FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      DOLOMITY      Dolomity. Wycieczka przez dolinę Val de Contrin i dolinę Val de Sen Nikolo.
 

DOLOMITY - góry bajkowe. Wycieczka doliną Val de Contrin oraz doliną Val de Sen Nicolo.

                                                         Wycieczka z dnia 28 czerwca 2019 r. 
 
Po dosyć męczącej  nocnej podróży dotarliśmy po północy do naszego hotelu "Dolomiti" znajdującego się w dolinie Val di Fassa a konkretnie w miejscowości wypoczynkowej Vigo di Fassa leżącej na wysokości 1393 m n.p.m.
 
       HOTEL DOLOMITI W VIGO DI FASSA.
Miejscowość Vigo di Fassa położona jest w dolnej części  szerokiej doliny w której takie miejscowości jak Moena, Soraga, Vigo di Fassa, Pozza di Fasa, Pera, Mazzin, Fontanazzo, Campitello, Canazei, Alba, Penia tworzą gęstą zabudowę rozdzielaną jedynie tablicami znaczącymi paczątki i końce tych miejscowości.
 
Recepcja Hotelu "Dolomiti" w Vigo di Fassa.
 
Poranek pierwszego dnia pobytu wita nas słoneczną pogodą i po śniadaniu ruszamy na wycieczkę aklimatyzacyjną do doliny Val de Contrin oraz doliny Val de Sen Nicolo (doliny św. Mikołaja).  Dla lepszej orientacji poniżej mapka z zaznaczoną trasą i kilometrażem, oraz profil wysokości całej wycieczki.
 

 
 
Jak widać czeka nas 15,7 km spacer w czasie którego będzie trzeba pokonać ok. 870 metrów przewyższenia. Wg wyliczeń szlakowych potrzeba na to ok. 6 godzin. Nam zajmie to o wiele więcej gdyż nasza 20 osobowa grupa będzie częściej i dłużej się zatrzymywała dostosowując się do możliwości poszczególnych uczestników. 
 
W czasie 14 km dojazdu z Vigo di Fassa do miejscowości Alba możemy obserwować mijane miejscowości i otaczające poszczególne grupy Dolomitów. Oto jedno ze zdjęć szczytu Colac zrobione w czasie jazdy autokarem.
 
Szczyt Collac  
 
Jest to wybitny szczyt w grani otaczającej od południowego zachodu dolinę  Val de Contrin którą za moment będziemy wędrować - zdjęcie zrobione z drogi pomiędzy miejscowością Canazei a Albą ukazuje północne zbocza szczytu Colac mającego wysokość 2715 m n.p.m.
Na szczyt można wejść trudną ferratą Via Finanzieri poprowadzoną północno zachodnim zboczem - punktem wyjścia na ferratę jest schronisko  Ciampac położone na wysokości 2170 m n.pm. w okolicy którego znajduje się górna stacja kolejki linowej z Alby. Do schroniska dojść można również droga z Alby - szlak nr 644.
 
0,0 km  trasy - duży parking w miejscowości Alba (na wysokości ok. 1480 m n.p.m.) w okolicy dolnej stacji kolejki linowej na Ciampac.  Z parkingu w kierunku północno-wschodnim przepiękny widok na szczyty najmniejszej grupy Dolomitów jaką jest grupa Sassolungo.
 
Grupa Sassolungo widziana z parkingu w miejscowości Alba (przy wlocie do dol.Val Contrin).
 
Bezpośrednio po przejściu przez parking zaczyna się dolina Val Contrin którą przebiega szlak turystyczny nr 602 kończący się przy schronisku Contrin znajdującym się na wysokości ok.2016 m n.p.m.  Tak więc na pierwszym odcinku naszej wycieczki z Alby do schroniska Contrin o długości ok. 5,3 km czeka nas pokonanie przewyższenia ok. 516 metrów. 
 
Początek szlaku to dosyć ostre podejście, na szczęście szlak biegnie wygodną drogą położoną w lesie.
 
     
 
Pomimo, że droga idzie dosyć ostro pod górę, jest wygodna nadaje się na całej długości do schroniska Contrin na spacery nawet dla rodzin z dziećmi.
 
 
Co jakiś czas pomiędzy drzewami otwierają się widoki na okolicę - między innymi na szczyt Col Di Rosc (2383 m n.p.m.) na który z Alby poprowadzona jest kolejka linowa (zdjęcie górne). Wjeżdżając na górę  w pobliżu znajdują się trzy schroniska Belvedere, Fegarola i Beccei oraz w zimie duże tereny narciarskie z kilkoma wyciągami.
 
 
 
Czym wyżej podchodzimy, tym ładniejsze widoki widać w prześwitach drzew. Oglądając się do tyłu można ujrzeć między innymi widok na okoliczne miasteczko oraz fragment grupy Sella.
 
Fragment grupy Sella widoczny ze szlaku nr 602 w dolinie Contrin.
 
 
Na pierwszym planie szczyt Col Di Rosc, zaś w tle grupa Sella. 
 
Droga szlakowa prowadzi krótkimi zakosami, a na jednym z nich ukazuje się malownicza grupa górska zwana przez włochów Sassolungo (niemiecki Landkofel, ladyński Saslonch) - we wszystkich trzech językach nazwa oznacza „Długi kamień/skała”.
 
Grupa górska Sassolungo widziana z doliny Contrin.
 
Jest to samodzielna grupa górska w kształcie podkowy z wejściem od strony północnej do utworzonego wewnątrz kotła. Zewnętrzne ściany tej grupy otoczone są trawiastymi halami z których wyrastają szczyty z których najwyższy wznosi się na wysokość 3181 m n.p.m. 
 
Grupa górska Sassolungo widziana z doliny Contrin.Grupa ta będzie w następne dni kolejnym celem naszej wycieczki. Dzisiaj podziwiamy ją z doliny Contrin.
 
         Na szlaku 602 w dolinie Contrin.
 
1,18 km trasy - wygodna droga którą wędrowaliśmy skręca w prawo, natomiast szlak nr 602 idzie na wprost. Od tego miejsca czeka nas najbardziej ostre podejście o długości ok. 0,5 km biegnące zakosami węższą ścieżką. Jest to oznakowany skrót szlakowy dochodzący do restauracji Baita Locia Contrin.
 
W tym miejscu należy podjąć decyzję. W lewo  ścieżką szlakową ostro w górę i krócej, czy dalej wygodną drogą ale dłużej.
 
Można dalej wędrować łagodniejszym podejściem drogą bez szlaku która również dochodzi do restauracji Baita Locia Contrin, ale wtedy do pokonania jest ok. 1,2 km. Jak kto woli.  My wybraliśmy krótszą ścieżkę szlakową.
 
Skrót szlakowy - ostro pod górę.
Osobiście, w połowie tego skrótu zastanawiałem się czy dobrze zrobiłem idąc nim - jednak wiek robi swoje.
 
        Skrót szlakowy - ostro pod górę.
 
                 
 
1,69 km trasy - Skrót szlakowy dochodzi do drogi którą opuściliśmy na km 1,18. W tym miejscu znajduje się pierwsza na trasie restauracja Baita Locia Contrin.
 
Restauracja Balita Locia Contrin. 
 
Trud pokonania skrótu wynagradza krótki odpoczynek, łyk zimnej wody i wspaniały widok, między innymi na grupę Sassolungo i położone w dole miasteczka.
 
Widok z tarasu przy Banita Locia Contrin w kierunku Sassolungo.
 
 
Grupa Sassolungo widziana z tarasu restauracji Baita Locia w dolinie Contrin. 
 
Oznaczenie szczytów Sassolungo. 
 
Po minięciu restauracji Baita Locia Contrin ścieżka szlakowa poprowadzona jest lasem a po wyjściu z niego dolina rozszerza się. Naszym oczom nieśmiało ukazują się widoki na następną grupę górską tj. Marmoladę.
 
 
 
Widok w kierunku Marmolady. 
 
Wkrótce droga szlaku 602 wychodzi z lasu i prowadzi przez duże trawiaste polany na których dużą atrakcją dla turystów są pasące się krowy, konie i osły. Zaś dla dorosłych ukazują się wspaniałe widoki - między innymi na północne stoki grupy Marmolada.
 
Dolina Contrin.
 
 
Dolina Contrin. 
 
 
Dolina Contrin. 
 
 
 
 
 
 
 
2,69 km trasy - w prawo odchodzi szlak nr 646 w kierunku szczytu Colac (2715 m n.p.m.) który oglądaliśmy z drogi jadąc autokarem, oraz na szczyt Croda Negra (2605 m n.p.m.). My idziemy dalej doliną Contrin szlakiem nr 602.
 
Dolina Contrin - km 2,69 (odejście szlaku w kier.przełczy Neigra. 
 
Jak widać na górnym zdjęciach nawet dzieci bez trudu mogą tu spacerować a przy okazji mogą poznawać zwierzęta pasące się na łąkach - chociażby takie jak spotkane przez nas osły, krowy czy konie.
 
                
 
 
 
Wszystkie licznie napotkane zwierzaki są przyzwyczajone i przyjaźnie nastawione do turystów, bardzo spokojne - nic dziwnego, gdyż dostają od nich smakołyki. 
 
Można powiedzieć, że wychodząc turystom naprzeciw zastępują drogę i tym samym wymuszają głaskanie i dokarmianie.
 
    
 
Najlepszym tego przykładem jest ten kłapouch który dotąd żebrał, aż córka z litości musiała mu dać moją kanapkę. Napisałem , że dzieci mają dużą frajdę spotykając zwierzaki - wydaje mi się że dorośli jeszcze większą.
 
 
 
 
 
I jak nie polubić takiego przystojniaka? Szkoda tylko, że na końcu będzie z niego salami.
 
                    
 
3,55 km trasy - w prawo od szlaku nr 602 odchodzi szlak nr 648 biegnący na przełęcz świętego Mikołaja i schroniska świętego Mikołaja. My dalej prosto szlakiem nr 602. Po prawej piękny widok na góry. W tym miejscu nasz szlak przechodzi mostkiem nad potokiem Ruf de Contrin.
 
Informacja praktyczna - kto ma własny prowiant radzę w tym miejscu zatrzymywać się. W okolicy rozgałęzienia szlaków jest dogodne miejsce na skonsumowanie zapasów w otoczeniu przyrody.
 
      
 
 
 
 
 
4,0 km trasy - po lewej stronie drogi na tle urwisk skalnych stoi na górce restauracja Baita Cianci - można ewentualnie odpocząć i coś przekąsić. Widoczny w tle szczyt Gran Vernel należący do grupy Marmolada ma wysokość 3210 m n.p.m., a skały mają charakterystyczne dla całej grupy Marmolada zabarwienie.
 
Baita Cianci w dolinie Contrin. 
 
Po minięciu Baita Cianci warto obejrzeć się za siebie. Na tle restauracji widać po lewej oglądany już wcześniej szczyt Colac o wysokości 2715 m n.p.m.  Tym razem jego południowo-wschodnie zbocza.
 
Baita Cianci, w tle szczyt Colac.
 
Po minięciu restauracji do schroniska Cortrin pozostało nam ok. 1,3 km drogą lekko pod górkę. Na tym odcinku przewyższenie wynosi ok. 200 metrów.
 
Ok. 250 mb za restauracją Baita Cianci przechodzimy ponownie mostkiem nad potokiem Ruf de Contrin i drogą częściowo w lesie idziemy w kierunku schroniska Contrin.
 
       
 
 
 
 
 
 
 
5,3 km trasy - małymi zakosami, podziwiając cuda stworzone przez naturę doszliśmy do schroniska Contrin stojącego na wysokości 2016 m n.p.m.
 
 
 
 
 
 
 
Schronisko Contrin.
 
Schronisko Contrin dysponujące 112 miejscami noclegowymi i jest otwarte tak jak większość tego typu schronisk od połowy lipca do końca września.
 
Schronisko, budynki pomocnicze oraz pobliska kapliczka są umiejscowione w dolinie Val Contrin u podnóża grupy górskiej Marmolada z kilkoma szczytami przewyższającymi wysokość 3000 metrów takimi jak: Gran Vernel 3210 m n.p.m., Piccolo Venel 3098 m n.p.m., Ombretta Orientale 3011 m n.p.m., Sasso Venale 3058 m n.p.m, Punta Penia 3343m n.p.m.
 
          

Schronisko jest doskonałą bazą wypadową na szlaki o różnej trudności tj. zarówno na spacery dla mniej wytrawnych turystów jak również na trudne wspinaczki. Z okolic schroniska doskonałe widoki na zachodnią grań Marmolady którą wiedzie szlak na szczyt.

 
Schronisko Contrin.
 
 
Schronisko Contrin. 
 
Schronisko Contrin to cały kompleks obiektów składający się z  dwóch dużych budynków z miejscami noclegowymi  i restauracjami, wolnostojącej kaplicy.
 
Pomnik kapitana Alberto Andreoletti.Uzupełnieniem są wolnostojące kapliczki, rzeźby oraz obudowane źródło z doskonałą wodą. 
 
     Kaplica przy schronisku Contrin.
 
 
Źródło przy schronisku Contrin. 
 
 
Kaplica nad schroniskiem Contrin. 
 
 
Wntrye kapliczki Alpini. 
 
Jak widać na zdjęciach schronisko jest doskonale wkomponowane w otoczenie, a głównym budulcem jest kamień dodający uroku pośród otaczającej zieleni. Całość obiektów od ścieżki szlakowej odgradza dekoracyjny mur a na mały pagórek ze schroniskiem prowadzą kamienne schody. Ciekawostką może być fakt, że właścicielami schroniska są żołnierze górscy Alpini.
 
Będąc przy schronisku Contrin warto trochę wokół pochodzić, gdyż z każdego punktu można zobaczyć inną panoramę - można powiedzieć, że widoki są 360 stopni. Oto kilka przykładów.
 
Widok od strony kaplicy w kierunku budynków schroniska. Widoczny szczyt Colac 2715 m n.p.m. 
 
Wychodząc na halę za kapliczkę otwiera się wspaniały widok na Marmoladę i okoliczne szczyty. Za kapliczką zaczyna się wspólny szlak nr 601 i 610 rozgałęziający się następnie na 601 prowadzący na przełęcz Forcella Marmololada (2896 m n.p.m.) oraz szlak nr 610 na przełęcz Pas de Ombretta (2702 m n.p.m.).  Z obu tych przełęczy spory wybór dalszej wędrówki na okoliczne szczyty oraz do dolin wokół nich leżących.
 
Widok w kierunku szczytu Cima di Ombretta (3011 m n.p.m.). Po lewej stronie przełęcz Passo de Ombretta (2702 m n.p.m.).
 
 
Widok w kierunku Punta Penia (3343 m n.p.m.) oraz Picolo Vernel (3098 m n.p.m.). 
 
 
 
         Widok w kierunku szczytu Picolo Vernel (3098 m n.p.m.). Po prawej przełęcz Forcela Marmolada (2896 m n.p.m.)           Widok w kierunku przełęczy Passo de Ombretta (2702 m n.p.m.). Po lewej szczyt Punta Penia (Marmolada 3343 m n.p.m.)
 
A całość z hali za kapliczką (na zdjęciu dolnym) wygląda mniej więcej tak: w środku Marmolada, po lewej Picolo Vernel, zaś po prawej Cimo de Ombretta.
 
Widok na Marmoladę.
 
Również z tarasu restauracyjnego wspaniały widok na zachodnią grań Marmolady.
 
 
 

Jak widać zarówno urokliwe schronisko Contrin jak i jego otoczenie zasługują na odwiedzenie chociażby jako cel krótkiej wycieczki z miejscowości Alba. Czas potrzebny na przejście do schroniska to około 2 godziny plus powrót z górki dodatkowe 1,5 godz. Trasa w obie strony ok. 11 km.
My nie wracamy do Alby, lecz kontynuujemy dalszy spacer w kierunku doliny św. Mikołaja. Następnym naszym celem jest odwiedzenie schroniska Rifugio Pas de San Nicolo (świętego Mikołaja) leżące na wysokości 2340 m n.p.m.
 
Przed nami ok. 2,7 km  oraz przewyższenie ok. 350 metrów.
 
Przy dźwiękach chóru opuszczamy schronisko i wchodzimy na szlak nr 608 zbiegający lekko w dół który po ok. 270-300 metrach przechodzi mostkami nad potokiem Ruf de Contrin.
 
         
 
 
 
 
 
Potok Ruf de Contrin. 
 
 
 
 
Od mostka trawersujemy cały czas trawiasty stok Col Ombert. Tak jak na wszystkich halach w Dolomitach, tak i tu spotykamy stada pasących się krów.
 
     
 
 
 
 
Miss doliny Contrin. 
 
Oglądając się ze szlaku nr 608 w kierunku niedawno opuszczonego schroniska piękny widok - ośnieżone pod koniec czerwca szczyty o wysokości ponad 3000 m n.p.m., a na trawiastych łąkach leżących w tym przypadku ponad 2000 m n.p.m. pasące się krowy.
 
 
Widok ze szlaku nr 608 w kierunku przełęczy Forcela Marmolada (2896 m n.p.m.) 
 
 
 
 
Ścieżka szlakowa nr 608 jest miejscami dosyć wąska i nierówna ale oprócz tego że idzie się cały czas pod górkę nie sprawia żadnych trudności technicznych.
 
Na szlaku pomiędzy schronickiem Contrin a Św. Mikołaja.Po jej lewej stronie znajduje się zbocze góry Col Ombert (2670 m n.p.m.), zaś po prawej zbocze góry Vernadais (2367 m n.p.m.).
 
Na grani Col Ombert znajdują się stanowiska wojsk austriackich z I wojny światowej do których bezpośrednio od schroniska św. Mikołaja prowadzi krótka lecz trudna ferrata Kaiserjager zbudowana przez żołnierzy w czasie I wojny światowej i odnowiona w 1966 roku.
 
     Na szlaku pomiędzy schronickiem Contrin a Św. Mikołaja.
 
Nabierając wysokości i oglądając się do tyłu ukazuje się znany nam wcześniej widok na Marmoladę (Punta Penia) zasłanianą coraz bardziej przez Sasso Vernale (3058 m n.p.m.).
 
Jest to góra  w grupie Marmolady naprzeciwko jej  południowej ściany. Nazwa wywodzi się od łacińskiego „ver” = wiosna, ponieważ Sasso Vernale znajduje się dokładnie na wschód od sanktuarium S. Giuliana, głównego sanktuarium doliny Val di Vassa, w pobliżu miejscowości Vigo di Fasa.
 
Na pierwszym planie Sasso Vernale (3058 m n.p.m.), w głębi Punta Penia (Marmolada 3343 m. n.p.m.)Kiedy ludność Val di Fassa, Retycka w czasach przedchrześcijańskich i późniejsza Ladin, zobaczyła, że ​​Słońce wschodzi z za Sasso Vernale  wiedziała, że ​​był to pierwszy dzień wiosny (po łacinie: primum ver) lub jesieni.
 
        Zbliżenie na Sasso Vernale.
 
 
Zbliżenie na Sasso Vernale i Punta Penia.
 
 
Grupa Marmolada. 
 
Podejście jest dosyć monotonne ale wynagradzają to wspaniałe widoki - w połowie podejścia otwiera się po prawej stronie daleki widok w dolinę Contrin którą dwie godziny wcześniej maszerowaliśmy. Widok jest naprawdę rozległy, zaczynając od schroniska Contrin, poprzez dolinę, miasteczka na początku doliny oraz daleko w tle dwie grupy górskie - Sassolungo i Sella.
 
Na dole schronisko Contrim na tle Gran Vernel.
 
Na zdjęciu dolnym najmniejsza grupa Dolomitów - Sassolungo oddalona od miejsca zrobienia zdjęcia w linii prostej o ok. 11 km, z lewej zbocze Colac spadające do doliny Contrin.
 
Grupa Sassolungo widziana ze ścieżki szlakowej nr 608.
 
Zaś patrząc bardziej na prawo od Sasolungo można  dojrzeć sąsiednią  grupę  Sella z dwoma podstawowymi szczytami jakim jest Sas Pordoi (2950 m n.p.m.) i Piz Boe (3152 m n.p.m.).

 
Na drugim planie widoczna grupa Sella.
 
Podchodząc ścieżką szlakową kilkadziesiąt metrów wyżej można było uchwycić obie grupy na jednym zdjęciu. Na zdjęciu dolnym po lewej grupa Sassolungo, po prawej grupa Sella.
 
Po lewej grupa Sassolungo, zaś po prawej na drugim planie grupa Sella.
 
 
 
 
Podziwiając majestatyczne szczyty, piękne granie, turnie, pionowe skały wyrastające z trawiastych łąk wypada również zauważać bogactwo przyrody je otaczających tj: zwierząt, gadów, ptaków czy roślin. W czasie tylko tej wycieczki spotkaliśmy oprócz pokazanych wcześniej zwierząt wiele roślin - oto kilka zdjęć. Pośród nich dzikie rododendrony (różaneczniki) o intensywnym różowo-karminowym zabarwieniu kwiatów.
 
 
 
                         
 
 
 
 
 
 
 
                  
 
 
 
 
7,9 km trasy - mała przełączka którą osiągamy po ponad godzinnym podchodzeniu od schroniska Contrin.Z tego miejsca odchodzi w lewą stronę bardzo trudna farrata Kaiserjager na szczyt i grań Col Omber (2670 m n.p.m.). Jest to ferrata przebiegająca dawną ścieżką którą pokonywali żołnierze ma stanowiska bojowe na grani Col Omber. My idziemy do widocznego z przełączki schroniska Rifugio San Nicolo (Świętego Mikołaja).
 
      Z tyłu pozostawiamy dolinę Contrin i grupę Marmolady.         ... opuszcamy dolinę Contrin - po wejściu na przełączkę będzie schronisko św. Mikołaja.
 
 
 
8,0 km trasy - schronisko Rifugio San Nicolo położone na wysokości 2338 m n.p.m. - otwarte od 20 czerwca do 20 września. Jest to pięknie zlokalizowane, małe, parterowe prywatne schronisko dysponujące 14 miejscami noclegowymi a głownie funkcjonujące jako bufet.
 
 
Schronisko znajduje się w miejscu, które rozdziela dolinę Val di Contrin którą przyszliśmy od doliny Val di San Nicolo którą będziemy wkrótce przemierzać.
 
Widok od schroniska św. Mikołaja w dolinę św.Mikołaja.
 
Na razie jednak radzę się przy schronisku zatrzymać na krótki odpoczynek, skorzystać z bufetu i podziwiać szerokie widoki we wszystkie strony. Na zdjęciu górnym widok w dolinę Val di San Nicolo w którą po odpoczynku będziemy schodzić i wędrować szlakiem nr 608. Oto kilka zdjęć z okolicy schroniska św. Mikołaja.
 
Punto Penia (Marmolada 3343 m n.m.m.) w chmurach.
 
 
Najładniejsza panorama ze schroniskiem św. Mikołaja z pewnością jest w kierunku północnym, kiedy to w oddali widać charakterystyczną grupę górską Sella z dwoma wybitnymi szczytami: Sas Pardoi (2950 m n.p.m.) oraz Piz Boe (3152 m n.p.m.). W następnych dniach tam będziemy.
 
Grupa Sella widziany od strony schroniska św. Mikołaja.
 
 
Grupa Sella widziany od strony schroniska św. Mikołaja. 
 
Wbrew pozorom oba te szczyty są łatwo osiągalne dla zwykłego turysty. Na Sas Pordoi z przełęczy Passo Pordoi poprowadzona jest kolej linowa która w ciągu ok. 4 minut wywozi na szczyt. Bilet w obie strony w 2019 roku to wydatek 16,8 euro. Kto chce zaoszczędzić może z pod dolnej stacji na przełęczy podejść szlakiem 627 do schroniska Rif.Forc.del Pordoi (2829 m n.p.m.). Potrzeba na to ok. 2 godz. ciężkiego podchodzenia - w górnej części wąskim piaszczystym żlebem widocznym na dolnym zdjęciu.
 
 
Szczyt Sas Pordoi (2950 m n.pm.) widziany ze schroniska św. Mikołaja.
 
Natomiast Piz Boe (3152 m n.p.m.) jest dostępny turystycznie kilkoma mniej lub więcej wymagającymi szlakami turystycznymi lub ferratami, a najczęściej zdobywany od strony górnej stacji kolejki na Sas Pordoi. Z tego właśnie punktu jest poprzez płaskowyż najłatwiejsze wejście dostępne nawet dla mniej wprawnych turystów. Szlak ma ok. 2,7 km, a czas przejścia to ok. 70 minut.
 
Widok na Piz Boe ze schroniska św.Mikołaja.
 
Zdjęcie dolne - widok od schroniska św. Mikołaja w kierunku południowo-zachodnim. Po lewej widoczny Col Ombert 2670 m n.p.m., zaś w głębi północne zbocza grupy Marmolada.
 
 
 
Opuszczamy schronisko św. Mikołaja i kierujemy się w kierunku północno-zachodnim - w dalszym ciągu szlakiem nr 608. Ścieżka szlakowa prowadzi trawersem zbocza w kierunku przełęczy Passo San Nicolo.
 
... widoczna ścieżka szlaku nr 608 prowadząca na przełęcz św. Mikołaja.
 
8,2 km trasy - Przełęcz św. Mikołaja. W prawo odchodzi szlak nr 648 sprowadzający w środek doliny Contrin w okolice schroniska Cianci. Mijaliśmy go w dolinie Contrin na 3,55 km trasy. My dalej prosto ok. 300 metrów, gdzie nasz szlak nr 608 skręca w lewo.
 
... widok od strony schroniska św. Mikołaja w kier. ścieżki szlaku 608 prowadzącego do doliny św. Mikołaja.
 
 
8,5 km trasy - rozgałęzienie szlaków. Na wprost szlak nr 613 w kierunku m.inymi na szczyt Colac,  zaś nasz szlak nr 608 skręca w lewo i ostro stokiem opada w dolinę  Val San Nicolo (św. Mikołaja).
 
 
Przed zejściem w dolinę św. Mikołaja ostatni rzut okiem w kierunku schroniska św. Mikołaja i otaczające go szczyty (zdjęcie górne) - między innymi od lewej: Picolo Vernel (3098 m n.p.m.), Punta Penia (3343 m n.p.m.), Cimo de Ombretta (3011 m n.p.m.), Col Ombert (2670 m n.p.m.).
 
... początek zejścia w dolinę św. Mikołaja.
 
Ostre zejście w dolinę św.Mikołaja ma ok. 2,0 km, a przewyższenie wynosi ok. 390 metrów - jest więc dosyć stromo. Wąska ścieżka szlakowa sprowadza okwieconymi halami coraz niżej.
 
               
 
Po prawej stronie mijamy ciekawą wychodnię skalną oznaczoną  na mapie jako "La Roisc Dal Giaf" o fantastycznych kształtach abstrakcyjnej rzeźby.
 
 
 
 
                     
 
10,5 km trasy - koniec ostrego zejścia, doszliśmy do drogi poprowadzonej środkiem doliny św.Mikołaja. Pozostał nam ostatni odcinek trasy biegnący z początku drogą  polną, a następnie drogą asfaltową.
 
 
Dolina św. Mikołaja.
 

11,6 km trasy - od naszego szlaku nr 608 odchodzi w lewo szlak nr 641 biegnący na przełęcz Forcella dal Pief (2186 m n.p.m.) z której jest kilka innych szlaków na okoliczne szczyty - między innymi szlak nr 640 na Pala De Crapela (2507 m n.p.m.). My dalej prosto drogą utwardzoną szutrem biegnącą doliną Val San Nicolo.
 
       Dolina Val San Nicolo.          
 
 
Dolina Val San Nicolo.
 
Droga szlakowa przez dolinę jest zamknięta dla ruchu samochodowego, jednak w dni wolne od pracy jest spory ruch samochodów osobowych - właścicieli licznych domków letniskowych mających zezwolenia wjazdu. Dla ogółu właścicieli pojazdów możliwy jest wjazd jedynie w początkowej części doliny i pozostawienie pojazdów na istniejących parkingach.
 
12,0 km trasy - restauracja Baita Ciampie położona na wysokości 1826 m n.p.m. W ładnym stylu budynek w którym można się zatrzymać, odpocząć i posilić.
 
Restauracja Baita Ciampie w dolinie Val San Nicolo.
 
 
Restauracja Baita Ciampie w dolinie Val San Nicolo.
 
 
 
 
Od wysokości restauracji Baita Ciampie zaczyna się najbardziej nieprzyjemny odcinek drogi wyłożonej asfaltem. Maszerowanie do parkingu ok. 3,7 km po rozgrzanym asfalcie na pewno nie należy do przyjemności.
 
                Dolina Val San Nicolo.

 
Dolina Val San Nicolo.
Nawet ukazujące się ładne widoki nie rekompensują zniechęcenia wędrowania asfaltem.
 
     Dolina Val San Nicolo.
 
15,7 km trasy - kapliczka, restauracja Malga Crocifisso i parking zwiastują że zakończyliśmy wędrowanie przez dwie doliny: Val de Contrin oraz Val San Nicolo.
 
        Kaplica św. Jana w dolinie Val San Nicolo.          Restauracja Malga Crocifisso w dolinie Val San Nicolo.
 
 
Parking w dolinie Val san Nikolo.
 
I tak oto zakończyliśmy dzień aklimatyzacyjny prawie 16 km spacerem pokonując przewyższenie ok. 870 metrów. Pora wracać na późną obiadokolację i odpoczynek. Wycieczka bardzo udana, wspaniałe widoki, schroniska, zwierzęta i przyroda.
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
 
 
 
https://it.wikipedia.org/wiki/Sasso_Vernale
Dariusz Tkaczyk - Dolomity tom II zachód.