FOTOGRAFIA AMATORSKA
Zbigniew Wójcik
   STRONA GŁÓWNA      WYCIECZKI DALEKIE      Barcelona - Park Guella

Barcelona - Park Güell.
                                                                                                                            Wycieczka z dnia 3 września 2015r.
 
    
 
Dzisiejsza fotorelacja jest wynikiem indywidualnej wycieczki do Parku Güell znajdującego się w górnej części Barcelony zwanej Muntanya Pelada (Łysą Górą).  Nazwa nie jest przypadkowa - w czasie projektowania  przez Antoniego Gaudiego było tu piaszczyste wzniesienie bez roślinności.
 
Park jest oddalony od Placu Katalonii dokąd większość turystów przyjeżdża pociągiem, więc pokazuję jego położenie na planie Barcelony oraz jak do niego dojechać metrem. 
 
 
 
Na stacji metra Plac Kataloński wsiadamy w kierunku stacji końcowej Trinitat Nova do linii oznaczonej kolorem zielonym L3. Przejeżdżamy  stację Passeig de Gracia,  Diagona, Fontana i wysiadamy na stacji Lesseps lub na następnej Vallcarca.
 
Obok pokazuję planik okolic Parku Güell z zaznaczoną drogą z dwóch stacji metra linii L3. Dojście zajmuje ok. 15 minut.
 
Zaznaczyłem również lokalizację dwóch kas, wejście główne do strefy płatnej oraz parking na ok. 20 samochodów osobowych i  trzy autokary.
 
Uwagi praktyczne:
  • park otwarty codziennie: 
1 styczeń - 28 marzec        od 830 do 1815
29 marca  - 3 maja              od 800 do 2000
4 maja    -  6 wrzesień        od 800 d0 2100
7 wrzesień - 24 październik od 800 do 2000
25 październik - 31 grudzień od 830 do 1815
  • ceny : bilet normalny - 8 euro; ulgowy - 5,6 euro (ulgowy7 - 12 lat, seniorzy powyżej 65 lat)
  • bilety wstępu do strefy płatnej nie obejmują wstępu do Muzeum Gaudiego zlokalizowanego w strefie wolnej od opłat.
  • bilet do Muzeum Gaudiego: normalny - 5,5 euro; ulgowy - 4,5 euro
  • bilet do strefy płatnej jest wykupiony na określoną godzinę w której musimy stawić się w punktach wejściowych (jest ich kilka w różnych miejscach parku). Po wejściu można przebywać w strefie płatnej bez limitu czasu.
  • w strefie płatnej darmowy dostęp do Wi-Fi Casa del Guarda
         
 
My dostaliśmy bilety z wejściem do strefy płatnej dopiero za 90 minut więc wykorzystaliśmy ten czas na zwiedzenie parku w strefie ogólno- dostępnej (bezpłatnej).

 
           
 
Jak doszło do powstania parku? Młody Antonio Gaudi uczył się sztuki szklarskiej, kowalskiej, ceramicznej i stolarskiej w warsztacie przy ulicy Carrer de la Cendra nr 8. Tu poznał Llorenca Matamala Pinvola, który miał swój warsztat pod nr 10 a który z czasem stał się jego najbliższym współpracownikiem. Tu spotkał również katalońskiego przemysłowca Eusebiego Güella.
 
 
Eusebio Güell  bywający często  w Anglii zapragnął stworzyć osiedle ogród na wzór angielski. Osiedle i ogród miał powstać na powierzchni ponad 17 hektarów poza centrum Barcelony - na wzniesieniu  Muntanya Pelada  co w języku katalońskim znaczy "Łysa Góra".
 
Prace nad osiedlem i ogrodem zlecił Antonio Gaudiemu. W pierwszej kolejności posadzono różne gatunki roślin i drzew oraz wybudowano drogi z mostkami oplatające ten teren.
 

 
Projekt przewidywał wybudowanie całej dzielnicy domków jednorodzinnych posadowionych w zakładanym ogrodzie. Miały powstać ulice otaczające wzgórze, rynek, targ, teatr, stróżówka. Prace rozpoczęto na początku XX wieku, a zakończono w 1914 roku. Jedną z powstałych dróg zaprojektowanych przez Gaudiego właśnie spacerujemy.
 
      
 
                  
 
Projekt z uwagi na małe zainteresowanie bogatych przemysłowców nie został zrealizowany - zostały kupione jedynie 2 działki z 60 oferowanych. Przyczyną była duża odległość od centrum Barcelony oraz I wojna światowa.
 
 
Jedną z działek kupił sam Gaudi i wybudował na niej dom w którym mieszkał w latach 1906-1925  -  obecne Muzeum Gaudiego, na drugiej działce stanęła luksusowa willa przyjaciela Güella, adwokata Martiego Triasa i Domenecha zwana obecnie Casa Trias.
 
          
 
 
      
 
 
Dom w którym mieszkał Gaudi (obecne muzeum Gaudiego) znajduje się w strefie bezpłatnej - odwiedzimy go po zwiedzeniu strefy płatnej. 
 
Po śmierci Gaudiego, jego przyjaciele sprzedali cały teren niedoszłej inwestycji miastu które przekształciło go w park publiczny.
 
Ponieważ zbliżała się wyznaczona godzina wstępu na teren płatny do której należy wejść w ciągu pół godziny podążamy alejkami do jednego z wielu wejść.
Po drodze spotykamy piękną architekturę ogrodową zaprojektowaną przez mistrza Gaudiego - tak jak zawsze wzorowaną na przyrodzie i doskonale z nią zintegrowaną, co widać na każdym kroku.
 
 
Widać cały styl Gaudiego z charakterystycznymi pochylonymi kolumnami, arkady, bardzo dużo krzywizn, łuków - prawie zawsze brak kątów prostych.
 
          
 
 
       
 
W strefie wolnej od opłat takich obiektów jest więcej. Spacerujemy alejkami, kamiennymi wiaduktami, oglądamy występy tancerzy, słuchamy muzyki pod arkadami i na trasach i podziwiamy typowe dla regionu Morza Śródziemnego drzewa i rośliny. Oto kilka zdjęć z tego spaceru.
 
 
          
 
                          
 
Spacerującalejkami parku w pewnych miejscach odsłaniają się ponad bujną zielenią widoki na Barcelonę. Na dwóch pierwszych zdjęciach dolnych widać różowy dom Gaudiego - muzeum, natomiast na trzecim kościół Sagrada Familia oddalony o ok. 1,3 km w linii prostej.
 
    
 
 
      
 
Główne wejście do strefy płatnej znajduje się przy ulicy Carrer d‘Olot. Park ogrodzony kamiennym murem w stylu rustykalnym. Mur u góry zwieńczony daszkiem pokrytym połamanymi płytkami ceramicznymi, ozdobiony medalionami z nazwą parku Güell.
 
 
W połowie długości ulicy główne wejście ograniczone po oby stronach portierniami. Budynek po lewej stronie był pierwotnie portiernią z telefonem. Zaś ten po prawej był domem portiera zwanym Casa del Guarda.
 
Charakterystycznymi cechami obu budynków są faliste dachy z tradycyjnych glinianych płytek katalońskich tzw. "Trencadis" - łamane płytki w formie mozaiki powszechnie stosowane w Katalonii.
 
 
 
         
 
W cenie biletu wliczone zwiedzanie wnętrza tych budynków. Początkowo grzecznie ustawiliśmy się w kolejce, ale po ok. 30 minutach zrezygnowaliśmy z uwagi że trzeba by jeszcze stać co najmniej 1 godzinę. W efekcie nudy kolejkowej przybyła w niszy budynku jedna rzeźba.
 
                    
 
Odwiedziliśmy jedynie budynek dawnej portierni  w którym znajduje się sklepik z pamiątkami. Tu można kupić wszystko co jet związane z Parkiem Güell. 
 
 
Pierwszym obiektem po przekroczeniu bramy rzucającym się w oczy są ogromne schody otoczone po obu stronach ściankami, które tworzą tarasy.

 
Pod tarasami znajdują się groty. Po prawej stronie grota wsparta przez stożkową kolumnę,wg projektu Gaudiego grota miała służyć jako stajnia.
 
 
Zaś pod lewym tarasem pierwotnie miały być magazyny, obecnie znajdują się bezpłatne toalety oraz mała restauracja ze stolikami pod parasolami.
 
Wchodzimy schodami na których spotykamy największą dla turystów atrakcję w postaci  smoka lub jak niektórzy mówią salamandry pokrytej kolorową mozaiką z ceramicznych płytek.
 
Jest ona symbolem parku - prawie każdy turysta robi sobie w tym miejscu zdjęcie.
 
 
         
 
Po pokonaniu schodów wchodzimy do sali kolumnowej która pierwotnie wg Gaudiego miała służyć mieszkańcom luksusowej dzielnicy jako targ.
 
 
Sala kolumnowa ma nazwę 100 kolumn, chociaż w rzeczywistości jest ich jedynie 86. Kolumny są poprzecznie prążkowane i skrajne nachylone pod różnymi kątami. Dźwigają nad sobą ogromny taras widokowy z najdłuższą ławką świata.
 
                            
 
Sufit sali kolumnowej zbudowany z małych kopuł przy pomocy tradycyjnych glinianych cegieł jest zdobiony oryginalną mozaiką wykonaną przez jednego z asystentów Gaudiego - Josepa M. Jujol.
 
         
 
W sali kolumnowej zwanej również salą Hipóstila ze względu na świetną akustykę odbywają się występy muzyków. Z pod sali kolumnowej robię ostatnie zdjęcie dwóch bajkowych budynków przy bramie wejściowej - nie bez powodów nazywają je Jaś i Małgosia.
 
 
My idziemy dalej na wielki taras nad salą kolumnową który w planach Gaudiego miał być placem-teatrem greckim. Cały ten plac otoczony jest drugim symbolem tego parku - najdłuższą ławką świata mającą ponad 110 metrów długości.
 
 
Na zdjęciu górnym zrobionym z tarasu nad salą kolumnową widać na estakadzie kolejkę turystów stojących i czekających na swoją godzinę wejścia do strefy płatnej.Czas w którym można wejść to jedynie pół godziny od czasu wybitego na bilecie - po tym czasie bilet nieważny, więc trzeba tego pilnować.
 
Oparcia tej wielkiej ławki są również pokryte płytkami ceramicznymi, a twórcą mozaiki jest Josep Maria Jujol. W mozaikach dominują kolory niebieski, zielony i żółty - czyli kolory które u Gaudiego symbolizowały wiarę, nadzieję i miłość. Jest również odcień różowy mozaiki będący hołdem dla Matki Boskiej.
 
          
 
 
Pełni wrażeń wracamy do strefy bezpłatnej by na spokojnie odwiedzić Muzeum Dom Gaudiego znajdujący się w Parku Güell, otwarty w 1963 roku przez Stowarzyszenie Gaudiego. Muzeum znane jest również jako "Torre Rosa' (Różowa Wieża).
 
 
Antonio Gaudi był bardzo religijny i kolor całego budynku nie jest przypadkowy gdyż wiąże się z kultem Virgen del Rosal - Dziewicy z Rosal.
 
 
W tym budynku w latach 1906 - 1925 mieszkał Antonio Gaudi, opuścił go go na kilka miesięcy przed tragiczną śmiercią.  W tym domu umarł jego ojciec.
 
Wstęp do do Domu-Muzeum jest płatny: bilet normalny - 5,5 euro; bilet ulgowy - 4,5 euro.Kasa znajduje się 20 metrów przed budynkiem. Budynek otoczony bujną zielenią, na zewnątrz możemy obejrzeć fragmenty detali zaprojektowane przez Gaudiego i zastosowane w budowlach na terenie Barcelony m.innymi w kościele Sagrada Familia.
 
          
 
 
Budynek w którym mieszkał Gaudi nie jest jego projektem, autorem jest Francesc Berenguera - budynek obecnie zwany Casa-Museu Gaudi (D0m-Muzeum Gaudiego). Wchodzimy do budynku w którym zobaczymy wiele rzeczy związanych z artystą, między innymi piękne modernistyczne meble  zaprojektowane przez  Gaudiego.
 
          
 
          
 
Możemy podpatrzyć pomieszczenia w których spędził ponad 20 lat, jego przedmioty osobiste, makietę kościoła Sagrada Familia, dokumenty, projekty budowli, dokumentację fotograficzną powstawania Parku Güella itp.
 
          
 
Kończę tę fotorelację z dużą ilością zdjęć zachęcającą do odwiedzenia tego ulokowanego na wzgórzu parku, poprzecinanego ścieżkami, mostkami, kamiennymi wiaduktami, bogactwem zieleni oraz bajkowymi formami architektonicznymi pomysłu Antonio Gaudiego. Na koniec zdjęcie wykonane w parku  - co to jest?
 
 
Odpowiadam - jest to w zbliżeniu fragment pnia palmy. A pokazuję go,  gdyż Gaudi był doskonałym obserwatorem przyrody i wykorzystywał to w swoich wizjonerskich projektach. Myślę, że się nie mylę twierdząc że palma  jest głównym motywem na dolnym zdjęciu.
 
 
 
 
 
 
Powrót do strony głównej:  STRONA GŁÓWNA 
 
 
Przy opracowaniu fotorelacji korzystałem z:
http://poloniabarcelona.pl/zapomniany-warsztat-na-ravalu-gdzie-miala-swoj-poczatek-kariera-antonio-gaudiego/
Przewodnik "Barcelona" wydawnictwa Ergo Hestia
Przewodnik "Barcelona" wydawnictwa Express Map
https://pl.wikipedia.org/wiki/Park_G%C3%BCell
 

Wspierane przez Hosting o12.pl