FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      BAŁKANY      Chorwacja - Istria. Miejscowość Rovinja.
 

Miejscowość Rovinj.Chorwacja-Istria. Miejscowość Rovinj -  spacer po starówce.

                                                   Wycieczka z dnia 7 maja 2019 r.     

Będąc w Chorwacji na półwyspie Istria byłoby nietaktem nie odwiedzić miejscowości Rovinj.
 
 
To 13,5 tys. miasteczko położone jest na zachodnim wybrzeżu półwyspu Istria i jest nazywane chorwackim małym Saint Tropez. Nie bez powodu – malowniczo położone , jest ostoją aktorów, malarzy i pisarzy. Powyżej mapka Istrii z lokalizacją miasteczka Rovinj. 

Rovinj jest oddalone od Puli o ok. 36 km, od stolicy Chorwacji Zagrzebia o ok. 254 km, od Dubrownika o ok. 640 km. Z Warszawy odległość drogami to ok. 1200 km.
 
Rovinj z lotu ptaka. 
 
Historia tej małej miejscowości jest bardzo ciekawa i sięga VII wieku p.n.e. kiedy to była osadą plemienia Illiria należącego w tamtych okresie do starożytnej krainy nad Adriatykiem obejmującej tereny dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii i Macedonii. Kraina w 129 p.n.e. została podbita przez Cesarstwo Rzymskie a miasto zostało nazwane Arupiunum, później Ruginium i na końcu Ruvinium.
 


Rovinj.Miasto było wtedy zbudowane na wyspie i dopiero w 1763 roku zasypano cieśninę ziemią łącząc wyspę ze stałym lądem.
 
Miasto w swojej historii należało do Rzymian, po upadku cesarstwa w V wieku stało się częścią Bizancjum, następnie należało do imperium Frankońskiego.
 
Przez kilka wieków była pod panowaniem władców feudalnych, by w 1209 roku być przyłączone do Republiki Wenecji.
 
W tym czasie miasto otrzymało prawa miejskie i zostało ufortyfikowane poprzez wybudowanie murów obronnych – część murów i bram wejściowych przetrwała do czasów dzisiejszych.


Po upadku Wenecjan Rovinj stał się częścią Cesarstwa Austriackiego aż do do czasu I wojny światowej. W tym czasie stało się największym miastem zachodniego wybrzeża Istrii. Powstał zakład przetwórstwa rybnego, fabryka tytoniu, wybudowano teatr, szpital.


W latach 1920 – 1945 miasto należało do Włoch, a po zakończeniu II wojny światowej weszło w skład Socjalistycznej Federacji Republik Jugosławii.


Od 22 grudnia 1990 roku Rovinj należy do Republiki Chorwacji która jest jednym z najmłodszych państw Europy.


W tej fotorelacji zapraszam na spacer uliczkami starówki Puli w czasie którego można zapoznać się z najważniejszymi obiektami turystycznymi które warto zobaczyć.
 
W śledzeniu trasy spaceru może okazać się planik starówki który załączam z numerami obiektów którymi będę się posługiwał w opisie.
 
 

 
 
Mój spacer, tak jak prawie wszyscy odwiedzający Pulę turyści zaczynamy od charakterystycznego miejsca jakim jest główny miejski plac (Trg marsala Tita) - na planie oznaczony nr 1.
 
Głowny plac miejski (Trg marsala Tita).
 
Ten publiczny plac został nazwany na cześć byłego jugosłowiańskiego dyktatora Josipa Broza Tito, który sprawował władzę od 1944 do 1980 roku. Plac Tita położony jest on w południowo-wschodniej części starówki i przylega do przystani dużej jachtowej – na planie oznaczona nr 2.
 
 
 
 
 

Patrząc na miasteczko od strony północnej widać starówkę która cała uznawana jest za zabytek skupiający się wokół stojącego na wzgórzu kościoła św. Eufemii i stojącej obok niego dzwonnicy.
 
 
Nie dziwi fakt, że miasteczko stało się ulubionym miejscem artystów. Wybudowane domy przy brzegach na bazie dawnych murów obronnych robią ogromne wrażenie na dopływających do przystani turystach.
 
 
 
 

Na głównym placu miejskim Tita znajduje się kilka istotnych zabytków, hoteli i kawiarenek a dzięki przylegającej przystani plac ten stał się jednym z bardziej zatłoczonych miejsc na Starówce.

Patrząc od strony przystani, po prawej stronie w oczy rzuca się wieża zegarowa (Gradska ura) – na planie oznaczona nr 3. Niestety w czasie naszego pobytu była zasłonięta z powodu remontu.
 
Plac Tita - widoczna wieża zegarowa (w remoncie). 


Wieża jest pozostałością po dawnych murach miejskich z czasów weneckich o czym świadczy wspaniały relief umieszczony pod zegarem przedstawiający lwa św. Marka będący symbolem Wenecji.

Wieża w swojej historii była wielokrotnie modyfikowana i zmieniała swoje przeznaczenie – od funkcji obronnych, poprzez znajdujące się w niej więzienie, aż do dzisiaj kiedy służy jako wieża widokowa. Zegar umieszczony na wieży pochodzi  z połowy XIX wieku.
 

Pałac Califfi - Muzeum Regionalne.W północno-zachodnim narożniku placu miejskiego Tito stoi inna budowla pamiętająca okres panowania wenecjan a tą budowlą jest pałac barokowy Califfi – na planie oznaczony nr 4.
 
Pałac Califfi - Muzeum Regionalne.
 
W pałacu wybudowanym przez hrabiego Califfi w XVII-XVIII wieku obecnie mieści się Muzeum Regionalne (Zavicajni muzej grada Rovinj) prezentujące bogate zbiory wystawiennicze w postaci galerii miejskiej i stałej wystawy muzealnej.
 
Obejrzeć można zbiory archeologiczne, etnograficzne, wystawę morską (makiety okrętów, opisy bitew morskich) oraz obrazy Alexandra Kirchera – malarza specjalizującego się w tematyce morskiej. Duże zainteresowanie wzbudza jego obraz przedstawiający okręt wojenny cesarza Karola VI.

Muzeum otwarte od wtorku do soboty w godzinach od 9 do 16 a w okresie letnim (1.06-30.09) dodatkowo od 19 do 22. W poniedziałki muzeum zamknięte. Wstęp płatny: bilet normalny 15 Kn, studenci i grupy powyżej 10 osób – 10 Kn. Dzieci do 10 lat oraz osoby powyżej 65 roku życia – bezpłatnie.

 
Fontanna na głównym placu miejskim.Małą ciekawostką na głównym placu miejskim jest stojąca pośrodku fontanna z wodą pitną przedstawiająca chłopca z rybą – na planie oznaczona nr 5. Została wybudowana w 1959 roku – miejsce spotkań mieszkańców i turystów odwiedzających starówkę.
 
Plac Tita + widok w kierunku przystanii.
 

W pierzei zachodniej placu wejście prowadzące w obręb starego miasta strzeże łuk triumfalny Balbiego (Balbijev luk) - na planie oznaczony nr 6. Niestety z powodu remontu można było zobaczyć jedynie rozwieszoną makietę.
 
Zasłonięty Łuk Balbiego (remont)Jest to kamienna budowla z 1680 roku wybudowana w miejscu dawnej średniowiecznej bramy wprowadzającej w obręb starego miasta.

W przeszłości w obręb murów otaczających stare miasto prowadziło siedem bram miejskich – do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie fragmenty trzech: Brama św. Benedykta, Portica i Brama św. Krzyża oraz łuk triumfalny Balbiego w miejscu czwartej bramy.

Tuż po minięciu łuku wchodzi się na mały plac (Trg Matteotti), gdzie po lewej stronie stoi budynek XVII-wiecznego ratusza – na planie oznaczony nr 7.
 
Pałac Miejski - Ratusz.
 
Jest to pałac miejski (Gradska palaca) w którym obecnie urzęduje burmistrz i rada miejska.
Łatwo go rozpoznać po umieszczonych na fasadzie herbach: miasta Rovinj, szlacheckich rodzin rovińskich i weneckich rodzin szlacheckich oraz weneckim lwie.

Podążamy w głąb starego miasta ciasną uliczką Fontika i mijając mały plac (Veli trg) z pięknymi renesansowymi kamieniczkami z XVI wieku wchodzimy zgodnie z wielkim napisem „Stari Grad” na najładniejszą uliczkę starówki tj. Grišia – na planie zaznaczona nr 8.
 
 
 
 


Grišia to wijąca i wspinająca się wąska uliczka wyłożona wypolerowanymi płaskimi kamieniami która po ok. 200 metrach doprowadzi nas do górującej nad Rovinj dzwonnicy i katedry św.Eufemii.

Jest to jedna z najbardziej znanych uliczek Rovinj, pełna sklepików, kawiarenek, małych galerii sztuki, małych warsztatów artystycznych oraz artystów ulicznych sprzedających swoje dzieła sztuki. Corocznie w drugą niedzielę sierpnia na tej ulicy odbywa się wielki plener na którym amatorzy i zawodowcy malują swoje obrazy i sprzedają. Ja nie byłem w sierpniu, ale załączam cztery zdjęcia z internetu obrazujące ulicę w tym czasie i pokazujące jej klimat.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Idąc ulicą Grišia warto zaglądać na uliczki odchodzące od niej gdzie w wąskich zaułkach można dojrzeć wiele urokliwych obiektów godnych sfotografowania.
 
 
 
 
 
Spacerując wyczuwa się wszechobecny styl włoski – ciasne brukowane uliczki, liczne schody, knajpki, dużo zieleni i charakterystycznie porozwieszane, suszące się prania. Oto kilka zdjęć bocznych uliczek.
 
                            
 
 
 
 
 
                               
 
 
 

Chodząc takimi uliczkami można odnieść wrażenie że jesteśmy we Włoszech, dość często słyszy się język włoski co połączone z architekturą typu weneckiego w postaci wysokich budynków sprzyja takiemu odczuciu. Nie należy zapominać, że przez wiele lat (1283 - 1797) miasteczko funkcjonowało w granicach Republiki Wenecji.
 
                               
 
 
 
 
Podchodząc uliczką Grišia coraz wyżej docieramy do najwyższego miejsca Rivinj którym jest plac świętej Eufemii (Trg Svete Eufemije) przy którym pośród sosen pinii znajduje się katedra św. Eufemii – na planie oznaczona nr 9.
 
 

Obok kościoła znajduje się dzwonnica której budowę rozpoczęto w 1654 roku, a zakończono ok. 1680 roku – na planie oznaczona nr 10.
Dzwonnica wybudowana na planie kwadratu o boku ok. 9,0 metrów a jej wysokość wraz ze zwieńczającym posągiem św. Eufemmi wynosi 62 metry co czyni ją najwyższą dzwonnicą na Istrii.

Jest możliwość wejścia na dzwonnicę i zobaczyć miasteczko z góry wraz z rozległą panoramą w kierunku morza – widać wspaniale otaczające wyspy. Wstęp na dzwonnicę płatny – 5 euro.
 
 
Obecny kościół św.Eufemii został zbudowany w stylu baroku weneckiego w I połowie XVII wieku na miejscu dawnego niewielkiego kościoła św. Jerzego którego budowa wzmiankowana jest ok. 800 roku. Fasada katedry jest zdobiona jedynie skromnymi pilastrami i frontonami nad drzwiami.
 
Wnętrze katedry św.Eufemii.
 
Po sprowadzeniu do miasta sarkofagu ze szczątkami św. Eufemii, kościół stał się za mały aby pomieścić wszystkich przybywających pielgrzymów i już w X wieku rozpoczęto budowę nowego trzynawowego kościoła, który również okazał się za mały. Prace budowlane nad obecnym rozpoczęto w 1725 roku wg projektu weneckiego architekta Giovanniego Dozziego. Budowę zakończono w 1736 roku a w latach 1741 – 1754 kościół kościół wyposażono w trzy ołtarze główne, organy, stropy i ławki. Ostatecznie 26 września 1756 roku kościół został konsekrowany.
 
Wnętrze katedry św.Eufemii.
 

Wewnątrz ołtarz główny z białego marmuru poświęcony św. Jerzemu – pierwszego patrona miasta, zaś po jego prawej stronie ołtarz św. Eufemii – obecnej patronki miasta.
 
            Ołtarz w głownej nawie - św. Jerzego.                 Ołtarz w prawej nawie - św.Eufemii.
 
Była ona męczennicą, która za czasów cesarza a 304 roku była torturowana za przekonania religijne. Jak głosi legenda jej szczątki były przechowywane w Konstantynopolu a 13 lipca 800 roku zostały wyrzucone przez morze na brzeg w mieście Rovinj. Została patronką miasta, a jej relikwie znajdują się w rzymskim sarkofagu za barokowym prawym ołtarzem.
 
Sarkofag patronki miasta Rovinj - św.Eufemii.
 
Corocznie w dniu 16 września odbywają się uroczystości na cześć św. Eufemii – patronki Rovinj. Wstęp do kościoła bezpłatny w godzinach od 7 do 20.
 
W Rovinj, w miejscu gdzie wg legendy wyłowiono z morza marmurowy sarkofag z relikwiami św. Eufemii stoi pamiątkowa Kolumna Pamięci Świętej Eufemii – na planie oznaczona nr 11.
 
Kolumna pamięci św. Eufemii.Tuż obok niej stary kościół świętego Krzyża – na planie oznaczony nr 12.
 
Kościółek Św. Krzyża.
 
Obie te atrakcje turystyczne znajdują się w południowej części miasta – dojście od strony ulicy Świętego Krzyża (ulica Svetog Kriza).
 
 
Ganek kościółka św. Krzyża.
 
Z ganku kościółka Świętego Krzyża doskonały widok w kierunku wyspy Świętej Katarzyny na której znajduje się pałacyk Ignacego Korwin-Milewskiego zbudowany na przełomie XIX/XX wieku według projektu krakowskiego architekta Teodora Talowskiego. W tej rezydencji właściciel gromadził dzieła takich malarzy jak Gierymskiego, Chełmońskiego, Pankiewicza, Wyczółkowskiego, Stanisławskiego, de Laveaux, Malczewskiego, Matejki.
 
Widok z ganku  kościółka św.Krzyża w kierunku wyspy Św.Katarzyny. 
 
Przy ulicy Świętego Krzyża znajduje się wiele kawiarenek, tawern i restauracji znajdujących się na skalnym nabrzeżu a również wypatrzyć można jedną z zachowanych bram tzw. Bramę Świętego Krzyża - na planie oznaczona nr 13.
 
 
 
 
 
 
 
Brama Świętego Krzyża. 
 
Idąc ulicą Świętego Krzyża w kierunku północnym, na wysokości katedry św. Eufemii doskonale widać pozostałości miejskich murów obronnych.
 
 
 
 
Tam też znajduje się ciekawy zakątek – kąpielisko pomiędzy skałami oznaczone na planie nr 14.
 
 
 Jest to ciekawostka turystyczna – bardzo malownicze skały, wśród których można wypatrzyć nawet jaskinię. Spotkać tu można licznych opalających się i śmiałków skaczących do wzburzonej wody.
 
 
 
 
 
 
 
 

Idąc jeszcze dalej w kierunku północnym, ok. 120 metrów od kąpieliska w skałach dochodzi się do doskonałych punktów widokowych z widokiem na morze i katedrę św. Eufemii stojącej na wzgórzu.
 
 
Najdalej wysuniętymi obiektami na północnym brzegu są: latarnia morska – na planie oznaczona nr 15, oraz tuż obok niej bunkier strzegący kiedyś Rovinj – na planie oznaczony nr 16.
 
 
 

Od latarni morskiej można powrócić do punktu rozpoczęcia spaceru tj. do placu miejskiego Tita poprzez labirynt uliczek starego miasta podziwiając ich urok lub od północy ulicą Vladimira Svalbe (oznaczoną na planie nr 18) dochodząc do placu Valdibora (Trg Valdibora) – na planie oznaczony nr 19 (od latarni do placu ok. 300 metrów). Oto kilka zdjęć z tej trasy.
 
 
Uliczka Vladimira Svalbe.
 
 
 
 
Uliczka Vladimira Svalbe. 
 
 
Schodząc ulicą lekko w dół mija się po prawej stronie kościółek Matki Bożej od Zdrowia (Cekvie Majke Bozje od Zdrovlja) wybudowany w 1779 roku - na planie oznaczony nr 17.
 
Kościół Matki Bożej od zdrowia.
 
 
 
 
 
W kościele znajdują się cenne obrazy na płótnie w tyn obraz w ołtarzu przedstawiający słynny kościół Matki Bożej od Zdrowia w Wenecji.

Po dojściu na plac Valdibora w oczy rzuca się budynek teatru Antonio Gandusio (Kazalište Antonio Gandusio) – na planie oznaczony nr 20. Teatr został zaprojektowany i wybudowany w 1854 roku przez jednego z burmistrzów miasta Nicolo de Califfi. Teatr dzięki wystrojowi stał się od początku atrakcją miasta, a nazwa wywodzi się od nadania mu nazwy od nazwiska znanego włoskiego komika teatralnego i filmowego urodzonego w Rovinj – Antonio Gandusio.
Jednak większe zainteresowanie turystów wzbudza duże targowisko działające w tym miejscu od 1960 roku. Z uwagi na odwiedzającą dużą ilość turystów jest to tętniący życiem zakątek tego miasteczka. To właśnie w tym miejscu większość turystów robi ostatnie zakupy przed wyjazdem z miasteczka. Jednak ceny na tym targowisku są zdecydowanie wysokie.
 
 
 
 
 
Od strony nabrzeża, w parku stoją trzy pomniki – ten najważniejszy upamiętnia bojowników i ofiary faszystowskiego terroru  – na planie oznaczony nr 21. Obok są dwa cokoły upamiętniające Mateeo Benussi oraz Pino Budicin – działaczy opozycji podczas drugiej wojny światowej.
 
 
 
 
 
W parku przy pomniku w obiektyw wpadły mi dwa obiekty roślinne - nie wiem jak się nazywają, ale są ładne i godne uwiecznienia.  
 

 
 
 
 
I tak oto zakończyliśmy spacer starą częścią miasteczka bogatego w wiele romańskich, gotyckich, renesansowych i barokowych akcentów w postaci budowli, detali okien, balkonów, portali oraz wąskich uliczek wspinających się na wzgórze z katedrą św. Eufemii. Pora wracać do hotelu na późną obiadokolację.
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA