skalnymi.
 
 Początek podejścia do altanki stojącej na szczycie Skały Rudolfa.      System kładek i drabin  między szczelinami skalnymi.      System kładek i drabin  między szczelinami skalnymi.
Szczerze mówiąc, to właśnie wejście na Skałę Rudolfa było dla mnie najtrudniejszym przedsięwzięciem w tym dniu wędrówki. Trzeba było bardzo uważać, gdyż drabinki długie i strome, kamienne schody bardzo zniszczone, ciasne przejścia w szczelinach, a lichy zabezpieczający pręcik stalowy wyprowadza na wąski szczyt.
 
      Szczyt Słały Rudolfa.Szczyt Słały Rudolfa.
Dotarcie na wierzchołek leżący na wysokości 484 m n.p.m. robi wrażenie - wąski pasek skał, piękne widoki 360o i ustawiona na skraju przepaści drewniana altanka.
 
Altanka na Skale Rudolfa.
Kolor skały jest brązowo-rudy gdyż jest zbudowana z miękkich piaskowców żelazistych. Początkowo  skała nie stanowiła atrakcji. Z końcem XIX wieku skała stała się bardzo popularna jako atrakcja turystyczna, dzięki propagowaniu turystycznych walorów regionu przez ród Kinských.
 
Widok w kierunku Skały Marii i Jetrichovic.
 
To właśnie książę Ferdinand Kinský w celu udostepnienia szczytu polecił zbudować na wierzchołek skały, system schodów, a jednocześnie skałę nazwał swoim imieniem, Rudolfův kámen. Punkt widokowy na skale został udostępniony dla turystów już w roku 1824 roku.
 
     Widok ze Skały Rudolfa.Widok ze Skały Rudolfa.
 
 
    Widok ze Skały Rudolfa.Widok ze Skały Rudolfa.
Po zejściu ze Skały Rudolfa czeka nas łatwa wędrówka szeroką drogą pieszego szlaku czerwonego, a następnym punktem na trasie będzie rozdroże Pohovka. Trasa biegnie lasem z jednym szerszym widokiem na skalne miasto.
 
 Trasa szlaku czerwonego pomięzy Skałą Rudolfa a rozdroem Pohovka.      Widok z trasy szlaku czerwonego (pomiędzy Skałą Rudolfa a rozdroem Pohovka)
 
Rozdroże szlaków Pohovka. 
4,5 km trasy - rozdroże szlaków Pohovka. Jeżeli ktoś nie ma ochoty dalej wędrować czerwonym szlakiem mojej wycieczki, w tym miejscu może powrócić do Jetrichovic pieszym szlakiem koloru zielonego. Wg turystycznego wskazu to ok. 2,5 km.  My ruszamy prosto szlakiem czerwonym do następnego punktu czyli do rozdroża Skalni Kaple KNY odległego o ok. 1,7 km - obrazuje to poniższa mapka.
 
     
Pomimo, że ten odcinek przebiega ścieżką szlakową poprowadzoną lasem to jest bardzo ciekawy i malowniczy. Mija się kilka wąwozów skalnych, a ścieżka szlakowa wije się między skałami.
 
         
 
 
 
 
 
 
 
Na niektórych fragmentach tego odcinka szlaku czerwonego po lewej stronie ukazują się skały na których niedawno byliśmy - Skała Marii i Skała Wilhelminy oraz inne formacje skalnego miasta.
 
 
 
Skalna kapliczka przy szlaku niebieskim.6,3 km trasy - rozdroże Skalni kaple KNY. W tym miejscu od naszego czerwonego szlaku odchodzi w lewo pieszy szlak niebieski do Jetrichovic o długości ok. 2,3 km. Następna okazja dająca możliwość skrócenia wycieczki - to dla tych co mają już dość.
 
Nazwa rozdroża pochodzi od wykutej w małej skałce kapliczki z obrazem Sądu Ostatecznego. Kapliczka usytuowana jest przy szlaku niebieskim w odległości ok. 60 metrów od rozdroża. 
 
My idziemy dalej prosto czerwonym szlakiem, a następnym celem jest rozdroże Ceska silnice oddalone o ok. 0,9 km. Na tym odcinku spotkamy bardzo ciekawe formacje skał - podziurawione jak ser szwajcarski.
 
     
 
 
            

7,2 km trasy - dochodzimy do asfaltowej drogi gdzie jest rozdroże szlaków Czeskie drogi (czech. Ceska silnice). Przez takie określenie nazywany jest dawny szlak handlowy prowadzący z Czech do Saksonii. Od tego miejsca do rozdroża Pod Saunstejnem czeka nas nudny przemarsz długości ok. 1,3 km asfaltową drogą bez żadnych atrakcji turystycznych.  Poniżej ostatni fragment naszej wycieczki - do końca wycieczki pozostało równe 4 km.

 
 
 
 Nudny 1,3 km spacer drogą na czerwonym szlaku.     Rozdroże szlaków Pod Saunstejnem.
 
 
Rozdroże szlaków Pod Saunstejnem. 
8,5 km trasy - rozdroże Pod Šaunštejnem. Szlak czerwony skręca w prawo w kierunku pozostałości zamku Pod Šaunštejn (czech. Pozůstatky hradu Šaunštejn) oraz Małej Prawczickiej Bramie  (czech. Malá Pravčická brána) - my tam idziemy. Po obejrzeniu tych dwóch atrakcji turystycznych powrócimy do tego rozdroża by kontynuować wycieczkę szlakiem żółtym poprowadzonym wspólnie ze szlakiem rowerowym nr 3029 w kierunku parkingu w miejscowości Vysoka Lipa.
 
Uwaga praktyczna: po przejściu ok. 200 metrów leśną drogą należy wzmóc uwagę by skręcić w prawo za szlakiem czerwonym. Gdy się to przegapi szlak żółty poprowadzi nas do miejscowości Menzi Louka.
 
8,7 km trasy - szlak czerwony skręca w prawo - tu idziemy leśną ścieżką mijając po prawej stronie mniejsze formacje skalne.
 
      
9,0 km trasy - rozdroże Šaunštejn. Doszliśmy do piaskowcowych wież skalnych położonych na wysokości 340 m n.p.m. na których kiedyś stał jeden z najciekawszych zamków skalnych.
 
Wieże skalne zamku Saunstejn. Wieże skalne zamku Saunstejn.
 
Do dnia dzisiejszego z zamkowej zabudowy nie pozostało prawie nic. Są jedynie ślady takie jak wykute w skale schody i otwory do mocowania belek podtrzymujących zabudowania zamkowe, oraz płaskie powierzchnie na których stały zamkowe obiekty.
 
Tak kiedyś, jak i obecnie droga na szczyt wieżyc wiedzie poprzez szczeliny skalne. Dla celów turystycznych i bezpieczeństwa turystów dobudowano drabinki i pomosty i barierki.
 
             
 
Na szczycie wieżyc skalnych - pozostałości po zamku.
Wg archeologów zamek prawdopodobnie istniał już pod koniec XIII wieku i został zbudowany w celu obrony szlaku handlowego. Historia zamku wg wikipedii jest następująca:
"Na podstawie znalezionego zapisu średniowiecznego mieszczanina Mikuláše z Ceska Kamenice, powstanie zamku datowane jest na koniec XIV wieku. 
 
Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1413 roku.
 
W  1431 roku zamek przez trzy tygodnie oblegali strzelcy drezdeńscy.
 
Od 1435 roku stanowił punkt oporu w lokalnej wojnie Vartenberků ze związkiem miast łużyckich.
 
W 1444 roku zamek ponownie bezskutecznie oblegały wojska związku sześciu miast łużyckich, ponieważ jego strategiczne położenie skutecznie opierało się silnemu ostrzałowi. Ta olbrzymia wyprawa łużycka, składająca się z 9000 żołnierzy z karabinami o dużej sile rażenia, w historycznych dokumentach opisana jest powierzchownie.
 
Zamek we wrześniu 1444 roku został zdobyty. Około 1446  roku zamek był w posiadaniu Berků z Dubé i wchodził w skład państwa vildštejnského.
 
Z początkiem XV wieku zamek przeszedł jako zastaw pod władanie rodu Vartemberků.
 
W drugiej połowi XV wiekue  zamek częściowo podupadł i stracił swoje strategiczne znaczenie.
 
Ostatnie zapiski dotyczące zamku udokumentowane są kamenickiej w księdze miejskiej w 1490 roku. Na początku XVI wieku zamek został całkowicie zniszczony".
 
Dla mnie osobiście, nagrodą za uciążliwe wspinanie się po drabinach, schodkach na górne platformy są wspaniałe widoki na okolicę - oto kilka zdjęć.
 
     
 
    
 
    
 
    
 
   
Po zejściu pozostał nam do odwiedzenia ostatni obiekt oddalony o ok. 600 metrów - niestety szlak czerwony prowadzi w tym miejscu cały czas pod górę i jest w równej mierze tak samo uciążliwy jak i malowniczy. Tym ostatnim obiektem będzie Mała Prawczicka Brama  (czech. Malá Pravčická brána).
 
 Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.       Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.       Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.
 
 
      Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.
 
 
Ścieżka szlaku czerwonego pomiędzy zamkiem Saunstejn a Małą Bramą Pravcicką.
Mniej więcej w połowie trasy pomiędzy pozostałościami zamku Šaunštejn a Małą Prawczicką Bramą (czech. Malá Pravčická brána) ze ścieżki szlaku czerwonego, pomiędzy drzewami otwiera się widok na skałę z pozostałościami zamku - tam przed chwilą byliśmy.
Przestaje dziwić fakt, że zamek był ciężki do zdobycia. Dzisiaj z uwagi na przebiegający międzynarodowy czerwony  szlak jest często odwiedzany przez turystów. Wstęp bez opłat.
 
Widok ze ścieżki szlakowej na skały Saunstejn.
 
 
      Punkty widokowe na skale Saunstejn.Punkty widokowe na skale Saunstejn.
9,55 km trasy - Mała Prawczicka Brama (czech. Malá Pravčická brána) położona na wysokości 422 m n.p.m. w odległości około 3,9 km. na północny zachód od centrum miejscowości Jetrichovice  i około 1,8 km na północ od miejscowości Vysoká Lípa.
 
Mała Prawczicka Brama.
 
 
 Mała Prawczicka Brama.      Mała Prawczicka Brama.
Mała Prawczicka Brama (czech. Malá Pravčická brána)  ma się nijako w porównaniu do swojej większej siostry Bramy Prawczickiej (czech. Pravčická brána)  którą wcześniej odwiedziliśmy, a relację pokażę w osobnej fotorelacji. Ta dzisiejsza "liliputek" o rozmiarach zaledwie 2,3 metra wysokości, 3,3 metra szerokości i  1-1,5 metrów długości mimo wszystko warta jest odwiedzenia w czasie wędrówki po tych terenach.
 
 Punkt widokowy przy Małej Bramie Prawczickiej.      
Schodzimy do rozdroża Pod Šaunštejnem tą samą drogą co przyszliśmy i w tym punkcie osiągamy 10,6 km naszej wędrówki. Asfaltową drogą którą biegnie rowerowy szlak nr 3029 docieramy na parking w Vysokiej Lipie.
 
      Droga do Vysokiej Lipy.Droga do Vysokiej Lipy.
 
11,2 km trasy - parking w Vysokiej Lipie gdzie oczekuje na nas pozostawiony samochód. Wracamy nim na kwaterę zabierając po drodze pozostawione  w Jetrichovicach rowery. 
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
Część I fotorelacji: >Jetrichovickie skały część I. 
 
 
 
 
https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%A0aun%C5%A1tejn
 
 
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl