FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      BAŁKANY      Czarnogóra - Kanion i monaster Moraća oraz most Durdevića.
 

    
 
To już ostatni dzień pobytu w Czarnogórze, po śniadaniu wyruszamy z hotelu znajdującego się w miejscowości Ulcinj w kierunku Polski. Ale to jeszcze nie koniec zwiedzania - po około 1 godzinie jazdy mijamy Podgoricę stolicę Czarnogóry i jedziemy wzdłuż drogi M2 w kierunku miejscowości Kolašin. Zaczynamy przygodę ze wspaniałym kanionem rzeki Moraća.

Rzeka Moraća w Czarnogórze.
 
Morača (czar. Морача) -  ma długość 113 kilometrów. Wypływa z gór Rzača, płynie przez południową część kraju, przepływa przez Podgoricę stolicę Czarnogóry i uchodzi do Jeziora Szkoderskiego.

Rzeka Moraća w Czarnogórze.

  Rzeka Moraća w Czarnogórze.        Rzeka Moraća w Czarnogórze.

Równolegle do rzeki Morača poprowadzona jest droga Podgorica-Kolašin z której jadąc autokarem robiłem te zdjęcia. Rzeka wyżłobiła pomiędzy wzgórzami piękne kaniony, zaś dla drogi przebito  przez wzgórza ponad trzydzieści większych lub mniejszych tuneli. 

Kanion rzeki Moraća.


Rzeka Moraća w Czarnogórze.
 

Rzeka Moraća w Czarnogórze.
 
Czym dalej od Podgoricy, tym masyw Gór Dynarskich staje się coraz wyższy a rzeka na długości ponad czterdziestu kilometrów wrzyna się w jego zbocza  głębokimi na 1000 metrów  kanionami tworząc małe progi i wodospady.

     Kanion rzeki Moraća.      Kanion rzeki Moraća.
 
Niestety przy drodze miejsc gdzie można by się zatrzymać jest niewiele - pozostaje oglądanie z okien autokaru. Wzdłuż kanionu, po przeciwległej stronie drogi poprowadzona jest  trasa linii kolejowej  Belgrad - Bar.  Podróżując pociągiem można by przynajmniej otworzyć okno i robić zdjęcia z wyższej wysokości. Największy przełom jest w miejscu zwanym Platije, gdzie droga przebiega wykutą w zboczu półką skalną. 

Jadąc drogą Podgorica - Kolašin w odległości ok. 47 km od Podgoricy, a jadąc od strony Kolašina w odległości ok. 25 km przy drodze spory bezpłatny parking. W tym miejscu obowiązkowy postój z uwagi na "perełkę" Czarnogóry jakim jest mało widoczny z drogi prawosławny monaster.
 
                Parking przy monasterze Moraća.                 Parking przy monasterze Moraća.

      Dojście z parkingu do  monasteru Moraća.Dojście z parkingu do  monasteru Moraća.

Z uwagi, że łatwo jadąc krętą drogą z której wypatruje się kanionu rzeki przegapić niepozorne miejsce parkingu, poniżej mapka z przybliżoną lokalizacją monasteru, oraz zdjęcie satelitarne obiektu - pozwoli to na wyobrażenie miejsca zatrzymania. Tym bardziej, że przy drodze obiekt nie jest szczególnie oznaczony, a naprawdę warto tu się zatrzymać chociażby żeby odpocząć - są miejsca odpoczynku w okolicy monasteru.

                   

Monaster Morača jest męskim klasztorem w Czarnogórze, położonym w masywie Gór Dynarskich w dolinie rzeki Morača.

Został ufundowany przez syna króla Wukana (władca Zety) Stefana Wukanowicza Nemanicza, zbudowany w latach 1251 - 1251. W tym okresie powstała główna świątynia monasterska pod wezwaniem Wniebowzięcia Bogurodzicy
 
Jest to jeden z najbardziej znanych i dobrze zachowanych średniowiecznych zabytków Czarnogóry.

Od parkingu do kompleksu monasteru  Morača dochodzimy ok. 200 metrową drogą. Na tym dojściu przed murem wspomniane wcześniej miejsca odpoczynkowe dla turystów i pielgrzymów. Są tu zadaszone wiaty, gdzie przy szumie płynącego potoku można odpocząć i  z dużą przyjemnością posilić własnym prowiantem.

  
 
       Miejsca odpoczynku dla turystów i pielgrzymów.

 

Całość monasteru ogrodzona kamiennym murem, a do środka kompleksu wprowadza wejściowa brama. W kompleksie znajduje się centralnie stojąca główna  cerkiew Wniebowzięcia Bogurodzicy, mniejsza cerkiew św. Mikołaja oraz zabudowa klasztorna w której mieszkają zakonnicy. 
 
Główne wejście do kompleksu monasteru Moraća.
 
 
                                      
 
 
Świątynia jest jednonawowa orientowana tj. prezbiterium jest skierowane w kierunku wschodnim. Posiada duży, wyraźny przedsionkiem od strony zachodniej. Od strony północnej przedsionka dobudowana kaplica św. Eliasza. Na dolnym zdjęciu widać to doskonale.
 
 
Monaster Moraća z widoczną dobudowaną od północy kaplicą św. Eliasza.
 
Od strony prezbiterium w ogrodzie umieszczona duża pasieka pszczela.  Od tej strony ładnie widać  półokrągłą absydę oraz dach namiotowy z bębnem - zdjęcie dolne.
 
Cerkiew Wniebowzięcia Matki Bożej w Monasterze Moraća widziana od strony południowo-wschodniej.
 
Wnętrze cerkwi Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (Uspenja Bogurodice) niemal całe pokryte jest freskami, niestety z oryginalnych malowideł z XIII wieku zachowało się niewiele, gdyż w XVI wieku monaster został zdobyty i zniszczony przez wojska tureckie.
 
Wnętrze cerkwi Wniebowzięcia NMP w Monasterze Moraća.
 
 
 
Wnętrze cerkwi Wniebowzięcia NMP w Monasterze Moraća.
 
    Wnętrze cerkwi Wniebowzięcia NMP w Monasterze Moraća.       Wnętrze cerkwi Wniebowzięcia NMP w Monasterze Moraća.
 
Po zniszczeniach dokonanych przez wojska tureckie, monaster  został w roku 1574 odbudowany i powrócili tu zakonnicy. Większość fresków powstała w XVII wieku. Wychodzimy na zewnątrz i podziwiamy wspaniale utrzymany ogród.
 
 
 
 
 

 


 
 
 

 
Po wejściu za mur monasteru, po prawej stronie znajduje się mały punkt gastronomiczny oraz ławeczki. Tuż za bramą znajduje się tablica upamiętniająca zabitych oraz dwa dzwony a obok dzwonnica w formie czterech kamiennych słupów z czterema dzwonami. 

           

Natomiast przy budynku noclegowni dla pielgrzymów oryginalna studnia z wielkimi garnkami na łańcuchach. Fama niosła, że to woda odpuszczająca wszystkie grzechy, więc co niektóre grzesznice piły na zapas.

                                

Poza główną cerkwią którą pokazałem wcześniej, tuż za dzwonncą znajduje się druga mniejsza pod wezwaniem św. Mikołaja. Została zbudowana w 1635 roku na miejscu dawnej baszty.

     Cerkiew św.Mikołaja w monasterze Moraća.Cerkiew św.Mikołaja w monasterze Moraća.                                                        
Wewnątrz tej cerkiewki znajduje się piętnaście fresków wykonane przez mistrza Kozma przedstawiające żywot świętego Mikołaja.

           

Monaster Moraća pełnił ważną rolę w historii Czarnogóry. Kiedyś nie było tu drogi, więc był ukryty pośród gór - zbierały się tu sejmiki i posiedzenia klanowe na których podejmowano ważne decyzje dotyczące kraju. Sądzę, że w drodze na wybrzeże Adriatyku warto tu przystanąć na jedną godzinkę. My żegnani mżawką i zamgleniem ruszamy dalej.


Następnym etapem naszej wycieczki był przejazd przez Góry Dynarskie zwane niekiedy Alpami Dynarskimi, choć nie stanowią części Alp.  Nazwa "Góry Dynarskie" pochodzi od pasma górskiego Dinara, którego  najwyższy szczyt Veliki Troglav ma  1913 m i znajduje się  na granicy Chorwacji i Bośni.
          

 Nasz następny przystanek to słynny 360 metrowy most Durdevića znajdujący się na obrzeżach Parku Narodowego Durmitor w Czarnogórze obejmującego swym zasięgiem malowniczy i najgłębszy w Europie kanion rzeki Tara. Pokonujemy więc osnute chmurami Góry Dynarskie. Z Podgoricy trasa wiedzie dogą M2 przez monaster Moraća,Kolašin do miejscowości Mojkovac. Aby dojechać do mostu Durdevića należy w miejscowości Mojkovac skręcić w lewo na drogę R4. Trasę z Podgoricy długości ok. 138 km pokazuję na mapce poniżej.
 
 
Przejechaliśmy "płaczące" góry i do mostu Durdevića dotarliśmy przy pięknym rozpogodzeniu. Most został wybudowany nad rzeką Tara, która ma całkowitą długość 144 km, w tym na długości prawie 80 km tworzy najgłębszy w Europie kanion będący zarazem jednym z najgłębszych na świecie (m.in. po kanionach Cotahuasa i Colca w Peru oraz Wielkim Kanionie Kolorado w USA).
 
       Most Durdevića nad rzeką Tara w CzarnogórzeMost Durdevića nad rzeką Tara w Czarnogórze
                                                                               
W bezpośrednim sąsiedztwie rzeki znajdują się dwa parki narodowe tj. Park Narodowy Tara i Park Narodowy Durmitor. Kanion rzeki tworzą zbocza osiągające wysokość nawet do 1300 metrów.
 
      Przełom rzeki Tara.Przełom rzeki Tara.      
Kanion rozciąga się pomiędzy miejscowościami Bistrica i Šćepan Polje. W większości stoki pokryte są lasami mieszanymi. W latach pięćdziesiątych XX wieku Góry Durmitoru oraz kanion rzeki Tary zostały uznane za Park Narodowy Durmitor, który w 1980 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

   Rzeka Tara.       Rzeka Tara.
Oprócz tych pięknych widoków, największą atrakcją jest jednak wybudowany w latach 1937 -1940 nad kanionem ponad 360 metrowy tzw. Most Durdevića właśnie "zdobyty" przez uczestniczki naszej wycieczki.

"Zdobywczynie" najgłebszego kanionu w Europie."Zdobywczynie" najgłębszego kanionu w Europie.
 
Most Durdevića jest zawieszony przeszło 170 metrów nad lustrem wody rzeki Tara, ma pięć przęseł. Główne przęsło ma rozpiętość 116 metrów. Swego czasu był to największy tego typu obiekt w całej Europie.

Niespełna rok po wybudowaniu mostu (w czasie II wojny światowej) partyzanci chcąc odciąć drogę do Pljevlji czetnikom i oddziałom włoskim próbowali wysadzić go w powietrze. 
Podłożone przez inżyniera Lazara Jaukovićia (brał udział wcześniej przy budowie mostu) ładunki wybuchowe uszkodziły zaledwie jeden łuk mostu. Wkrótce potem Jauković został złapany i stracony przez czetników na moście. Co ciekawe Lazar Jauković był potomkiem Joksima Jaukovićia, którego w połowie XIX wieku w tym samym miejscu zamordowali Turcy. O wydarzeniach tych przypomina ustawiony przed wejściem na most obelisk (patrz dolne zdjęcie). Po wojnie most został odbudowany.
 
 
Most Durdevića nad rzeką Tara w Czarnogórze
 
 
W ramce ciekawostka.

Kiedyś most Durdevića był największym tego typu obiektem w całej Europie. Dzisiaj największym mostem w Europie jest który Most Vasco da Gamy (port.Ponte Vasco da Gama)  który łączy brzeg rzeki Tag w okolicy Lizbony w Portugalii. Długoś tego mostu to 17,2 km, główne przęsło ma rozpiętość pomiędzy pylonami 420 metrów, wysokość pylonów 150 metrów, wysokość skrajni żeglownej 45 metrów. 

  

Most został otwarty dla ruchu samochodowego 29 marca 1998, w czasie odbywających się międzynarodowych targów Expo 98. Budowlę nazwano imieniem żeglarza Vasco da Gamy  w pięćsetną rocznicę odkrycia przez niego drogi morskiej z Europy do Indii.

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Most_Vasco_da_Gamy
 
Przy moście znajduje się bezpłatny parking oraz restauracja "Tata". Nasyciwszy oczy wspaniałymi widokami większość uczestników zawitała na taras restauracji by coś przekąsić - gdyż nie samymi widokami człowiek żyje. 
 
 
  Parking przy moście Durdevića.        Widok z tarasu restauracji"Tara"
 
 
 
Najedzeni,ruszamy do Belgradu.
 
Powrót do strony głównej:   STRONA GŁÓWNA
 
 
 
 
 

 
 
 
 


Wspierane przez Hosting o12.pl