FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      BAŁKANY      Czarnogóra - Kotor.
 
 
      

Dzień jak co dzień - bardzo atrakcyjny zarówno pod względem pogody jak również atrakcji turystycznych. Od wczesnych godzin porannych zwiedzaliśmy perłę Adriatyku - Dubrownik. Fotorelacje z tej części dnia pokazałem na osobnych podstronach - serdecznie zapraszam na stronę główną w zakładce Bałkany. Około południa żegnamy piękny Dubrownik z tarasu widokowego  drogi Jadranska Magistrala prowadzącej w kierunku południowym do Zatoki Kotorskiej. 

                            Dubrownik widziany z tarasu widokowego Jadrańskiej Magistrali.Dubrownik widziany z tarasu widokowego Jadrańskiej Magistrali.


Dubrownik widziany z tarasu widokowego Jadrańskiej Magistrali.

Czeka nas przejazd do Kotoru długości ok. 76 km Jadrańską Magistralą biegnącą wzdłuż wybrzeża Adriatyku oraz wzdłuż Zatoki Kotorskiej. Poniżej trasa przejazdu, oraz profil wysokościowy tej trasy.Jak widać ładne górki, więc będą również ładne widoki.





Pomimo, że jest to tylko 76 km, czas przejazdu to ok. 2 godz. z uwagi że trasa biegnie krętymi drogami, jest również przeprawa promowa. Cała trasa bardzo widokowa - wspaniałe krajobrazy na Góry, Adriatyk, Zatokę Kotorską, zatoczki i mijane miasteczka.

Krajobraz Chorwacji na trasie Dubrownik - Kotor.


Jedna z wielu zatoczek w okolicy Dubrownika.


       Jeden z widoków z Jadrańskiej Magistrali.Jeden z widoków z Jadrańskiej Magistrali.
W miejscowości Kamenari nad Zatoką Kotorską, oddalonej od Heceg Novi o ok. 15 kilometrów, czeka nas dodatkowa atrakcja - przeprawa promowa do położonej po drugiej stronie zatoki miejscowości Lepetane. Skorzystanie z promu skraca krętą drogę do Kotoru o ok. 30 km.

Przeprawa promem z Kamenari do Lepetane.
Pomiędzy Kamenari a Lepetane kursują małe promy zbierające samochody osobowe i autokary. Na górnym zdjęciu widać cieśninę Verige i położone na wprost niej miasteczko Perast leżące u podnóża Góry Kason (873 m n.p.m.).  Miasteczko Perast odwiedziliśmy innym razem - na relację zapraszam na stronę główną w zakładce Bałkany.

Miasteczko Perast u podnóża ory Kason nad Zatoką Kotorską.
Na przeprawę czeka się najdłużej 15 minut. Sama przeprawa ma długość  ok. jednego  kilometra  i po ok. 10 minutach dopływa się do miejscowości Lepetane. Widok z promu również wspaniały.

        Widok z promu w kierunku Zatoki Verige.Widok z promu w kierunku Zatoki Verige.




Drugi brzeg Zatoki Kotorskiej - miasteczko Lepetane.

Załączam mapkę Starówki z zaznaczonymi  ważniejszymi obiektami co może ułatwić ich odszukanie lub zaplanować swoją trasę zwiedzania Kotoru.
  1. Informacja Turystyczna
  2. Brama Morska
  3. Plac Broni
  4. Pałac namiestnika Wenecji
  5. Pałac Rady Miejskiej
  6. Arsenał
  7. Hotel Cattaro ****
  8. Wieża zegarowa
  9. Baszta strażników miejskich
10. Pałac rodziny Bizanti
11. Pałac rodziny Beśkoća 
12. Pałac rodziny Pima
13. Pałac Buća
14. Katedra św. Tyfona
15. Budynek Archiwum Historycznego
16. Pałac Drago
17. Muzeum Morskie Czarnogóry
18. Cerkiew św. Łukasza
19. Cerkiew św. Michała
20. Kościół Najświętszej Marii Panny
21. Bastion Bembo
22. Brama Północna
23. Kasa przy wejściu do twierdzy św. Jana
24. Świątynia Matki Boskiej od Zdrowia




Zgodnie z przewidywaniami przed godziną 14 jesteśmy przy murach obronnych Kotoru w miejscu gdzie przepływa rzeka Škurda. W obrębie murów obronnych widoczny kościół Świętego Mikołaja z 1909 roku - na planie oznaczony nr 19 . Przy rzece na drugim planie bastion Bembo  - na planie oznaczony nr 21 dzisiaj letni amfiteatr.

Kotor od strony rzeki Skurda.
Wzdłuż rzeki i murów obronnych kierujemy się w kierunku Zatoki Kotorskiej, a następnie do jednej z trzech bram tzw. Bramy od Morza - na planie oznaczona nr 2 . W porcie cumują ogromne wycieczkowce którymi co dzień przypływają tysiące turystów.

Wieża Kampana z cytadelą.


  Wieża Kampala z cytadelą.      Potężny wycieczkowiec w porcie Kotor.
Wzdłuż południowej strony murów obronnych przebiega główny deptak Riva, który oddziela Stare Miasto od portu morskiego do którego zawijają wycieczkowce  oraz od przystani jachtowej.

Deptak "Riva" w Kotorze.

Kotor jest miastem portowym nad Zatoką Kotorską (Boka Kotorska) w południowo-zachodniej części Czarnogóry. Miasto otoczone jest z trzech stron masywami górskimi: Lovćen, Vrmac i Dobrota.
Mury obronne od strony portu.Brama od Morza.Już w III wieku p.n.e. swoją osadę mieli tu Grecy, którzy w tym miejscu założyli port handlowy Acurion.
Historia miasta od tamtych czasów była bardzo bogata - w dużym skrócie przedstawia się tak: 
  • od 168 roku p.n.e. pod panowaniem rzymskim miasto nosiło nazwę Acruvium
  • pod panowaniem Cesarstwa Bizantyńskiego zmieniono nazwę miasta na grecką Dekaderon
  • w 535 roku powyżej miasta wzniesiono fortecę i za cesarza Justyniana Wielkiego stał0 się jedną z ważniejszych twierdz bizantyńskich w tym rejonie. Miasto pod panowaniem bizantyńskim było z przerwami do początku XII wieku
  • w latach 1186-1371 miastem rządziła serbska oddynastia Nemaniczów, która zmieniła nazwę na Kotor
  • od roku 1371 do 1384 Kotor przeszedł pod panowanie króla węgierskiego Ludwika I, następnie w latach 1384-1391 pod panowanie bośniackiego króla Tvrko 
 
 
  • od 1420 roku Kotor stał się częścią tzw.  Albanii Weneckiej i zmienił nazwę na Cattaro. W tym czasie wybudowano mury obronne ze wzgórza do morza, zapewniając miastu obronę. Z tego też okresu pochodzi zachowana do dnia dzisiejszego zabudowa w stylu weneckim
  • po upadku Republiki Weneckiej, w czasach epoki napoleońskiej miasto zajmowały różne wojska: francuskie, rosyjskie, ponownie francuskie, brytyjskie by w końcu stać się podległym Cesarstwu Austrii
  • po zakończeniu I wojny światowej Kotor wszedł w skład nowo powstałego Państwa Słoweńców, Chorwatów i Serbów, przekształcone w 1929 roku w Królestwo Jugosławii
  • po zakończeniu II wojny światowej Kotor wszedł w skład Socjalistycznej republiki Czarnogóry, będącej częścią tzw. drugiej Jugosławii
  • w latach 1992 -2003 wchodzi w skład Federalnej Republiki Jugosławii, a w latach 2003 - 2006 w skład Serbii i Czarnogóry
  • od 3 czerwca 2006 znajduje się w niepodległej Czarnogórze 
Jak z tego widać zarówno historia tego miasteczka jak i jego położenie jest bardzo pasjonujące. Miasto ulokowane w samym końcu Zatoki Kotorskiej i otoczone wysokimi górami Lovćen (1748 m n.p.m.), Vrmac  (766 m n.p.m.) i Dobrota (910 m n.p.m.) wygląda imponująco.

                                  Kotor widziany z serpentyn Góry LovćenKotor widziany z serpentyn Góry Lovćen


Port morsko widziany z serpentyn.
Dwa górne zdjęcia zrobione z autokaru w czasie wycieczki objazdowej z drogi Nieguśi - Kotor,  na fotorelację zapraszam na stronę główną w zakładkę Bałkany (>Czarnogóra - Wycieczka objazdowa cz. I (Ulcinj - Njeguśi).). My zaczynamy zwiedzanie właśnie z placu przy porcie, w bezpośrednim sąsiedztwie zacumowanego wycieczkowca. Na zewnątrz murów, tuż przed Bramą Morską znajduje się w kiosku Informacja Turystyczna - na planie oznaczona nr 1 - można otrzymać plan Kotoru  (po polsku) z zaznaczonymi obiektami. 

Brama od Morza - wejście do Starego Miasta.

Wkraczamy w obręb Starego Miasta otoczonego 4,5 kilometrowymi murami obronnymi. Do miasta prowadzą trzy bramy - my wchodzimy renesansową Bramą Morską (Morska Vrata)  - na planie oznaczoną nr 2.
Brama Morska w Kotorze.
Z uwagi, że największy rozkwit Kotoru nastąpił w okresie  ponad 250-letniego panowania Wenecjan wszędzie widać wpływy na architekturę, układ uliczek i liczne detale z tamtego okresu np. tuż obok bramy lew wenecki.



Brama Morska została wybudowana w połowie XVI wieku. W wewnętrznym przejściu bramy, po prawej stronie znajduje się płaskorzeźba przedstawiająca Madonnę ze św. Trypunem i św. Bernardem.
W portalu Bramy Morskiej ciekawa pamiątka w postaci napisu z okresu dawnej Jugosławii, ze słynnym powiedzeniem je przywódcy Tito "Tude necemo swoje niedamo" - cudzego nie chcemy, swojego nie oddamy.

          
Po wejściu przez Bramę Morską, będącą zarazem największą bramą miejską znajdujemy się na największym placu Starego Miasta tj. placu Trg Oktobaske revolucije zwanym również Trg od oruzja (plac broni) - oznaczony na planie nr 3.

Plac broni w Kotorze.

Na tym centralnym placu skupia się życie zarówno mieszkańców Starego Miasta jak i turystów. Plac jest w kształcie litery L,  jest przy nim kilka kawiarenek oraz wiele zabytkowych budowli między innymi na górnym zdjęciu patrząc od lewej:
    • podłużny budynek to XV-wieczny Pałac Namiestnika Wenecji (Knezeva Palata) - na planie oznaczony nr 4
    • za nim wystający budynek dawnego Pałacu Rady Miejskiej (Gradska vijećnica) - na planie oznaczony nr 5. Pałac wybudowany w 1762 roku, wojska francuskie w czasie okupacji Kotoru  w XIX wieku przekształciły go w teatr (Napoleonovo pozotiśte).
    • na wprost budynek z 1420 roku dawnego arsenału - na planie oznaczony nr 6. Nie dziwi zatem, że plac nazwano placem broni.
    • w po prawej stronie budynki z XIX wieku. W tym dalszym mieści się obecnie  ekskluzywny hotel Cattaro **** - oznaczony nr 7

Zbliżenie na Pałac Rady Miejskiej i Arsenał.

Bezpośrednio do Bramy Morskiej przylega budynek w którym dawniej mieściła się  baszta strażników miejskich - na planie oznaczony nr 9

 Baszta Straży Miejskiej.
Natomiast naprzeciwko Bramy Miejskiej bardzo ciekawy obiekt Wieża Zegarowa (Gradski Toranj) - na planie oznaczony nr 8. Została zbudowana przez Wenecjan w 1602 roku, częściowo w stylu barokowym, a północne i wschodnie fasady są w stylu gotyckim. 


Bszta Straży Miejskiej.
Przed wieżą mała piramida - to dawny zrekonstruowany pręgierz (kamień wstydu) - tu pokazywano ludzi którzy mieli się wstydzić za swoje czyny takie jak oszustwa, kradzieże. Takiego delikwenta wystawiono na widok publiczny z tabliczką na piersiach z napisem co zrobił, a gapie z niego szydzili, znieważali, a nawet bili.

Wieża zegarowa na Starym Mieście w Kotorze. 

Wieża zegarowa na Starym Mieście w Kotorze.


W ramce ciekawostka:           
W Kotorze na Starym Mieście ulice nie mają nazw - każdy dom oznaczony jest kolejnym numerem. Wszystkie place mają nazwy pochodzące od tego co się na nich znajduje np. rynek broni, rynek sałaty, rynek kotów, rynek drzew, rynek kina, rynek mąki itd. 
 
 


















Na Starym Mieście znajduje się wiele pałaców miejscowej szlachty, które są zabytkami architektonicznymi. Do takich zalicza się również Pałac rodziny Bizanti  (Palata Bizanti) - na planie oznaczony nr 10
 


Pałac Bizanti.Bizant pałac został zbudowany w XIV wieku i należał do słynnej rodziny Bizanti, którzy mieszkali w tym pałacu od wieków. Wśród członków rodziny Bizanti byli wielcy poeci, księża, badacze, nauczyciele. Front pałacu znajduje się od strony Placu broni (Trg od oruzja).

Pałac Bizanti.
 
W wyniku kilku trzęsień ziemi pałac był kilkakrotnie odbudowywany a za każdym razem coś zmieniano, dobudowywano, przekształcano wnętrza - dlatego dziś nie można jednoznacznie określić architektury budynku. 
Jedynie szkielet budynku został zachowany z roku 1641. Obecnie pałac składa się z dwóch skrzydeł z wewnętrznym dziedzińcem w stylu renesansu, zaś schody, okna, drzwi są bogato zdobione w stylu barokowym. 
 
Pałac Biskuća.Skręcamy obok Pałacu Bizanti w wąską uliczkę prowadzącą do katedry - zaraz na początku kolejny budynek tzw. pałac Beskuća - oznaczony na planie nr 11

Portal wejściowy do pałacu Biskuća.
 

Został wybudowany w roku 1776 dla rodziny Beskuća, która w krótkim czasie wzbogaciła się na handlu morskim w najlepszym okresie rozkwitu Kotoru.

Architektura pałacu jest dosyć prosta - czteropiętrowa kamienica, jedynie z kilkoma elementami dekoracyjnymi i bardzo ozdobnym portalem wejściowym stworzonym w stylu gotyckim około XV wieku. Ciekawostką może  być fakt, że w portalu pałacu Beskuća jest herb rodziny Bizanti. Prawdopodobnie pałac został zbudowany na miejscu zniszczonych budynków rodziny Bizanti, a portal został wykorzystany przez rodzinę Beskuća. Na początku XIX wieku dynastia rodziny Beskuća wymarła pałac stał się własnością gminy Kotor.

Pałac Pima.Dochodzimy do Placu mąki (trg Brašna) gdzie stoi najznakomitszy z pałaców tzw. pałac Pima (Palate Pima) - na planie oznaczony nr 12.

Pałac Pima.

Pałac Pima uchodzi za najbardziej reprezentacyjny budynek na Placu mąki.  Należał do rodziny Pima, która w XV do XVIII wieku aktywnie uczestniczyła w życiu Kotoru. Rodzina dała miastu wiele znanych nazwisk, byli to m. innymi poeci Jerome i Bernard Pima, Louis Pima, profesor na Uniwersytecie w Padwie.
Pałac został zbudowany w XVII wieku, prawdopodobnie po trzęsieniu ziemi w 1667 roku, do dzisiaj zachwyca dużym tarasem od strony fasady, balkonami i kolorowymi zielonymi okiennicami w stylu renesansowym. Natomiast długi balkon na dwunastu wspornikach i główny portal z herbem rodziny wykonane są w stylu barokowym.
Naprzeciwko Pałacu rodziny Pima znajduje się następny z pałaców tzw. pałac Buća - na planie oznaczony nr 13Kamienica była gniazdem rodowym potężnego klanu Buća, którego członkowie piastowali ważne stanowiska w Serbii i innych krajach europejskich w działach handlu, bankowości, nauki. 

Pałac Buća.

Wybudowany został na przełomie wieków XIII - XIV, a w następnych latach wielokrotnie przerabiany, między innymi po tragicznych trzęsieniach ziemi w tym rejonie. Po ostatnim trzęsieniu ziemi w 1979 roku odrestaurowano gotyckie portale i otwory okienne na drugim piętrze.
Dochodzimy do Placu św. Tryfona przy którym stoi główna świątynia czarnogórskich katolików  katedra św.Tryfona (Katedrala Svetog Trypuna) - na planie oznaczona nr 14.  Jest ona największą atrakcją starego Kotoru.


Katedra św.Tryfona w Kotorze.Pierwotnie w tym miejscu stał zbudowany w 809 roku mały przedromański kościółek pod tym samym wezwaniem. Budowę obecnej  trójnawowej świątyni w stylu romańskim zakończono w 1166 roku.  Katedra jest orientowana tzn. od wschodu posiada półokrągłą apsydę, zaś od zachodu dwie wieże z dzwonami.

Katedra św. Tryfona w Kotorze

Podczas trzęsienia ziemi w XV wieku  świątynia poważnie ucierpiała, z tego powodu została w XVI i XVII wieku przebudowana zmieniając wygląd na renesansowo-barokowy. Skasowano kopułę, zamalowano freski, a potrójne okna galerii zostały zamurowane. 
 Podczas następnego trzęsienia ziemi w 1667 roku uległy zniszczeniu  obie wieże. Na ich miejsce wybudowano dwie nowe, renesansowe dzwonnice połączone tarasem wzmacniającym wieże z fasadą. W czasie trzęsienia ziemi w 1979 roku katedra została zniszczona, a w czasie odbudowy przywrócono jej pierwotny romański wygląd.

W absydzie cyborium z XV wieku.W absydzie znajduje się romańsko-gotyckie cyborium z 2 poł.XIV wieku autorstwa miejscowego mistrza Wita Kotoranina.

Zbliżenie na cyborium.

Cyborium składa się z czterech ośmiokątnych kolumn z czerwonego marmuru podtrzymujących trójpiętrowy baldachim zwieńczony figurką anioła. Dekorację rzeźbiarską stanowią sceny z życia świętego Tryfona, a obok srebrna płaskorzeźba z wykonana w połowie XV w. przez miejscowych złotników.
W nawie południowej znajduje się renesansowy nagrobek biskupa Tryfona Bizantija. Tuż obok niego, po prawej stronie od wejścia do świątyni - kamienny sarkofag z IX wieku, a nad nim obraz „Ukrzyżowanie” Jacopa de Ponte Bassano (1510-1592).
 
   Nagrobek biskupa Tripa Bizantija z XVI w.            Kamienny sarkofag z IX w.
 
Pośród ołtarzy bocznych wyróżniają się: ołtarz z cenną drewnianą rzeźbą św. Rocha pochodzącą z XVII wieku, oraz ołtarz boczny z krucyfiksem pochodzącym z XVIII wieku.
 
   Ołtarz boczny z rzeźbą św. Rocha z XVII w.        Ołtarz boczny.          Ołtarz boczny z krucyfiksem z XVIII w.   
 
Katedra wewnątrz wygląda wspaniale, trudno wszystko pokazać na zdjęciach. Po dolnych zdjęciach  można sobie to wyobrazić. Pełno tu zabytkowych detali architektonicznych i wystroju wnętrza takich jak ambona, chrzcielnica,obrazy oraz pozostałości fresków z XIV wieku np. w łukach pomiędzy filarami wizerunki świętych.
 
Nawa główna katedry św.Tryfona w Kotorze.          Uczestnicy naszej wycieczki.         Nawa boczna katedry św.Tryfona w Kotorze.
 
 
Zabytkowe freski z XIV wieku.
 
To nie koniec zwiedzania katedry, po wejściu do wnętrza katedry, po  lewej stronie znajdują się schody prowadzące na górne galerie w których znajduje się katedralny skarbiec. W klatce prowadzącej do skarbca zachowane fragmenty z dawnego kościoła Świętego Krzyża.
 
  Wejście do katedralnego skarbca          Detal  w wejściu do skarbca.
 
 
Wnętrze katedralnego skarbca.
 
 
Wnętrze katedralnego skarbca.
 
W skarbcu przechowywane są obrazy o tematyce religijnej pochodzące ze wszystkich świątyń Zatoki Kotorskiej, obrazy artystów XVI-wiecznej szkoły weneckiej, wyroby ze złota z XIV - XX wieku, srebrny relikwiarz z głową św.Tryfona zawierający szczątki patrona miasta i wiele, wiele innych. Oto kilka zdjęć zrobionych w skarbcu.
                                 

 
 
           
 
 

 
 


Galerie skarbca znajdują się nad oboma nawami bocznymi katedry, a przejście między nimi prowadzi przez balkon w fasadzie zachodniej z którego dobry widok na plac przed katedrą.  Widoczny Pałac Pima fasada od strony wschodniej, oraz budynek Archiwum  Historycznego (Istorijski arhiv - na planie oznaczony nr 15). W Archiwum przechowywane są dokumenty dotyczące miasta, a najstarszy dokument pochodzi z 1309 roku.

  Pałac Pima od strony wschodniej.          Budynek archiwum z XIX wieku.
Kolejnym pałacem na placu św. Tryfona jest Pałac Drago (Palata Drago)- na planie oznaczony nr 16. Został zbudowany w XII wieku i należał do szlacheckiej rodziny Drago. Z tej rodziny na przestrzeni od XIII do XVII wieku wyszło wielu wybitnych przedstawicieli sztuki, kultury , życia gospodarczego i politycznego miasta Kotor. Obecnie w budynku działa Instytut  Ochrony Zabytków.

Pałac Drago w Kotorze.

My wąską uliczką przechodimy w kierunku północnym na plac Pjaca od Cirkula przy którym znajduje się budynek Muzeum Morskiego Czarnogóry (Pomorski muzej Crne Gore) - na planie oznaczone nr 17.

Muzeum Morskie Czarnogóry.

Budynek to XVIII wieczny pałac Grgurin (Palata Grgurin) w którym obejrzeć można ciekawe zbiory poświęcone żegludze i sprawom morskim z okresu XVI - XVIII wieku tj. z okresu największej świetności floty Zatoki Kotorskiej.

Znajdują się tu  stare mapy, przyrządy nawigacyjne, broń biała i palna, ryciny przedstawiające dawny Kotor i inne miasta przybrzeżne. Są również makiety statków, a w dziale etnograficznym tradycyjne stroje mieszkańców Boki i przedmioty codziennego użytku. 
Muzeum Morskie Czarnogóry zostało założone przez członków Bractwa "Boka Marine" około 1880 roku,  a otwarte dla publiczności na parterze i piętrze w roku 1900. Dopiero po zakończeniu II wojny światowej w latach 1942 - 1984 cały budynek został odrestaurowany i oddany w całości dla potrzeb Muzeum. Wstęp do Muzeum płatny w 2016 roku 4 euro. 

Idąc dalej na pólnoc docieramy na mały placyk Trg Bratstwa i jedinstva dawniej nazywany Placem św. Łukasza  (trg sv.Luke)  przy którym stoi mała cerkiewka  św. Łukasza (Crkva sv. Luke) - na planie oznaczona nr 18.

        Cerkiew św.Łukasza w Kotorze.             Cerkiew św.Łukasza w Kotorze.
Cerkiew św. Łukasza jest świątynią prawosławną. Została zbudowana w 1195 roku w czasie , gdy Czarnogóra była pod panowaniem władcy serbskiego Stefana Nemanii i jego syna Vukana.

Wnętrze cerkwi św. Łukasza w Kotorze.
 
Wmurowana marmurowa tablica z łacińskim napisem potwierdza, iż została ufundowana przez Mavro Kacafrangi i jego żonę Bonę. 

Do połowy XVII wieku świątynia była kościołem katolickim. Mimo przekazania go prawosławnym wiernym, do 1812 znajdował się w nim ołtarz katolicki. Przez długi czas były tu odprawiane msze obu obrządków. To jedyny kościół w mieście, który nie poniósł znaczniejszych strat w czasie trzęsienia ziemi w 1979 roku. 

 Cerkiew św.Łukasza jest świątynią jednonawową, od wschodu zakończona półokrągłą absydą. Frontowa fasada zakończona u góry barokową dzwonnicą. Ciekawostką może być fakt, że posadzka w kościele jest wykonana z płyt nagrobnych zmarłych mieszkańców Kotoru, bowiem aż do 1930, pochówki odbywały się w samym kościele.

Cerkiew św. Mikołaja w Kotorze.Przy placu św. Łukasza stoi również dużo większa od cerkwi św. Łukasza, cerkiew św. Mikołaja (Crkva sv. Nikole) - na planie oznaczona nr 19.

Fragment ikonostasu z cerkwi św. Mikołaja w Kotorze.

Dawniej w tym miejscu stał przyklasztorny kościół Dominikanów wybudowany w połowie XVI wieku, który spłonął pod koniec XIX wieku. W 1910 mroku została wybudowana cerkiew św. Mikołaja w której zachował się do dnia dzisiejszego piękny zbiór ikon. 


Wnętrze cerkwi św.Mikołaja w Kotorze.

Dochodzimy do północno-wschodniej części Starego Miasta na mały placyk z fontanną znajdujący się tuż przy Bramie Północnej. Przy skwerze stoi kościół Najświętszej Marii Panny (Sv. Marija Koledjata) - na planie oznaczona nr 20

Kościół NMP w Kotorze.Świątynia jest jednonawową kolegiatą zbudowaną w 1221 roku. Obok niej dobudowano w 1771 roku dzwonnicę.

Skwer z fontanną obok kościoła NMP w Kotorze.

Z uwagi na swe położenie w pobliżu rzeki Škudra  nazywana jest przez miejscowych Kościołem Świętej Marii przy rzece (Svete Marija od rijeke)
Kiedyś w miejscu dzisiejszej kolegiaty stała wczesnochrześcijańska trzynawowa bazylika wybudowana w VI wieku przez cesarza Justyniana, za czasów kiedy Kotor był pod panowaniem Bizancjum. W dzisiejszej świątyni zachowały się fragmenty fresków z XIV wieku.
Obok fontanny znajduje się wejście schodkami na Bembo bastion - oznaczony na planie nr 21. Dzisiaj znajduje się w nim amfiteatr miejski. Również tuż przy fontannie znajduje się Brama Północna wyprowadzająca poza mury obronne - oznaczona na planie nr 22.

Brama Północna.Renesansowy portal Bramy Północnej w Kotorze.

W średniowieczu, kiedy centrum Starego Miasta było przesunięte bliżej zbocza góry Dobrota ta brama była głównym wjazdem w obręb murów obronnych. Ulica łącząca Bramę Północną z Bramą Południową stanowiła wtedy główny trakt miejski.

Wychodzimy na moment Bramą Północną poza mury by zrobić kilka zdjęć. Z mostka wiodącego do bramy ładne widoki na płynącą kaskadami rzekę Škudra.


Widok z mostu przy Bramie Północnej

Na górnym zdjęciu widoczna stoki góry Dobrota z wybudowanymi murami obronnymi, na pierwszym planie po prawej Bastion Riva z 1516 roku, będący najbardziej wysuniętym na północ umocnieniem fortyfikacyjnym Starego Miasta Kotor.   Po lewej budynek elektrowni wodnej.   

Fortyfikacje na zboczu góry Dobrota.Twierdza św. Jana.

Na zdjęciu po lewej Bastion Riva i twierdza na szczycie. Natomiast zdjęcie górne pokazuje zbliżenie na twierdzę św. Jana na szczycie  góry Dobrota. 

Będąc na moście prowadzącym do Bramy Północnej patrząc w kierunku portu widać Bastion Bembo (zdjęcie dolne)



Bastion Bembo.

I tu właściwie kończymy zwiedzanie Starówki otoczonej murami obronnymi o długości ponad 4,5 km i pnącymi się na wzgórze Dobrota na wysokość 260 m n.p.m. Na wzgórzu są pozostałości twierdzy św. Jana (Tvrdjava Sv. Ivan) do której można dojść wejściem ukrytym w ciasnych uliczkach.  Właściwie to łatwo tam trafić, jak się wie gdzie zacząć wejście na ścieżkę. Załączam więc mapkę z trasą ścieżki. 

 


Zaczynamy z boku kościoła Najświętszej Matki Boskiej i uliczkami pniemy się do góry. Po pewnym czasie, za załamkiem budynku ukaże się kasa. Kupujemy bilet wstępu za 3 euro i wchodzimy na ścieżkę poprowadzoną zakosami do twierdzy św. Jana.  Oto zdjęcia uliczek którymi prowadzi ścieżka.
                    
 
Po drodze w połowie góry mijamy świątynię Matki Boskiej od Zdrowia (Gospe od zdravlja)wybudowanej jako kościół wotywny w czasie panującej  na tym terenie dżumy.  

Zbocze góry Dobrota z widoczną świątynią Matki Boskiej od Zdrowia.


Kościół Matki Boskiej od Zdrowia na zboczu góry Dobrota.

Komu pozostanie po zwiedzaniu trochę czasu może przysiąść w jednej z licznych kawiarenek i wypić kawę lub zjeść ciastko, lody.  








Powrót do strony głównej:    STRONA GŁÓWNA
 
 
 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kotor
https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_%C5%9Awi%C4%99tego_Tryfona_w_Kotorze
https://pl.wikipedia.org/wiki/Cerkiew_%C5%9Bw._%C5%81ukasza_w_Kotorze
 


Wspierane przez Hosting o12.pl