FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      BAŁKANY      Bułgaria - Przylądek Kaliakra
 

Przylądek Kaliakra w Bułgarii.Bułgaria - Przylądek Kaliakra. 

W drodze powrotnej do Polski odwiedzamy przylądek Kaliakra w Bułgarii.
 
 
Kaliakra (bułg. Нос Калиакра) jest przylądkiem położonym w Bułgarii nad Morzem Czarnym, a dokładniej w w południowo-wschodniej części historycznej krainy zwanej Dobrudżą (bułg. Добруджа). Do granicy z Rumunią jest ok. 58 km, do Warny 77 km, do Konstancy w Rumunii 109 km. W pobliżu Przylądka Kaliakra znajdują się słynne kurorty letniskowe znane polskim turystom takie jak:  Kawarna - 12 km;    Bałczik - 36 km;     Złote Piaski - 63 km.
 
Przylądek Kaliakra to właściwie długi na 2 km zwężający się cypel. Jadąc drogą nr 9 z Warny prowadzącą wzdłuż wybrzeża do Rumunii, za miejscowością Kawarna skręcamy w prawo na drogę  nr 901.  Po przejechaniu ok. 6 km jesteśmy w miejscowości Bułgarewo. Jedziemy dalej drogą 901 - po lewej stronie mijamy elektrownię wiatrową składającą się z trzech rzędów wiatraków  (razem ok. 40 szt).
 
Po 12 km od miejscowości Kawarna zaczyna się przylądek Kaliakra, a informuje o tym ustawiony po prawej stronie drogi pomnik "czterdziestu dziewic" - na planie oznaczony nr 1
 
Pomnik "Czterdziestu dziewic" na początku przylądka Kaliakra - widziany od strony twierdzy. 
 
Obelisk, przypomina słynną legendę czterdziestu dziewic bułgarskich, które rzuciły się ze stromych skał przylądka Kaliakra, aby nie zostać pojmanymi do haremu przez Turków. Jak mówi legenda powiązały się włosami aby żadna z nich nie mogła zrezygnować, legenda głosi również, że rdzawy kolor klifów przylądka to krew bohaterskich dziewczyn.
 
Tuż przed pomnikiem kiedyś istniała pierwsza linia murów obronnych twierdzy Kaliakra - oznaczona na planie nr 2. Dzisiaj, stojąc przed pomnikiem i patrząc w kierunku Kawarny widać pozostałości tej budowli. Przegradzała ona przylądek w poprzeg na długości ok. 400 metrów.
 
Poniżej załączam planik przylądka Kaliakra w dwóch częściach z naniesionymi obiektami.
 
            
 
Po około 320 metrach dojeżdża się do parkingu - na planie oznaczony nr 4. Przy nim stoi monumentalny pomnik admirała Fiodora Fiodorowicza Uszakowa (bułg.Fedor Ushakova) - na planie oznaczony nr 3.
 
Pomnik admirała Fedor Ushakova.
 
W dniu 31 lipca 1791 okręty admirała Fiodora Uszakowa pokonały flotę Turecką w okolicy przylądka Kaliakra. Była to jedna z największych i najważniejszych bitew Rosji na Morzu Czarnym z Imperium Osmańskim.
 
Widok z parkingu w kierunku klifów.Rosyjska flota pod dowództwem Uszakowa, liczyła 16 okrętów liniowych, 2 fregaty i 21 mniejszych jednostek dysponując w sumie ok. 1000 dział zaskoczyła stojącą na cumach flotę turecką śmiałym atakiem stosując nową taktykę manewrową - wpływając z marszu w szyku między cumujące okręty a ląd.
 
Mimo. że Turcy mieli przewagę w postaci  18 okrętów liniowych, 17 fregat, 42 mniejszych jednostek oraz ok. 1800 armat zmuszeni zostali do ucieczki po ok. 3,5 godz. bitwie. Przegrana bitwa zmusiła Imperium Osmańskie do podpisania pokoju w Jassach.
 
Ciekawostką może być fakt, że Fiodor Fiodorowicz Uszakow został w roku 2001 kanonizowany przez rosyjską cerkiew prawosławną.
 
Z parkingu ładny widok zarówno w kierunku Morza Czarnego jak i kierunku drugiej linii murów obronnych - na planie oznaczone nr 5.
 
Druga linia murów obronnych twierdzy Kaliakra - widok z parkingu.
 
 
Druga linia murów obronnych twierdzy Kaliakra - centralnie dawna brama.. 
 
Kilka słów o miejscu w którym się znajdujemy - cały przylądek z uwagi na wysokie klify jest dostępny jedynie od strony lądu. Nic dziwnego, że już w średniowieczu w tym miejscu Trakowie w IV wieku wybudowali fortecę służącą do obrony miasta Tirizis. W późniejszym okresie fortecę zajmowali Rzymianie, Bizantyjczycy, Bułgarzy. W dzisiejszych czasach tłumnie tu przybywają turyści z całego świata by podziwiać głównie przepiękne klify dochodzące do 70 metrów wysokości. A czy jest warto - niech świadczą zdjęcia.

 
Uroku klifom nadaje kolor skał - któremu dorobiono kilka legend. Raz jest to krew czterdziestu dziewic o których wspomniałem wcześniej, drugim razem krew obrońców twierdzy. W rzeczywistości jest to rzadko spotykany różowy wapień.
 
                 
 
 
 
 
Drugą przyczyną dla której warto tu zajrzeć jest bezpośredni kontakt z dziką naturą - fokami, delfinami, ogromną ilością ptaków gnieżdżących się na klifach, oraz przelatujących okresowo. Tędy prowadzi  wschodni szlak migracyjny ptaków między innymi bocianów, żurawi, pelikanów - wiosna i jesień to raj dla miłośników ptaków. Nie tylko ptaki mogą zachwycać - na przylądku  występuje różnorodność roślin co widać gołym okiem - oto kilka zdjęć dla zobrazowania.
 
          
 
 
 
Zdjęcia roślin było bardzo trudno zrobić, gdyż w dniu odwiedzin strasznie wiało i wszystko się ruszało. Nie dziwi fakt, że właśnie na przylądku wybudowano elektrownię wiatrową złożoną z ok. 40 wiatraków - trochę to szpeci tak piękne widoki.
 
 
 
 
                         
 
 
 
 
Z uwagi na 310 gatunków ptaków oraz 400 gatunków roślin tu występujących już roku 1941 utworzono pierwszy obszar chroniony. Kilkakrotnie powiększany, obecny rezerwat ma obszar 687 hektarów.
 
Nie bez znaczenia dla atrakcyjności tego miejsca są również pozostałości dawnej twierdzy. Co prawda to prawie same ruiny, widoczne dzięki pracom archeologicznym, ale dające wyobrażenie o jej wielkości i niedostępności. Tuż po przekroczeniu drugiej linii murów obronnych możemy się przekonać jak wyglądają pozostałości dawnej zabudowy tego terenu - zdjęcie dolne.
 
Na pierewszym planie ruiny kościoła nr 4, zaś w głebi ruiny kościoła nr 3. 
 
Pomiędzy drugą a trzecią linią murów obronnych istniały kiedyś inne większe obiekty, dzisiaj zachowane jako ruiny. Do nich należy zaliczyć między innymi:
- ruiny pozostałości domów mieszkalnych - na planie oznaczone nr 8
- ruiny pozostałości łaźni rzymskiej z IV wieku - na planie oznaczone nr 9
- ślady kościoła nazwanego przez archeologów jako kościół nr 2 - na moim planie oznaczony nr 10
- ruiny średniowiecznych zabudowań mieszkalnych - na planie oznaczony nr 11
Oto dwa zdjęcia tych pozostałości:
 
Ruiny zabudowań mieszkalnych
 
 
Pozostałości łaźni rzymskiej z IV wieku.
 
Przed trzecią linią murów obronnych, po lewej stronie przy samym klifie samotny grób oznaczony słupkiem.  Jest to grób Michała IV (Kieser) - na planie oznaczony nr 12.
 
Brama w trzeciej linii murów obronnych twierdzy Kaliakra.Najbardziej zachowane są pozostałości trzeciej linii murów obronnych twierdzy Kaliakra - na planie oznaczone nr 13.
 
Brama w trzeciej linii murów obronnych twierdzy Kaliakra.
 
Wchodzimy w ostatnią strefę obronną i idziemy wzdłuż długiej części murów obronnych podziwiając piękne widoki na morze i klify.
 
Widok w okolicy trzeciej linii murów obronnych. 
 
 
       
 
 
Widok w okolicy trzeciej linii murów obronnych. 
 
W ostatniej części cypla, zaraz po przejściu bramy również znajduje się duże stanowisko archeologiczne z pozostałością budynków mieszkalnych - na planie oznaczone nr 14, oraz zamknięta strefa wojskowa - na planie oznaczona nr 15.
 
Turystom wolno iść dalej drogą po prawej stronie tej strefy a  po drodze można zaobserwować następny charakterystyczny element przylądka Kaliakra tj. liczne mniejsze i większe jaskinie.
 
 
 
 
 Jedna ze studni w twierdzy Kaliakra.       Wejście do jednej z jaskiń twierdzy Kaliakra.
 
 
 
 
Jedna z odkrytych jaskiń na przylądku jest udostępniona dla turystów, znajduje się w niej Muzeum twierdzy Kaliakra - na planie oznaczone nr 18. Wstęp wolny - można kupić publikacje dotyczące przylądka i twierdzy.
 
Muzeum twierdzy Kaliakra. 
 
Tuż przy jaskini z muzeum znajduje się restauracja i kawiarnia z tarasem - na planie oznaczona nr 18. Z tarasu można podziwiać wspaniałe widoki na Morze Czarne - przy odrobinie szczęścia można ujrzeć przepływające delfiny.
 
Restauracj-kawiarnia na przylądku Kaliakra. 
 
 Widok w kierunku kawiarni ze schodków  prowadzących do jednej z jaskini.        Widok z kawiarni w kierunku morza i dolnej jaskini.
 
Koniec cypla to kilkadziesiąt metrów kwadratowych przestrzeni z ustawioną rzeźbą - na planie oznaczona nr 20, oraz zbudowaną nad urwiskiem małą kapliczką św. Mikołaja Cudotwórcy - na planie oznaczona nr 21.
 
Końcowy odcinek cypla z widczną bazą wojskową i rzeźbą.
 
 
Kapliczka św. Mikołaja Cudotwórcy na końcu cypla Kaliakra.Ze św. Michałem związana jest legenda wg której Bóg przedłużył ziemię pod jego stopami, gdy uciekał przed próbującymi go schwytać Turkami. W ten sposób powstał Przylądek Kaliakra. Św. Mikołaj nie zdołał jednak uciec oprawcom. W miejscu, gdzie został złapany, na najdalej wysuniętym w morze brzegu przylądka została wybudowana w roku 1993 ta prawosławna kapliczka symbolizująca jego grób.
 
 
Delfinów nie miałem okazji zauważyć, ale wypatrzyłem na skałach wygrzewającą się jaszczurkę - "taką miniaturkę prehistorycznego gada".
 
Schodząc od kapliczki po skałach trochę w dół dochodzi się do ostatniego zakątka przylądka Kaliakra tzw. "Wiszących Kamieni" - na planie oznaczone nr 22. Jest to wspaniały punkt widokowy przez okno skalne na klify i Morze Czarne.
 
            Punkt widokowy "Wiszące kamienie" na końcu cypla Kaliakra.           Widok z punktu widokowego "Wiszące kamienie".
 
 
Widok z punktu widokowego "Wiszące kamienie".
 
 
Widok z punktu widokowego "Wiszące kamienie". 
 
I to już koniec krótkich odwiedzin na Przylądku Kaliakra, jest tu wszystko - piękne rdzawo-czerwone klify, błękitne morze, jaskinie i siedlisko niezliczonych roślin, stare średniowieczne ruiny. Przejeżdżając przez Bułgarię warto chociażby na dwie godziny się tu zatrzymać.
 
Kto ma więcej czasu i własny transport może poleniuchować na piaszczystej plaży, w przepięknej zatoczce Bolata otoczonej czerwonymi klifami i zielenią. Jest ona oddalona od parkingu przy twierdzy o ok. 3,5 km.
 
Dla zainteresowanych załączam mapkę dojazdu. 
 
        Zatoczka i plaża Blata.
 
Piaszczysta plaża ma naturalne pochodzenie i jest wyjątkowa dla skalistych wybrzeży Kaliakra. Mała rzeka tworzy wąski wąwóz i wpływa do Bolaty. Wapienne skały w okolicy są czerwone z powodu tlenków żelaza w glinie, która wypełnia ich pęknięcia. Zatoka jest również częścią kompleksu NATURA 2000 Kaliakra. 
 
W jaskiniach Bolata znajdują się pozostałości starożytnej osady i dowód życia z 400 r. pne, a także krzyż maltański - świadectwo handlu Bułgarii z Wenecją i Genuą. Plaża jest również powszechnie znana jako miejsce do nurkowania.
Stroma ścieżka na północ wspina się na szczyt ściany skalnej, skąd roztacza się widok na cały wąwóz. Zatoka Bolata stała się częścią klubu "Najpiękniejsze zatoki na świecie".  (https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0)
 
Życzę przyjemnego opalania i pływania.
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA